پگاه زارعی/ صبا؛ بهنوش بختیاری که به تازگی با سریال «بامداد خمار» ساخته نرگس آبیار در پلتفرم شیدا به ایفای یک نقش متفاوت با نام «دده» می‌پردازد، درباره این تجربه جدید، سخن گفت: من نقش دده را پذیرفتم چون برایم متفاوت بود. تا حالا کاراکتر خدمتکار یا مطبخ‌دار بازی نکرده بودم. بخشی از این انتخاب هم به خاطر حضور خانم آبیار بود. همیشه دنبال کارهای متفاوت و نقش‌های چالشی هستم. کم‌لطفی می‌کنند، کارگردان‌ها ما را جدی نمی‌گیرند و این خیلی بد است. من همیشه در نقش‌های کوتاه باید تلاش کنم خودم را نشان بدهم و اینکه برای آدم نقشی نوشته نشود ناراحت‌کننده است. با این حال، کاراکتر دده را دوست داشتم.

او درباره خواندن رمان «بامداد خمار» قبل از بازی در این سریال بیان کرد: بله رمان را خوانده بودم. همه خوانده‌اند. همان سال‌ها خواندم. قبل از شروع پروژه یک‌بار دیگر هم خواندم و حدس می‌زدم که نقشی وجود دارد و خانم آبیار برایش فکری دارد. ایشان لطف زیادی به من داشتند. برداشت من از دده هم این بود که آدم‌هایی در خانه حضور دارند که باید خوش‌خدمتی داشته باشند و کارشان همین است.

او ضمن اشاره به این موضوع که بازخوردها در فضای مجازی از نقشش خیلی عالی بود؛ گفت: فضای کار خیلی دوستانه بود. دستمان خیلی باز بود و رها کار می‌کردیم. آن چیزی که بازیگر از رمان برداشت می‌کند خیلی کمک می‌کند چون وقتی رمانی را می‌خوانید، تخیل‌تان همراه‌تان می‌شود و هیچ چیز اندازه آن به بازیگر کمک نمی‌کند. همکاری با نرگس آبیار عالی، بی‌مثال و بی‌نظیر بود. ایشان رهایی می‌دادند، ریزترین نکات وجود بازیگر را می‌دیدند و از همان پتانسیل استفاده می‌کردند. هیچ‌وقت سختگیری و خودنمایی بی‌مورد نداشتند. بسیار منصف، متعادل، فوق‌العاده بااخلاق و یک خانم بی‌نظیر هستند.

بختیاری سخن از یک گلایه را به میان آورد و تصریح کرد: من در تمام مدیاها حضور داشتم، اما همیشه یکی از ناراحتی‌هایم این است که چرا در تئاتر کمتر هستم. بچه‌های تئاتر فکر می‌کنند من تئاتر بازی نمی‌کنم، در حالی که به تئاتر بسیار علاقمندم. بعضی از کارگردان‌های تئاتر بیش از حد درگیر اغراق و زمان‌های طولانی تمرین می‌شوند، در حالی که می‌شود همان نتیجه را در دو ماه گرفت. من پنج تئاتر خوب کار کردم و همکاری با محمد حاتمی و حمید امجد برایم افتخار بود.

این بازیگر ضمن تاکید بر این که مدیران تلویزیون باید از نقاط قوت آدم‌هایی استفاده کنند که سال‌ها امتحان‌شان را پس داده‌اند، اظهار کرد: مدیران کمی محدودیت‌ها را تعدیل کنند و مثل قدیم سریال‌های ریشه‌دار، با محتوا، رنگارنگ و با سوژه‌های متفاوت بسازند. همیشه ناراحت می‌شوم که چرا «شب‌های برره» فصل دو ندارد. چطور ممکن است سریالی با آن همه پتانسیل دوباره ساخته نشود؟ چرا بعضی از چهره‌های خوب را این‌قدر از خودشان دور کرده‌اند؟ مردم بعضی چهره‌ها را دوست دارند؛ حتی اگر پیر شوند. در هالیوود هم همین است، هنوز مریل استریپ و کیت بلانشت محبوب‌اند!

بختیاری خاطرنشان کرد: مطمئنم سریال «بامداد خمار» در ذهن بینندگان ماندگار می‌شود چون رمانی زیبا دارد و به مسئله مهم انتخاب انسان‌ها در عشق می‌پردازد؛ مسئله‌ای که همه تجربه‌اش می‌کنند. هیچ‌کس نیست که در عشق شکست نخورده باشد. حرف اصلی سریال این است که آدمی که اصالت، شخصیت و نجابت کافی نداشته باشد، نمی‌تواند در زندگی ببرد و هرچه به او داده شود، از او پس گرفته می‌شود.

او ادامه داد: معنی «شبِ شراب نیرزد به بامداد خمار» همین است؛ اگر بدون آگاهی و فکر، شبی را با سرخوشی طی کنیم، بامداد خماری خواهیم داشت؛ خماری‌ای که شاید تا آخر عمر رهایمان نکند. تجربه من در این سریال بسیار خوب و باعث خوشحالی‌ام بود.

بختیاری در پایان عنوان کرد: امیدوارم کارگردان‌ها من را ببینند و اعتماد کنند. کارهای ریشه‌دارتر و اجتماعی به من پیشنهاد بدهند. من بسیاری از سریال‌های طنز، رئالیتی‌شوها و کارهای مختلف را رد کرده‌ام و امیدوارم این انتخاب‌ها برایم نتیجه داشته باشد. روابط اساسی و پشت‌پرده‌ای که وجود دارد را ندارم و اهلش نیستم. امیدوارم استعدادسالاری باشد نه رفیق‌سالاری. خیلی وقت‌ها نقش‌ها با رفاقت داده می‌شود و این اسفناک است. امیدوارم کسانی دیده شوند که زحمت کشیده‌اند، نه کسانی که یک شبه آمده‌اند و بعد از معروف شدن فقط پول درآوردن برایشان مهم است.