به گزارش صبا، خلیل زارعی درباره سوژه این مجموعه توضیح داد: مجموعه مستند ۶ قسمتی «حیات وحش منوجان»، به دنیای حشرات ریز به ويژه مورچه‌ها می‌پردازد که همواره علاقه شخصی من بوده است‌. در این مجموعه، علاوه بر مورچه‌ها به ملخ‌ها، سوسک‌ها، زنبورها و … نیز پرداخته می‌شود. قسمتی از این مجموعه که در جشنواره مستند پخش شد، روایتی جذاب و متفاوت درباره دنیای مورچه‌ها است. در این قسمت با دنبال کردن زندگی آنان متوجه می‌شویم اتفاقی برای آنان رخ می‌دهد که مجبور به تغییر محل زندگی‌شان می‌شوند و در مسیر این جابه‌جایی، تعدادی از آنان تلف می‌شوند. 

او درباره دلیل علاقه خود به تحقیق و پژوهش درباره زندگی مورچه‌ها گفت: به نظرم مورچه‌ها زندگی و رفتارهای عجیبی دارند‌. جالب است بدانید که وقتی یک مورچه از کلونی خود بیرون می‌آید، بدون اینکه غذا پیدا کند به محل زندگی‌اش برنمی‌گردد. آنها یک ملکه‌ دارند و اولین غذایی که می‌آورند را باید به ملکه بدهند و ملکه نیز هر ۵ دقیقه یک تخم می‌گذارد. از بین هر ۱۰۰ تخمگذاری ملکه، یکی از آنها از نژاد ملکه است. «مورچه‌های سرباز» از کلونی مراقبت می‌کنند و «مورچه کاوشگر» نیز در اطراف کلونی به دنبال غذا می‌گردد و در صورتی که بتواند غذایی را پیدا کند، به بقیه اعضا خبر می‌دهد که به کمکش بیایند.

این فیلمساز مستند درباره منطقه منوجان که سوژه مکانی این مجموعه شده است، توضیح داد و گفت: منوجان جنوبی‌ترین نقطه کرمان است که از یکسو به بندرعباس نزدیک است و از سویی دیگر مجاور سیستان و بلوچستان است. این منطقه، زادگاه من است‌ و دوست داشتم بخشی از حیات وحش این منطقه را به بقیه معرفی کنم. کار اصلی من قبل از مستندسازی، کشاورزی است و در حین کشاورزی شروع به ساخت فیلم مستند نیز کردم. اولین تجربه من، ساخت فیلم مستند درباره یک پرنده بومی به نام “بتی” بود.

وی با اشاره به اینکه ساخت این مجموعه مستند ادامه دارد، گفت: در حال حاضر، مجموعه ۶ قسمتی دیگری درباره حیات وحش منوجان در دست تولید دارم که آنهم درباره حیات وحش این منطقه به ويژه پرندگان زیبای جنوب ایران است. در یکی از قسمت‌های این مجموعه، باز هم به زندگی مورچه‌ها پرداختم و به دنبال پاسخ به این پرسش هستم که آيا مورچه‌ها می‌توانند رنگ‌ها را شناسایی کنند؟ همچنین تحقیقاتی انجام دادم تا ببینم آيا مورچه‌ها همدیگر را می‌شناسند یا خیر؟ 

زارعی درباره تحقیق و پژوهش این مستند گفت: برای ساخت یک مستند ۳۵ دقیقه‌ای، نزدیک به ۴ ماه درگیر تصویربرداری بودم و ۲ ماه نیز تحقیق و پژوهش درباره زندگی مورچه‌ها داشتم.‌ فیلمبرداری چنین مستندی بسیار سخت و متفاوت با سایر مستندهای دیگر است، چرا که دنیای حشرات، به طوری است که سوژه در دست شما نیست و باید خیلی سریع سوژه را شکار کنید. این کار بسیار سخت است. فیلمبرداری من با دوربین 4k انجام می‌شود، اما صدابرداری معنایی ندارد. 

وی درباره فرم روایی مستند خود گفت: به دلیل پیچیدگی‌های زندگی مورچه‌ها در ابتدا با دنبال کردن رفتارهای روزمره آنان، تصویربرداری می‌کنیم ‌و سپس براساس تصاویری که در اختیار داریم، داستان‌سازی می‌کنیم.‌ البته داستان‌سازی‌ها مبتنی بر تحقیق و پژوهش ما از رفتار مورچه‌ها و مبتنی بر واقعیات زندگی آنهاست. 

او درباره عوامل تولید این مجموعه نیز توضیح داد: گروه تولید من بسیار جمع و جور است و خانوادگی فیلم می‌سازم. در حقیقت، علاوه بر خودم، همسرم و دختر و پسرم نیز مرا کمک می‌کنند.