به گزارش صبا قصه «تایپیست» با شروعی سریع  مخاطب را از همان دقایق ابتدایی با دغدغه قهرمان فیلم آشنا می‌شود. در کانون روایت، فاطمه مسعودی‌فر قرار داد که به داستان نویسی علاقه‌مند است و با تشویق جوان دلباخته (عرفان ناصری) حکایت مردم را تبدیل به قصه‌هایی جذاب در روزنامه می‌کند. سیستم اما این اتفاق را برنمی‌تابد و داستان وارد پیچش‌هایی تازه می‌شود.
طراحی صحنه فیلم بر اساس فضای دهه پنجاه ایران، مخاطب «تایپیست» را به یک دوره تاریخی می‌برد. استفاده از بازیگران شناخته شده که چهره و صدایشان برای مخاطب آشناست از دیگر جذابیت‌های این اثر است. قاب‌بندی‌های «تایپیست» درخششی فوق العاده دارند؛ مثل همان صحنه‌ای که دختر قصه با چتر جلوی لباس فروشی زیر باران ایستاده و یک سنگفرش خیس و انعکاس نور قرمز همراهی‌اش می‌کند. این ایده ترکیب زییایی از یک نوآر، رئالیسم جادویی و فانتزی را به طور همزمان تداعی می‌کند.
«تایپیست» به همین ظاهر دلپذیر بسنده نکرده است و در خود حرف‌های زیادی دارد. این فیلم به خفقان طعنه می‌زند و می‌گوید حتی با فشار نمی‌توان جلوی اندیشه و حقیقت را گرفت. در کنار همه سیاهی‌ها تصویر عشق در فیلم اسطوره‌ای است و در نهایت به کمک مفهوم ضد استبدای آن می‌آید.
«تایپیسیت» مخاطب را غرق لذت سینما می‌کند و با یک روایت جذاب، به همراه بازی‌ها و ساختاری قدرتمند حرفش را به جان می‌نشاند.

فیلم کوتاه «تایپیست» به کارگردانی هادی نوری، محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج و انجمن سینمای جوانان ایران، از جمله آثار چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران است که داستان دختری عریضه‌نویس در دوران پهلوی را محور قرار داده است.