پرویز پرستویی؛ سکوت‌هایی که فریاد می‌زنند | مجموعه رسانه ای صبا
امروز چهارشنبه, ۱۶ اردیبهشت , ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۲۴:۱۴
نگاه صبا به سبک بازی رکورددار سیمرغ بازیگری در «شکارگاه»

پرویز پرستویی؛ سکوت‌هایی که فریاد می‌زنند

پرویز پرستویی، بازیگری که سال‌هاست با نقش‌های ماندگارش در سینمای ایران شناخته می‌شود، در سریال «شکارگاه» بار دیگر به قاب نمایش خانگی بازگشته است.در دنیای تصویر، بعضی بازیگران می‌آیند و می‌روند، اما برخی می‌مانند؛ نه فقط در حافظه‌ی سینما، بلکه در حافظه‌ی جمعی مردم. پرویز پرستویی از آن دسته است. مردی که با صدای آرام، نگاه نافذ و بازی‌هایی که گویی از دل زندگی برآمده‌اند، سال‌هاست که در قاب سینما، تلویزیون و حالا نمایش خانگی، حضوری بی‌بدیل دارد.

احمدرضا محمودی/ صبا؛ پرویز پرستویی، بازیگری است که مرز میان نقش و واقعیت را درهم می‌ریزد. او نه‌تنها با ۵ سیمرغ بلورین جشنواره فجر در سینما رکورددار است، بلکه در تلویزیون و نمایش خانگی هم حضوری پررنگ و اثرگذار داشته است.

پرستویی در «شکارگاه» نقش سرهنگ میرعطا را ایفا می‌کند؛ شخصیتی پیچیده که مأمور محافظت از تاج سلطنتی در عمارتی رازآلود است. این نقش، برخلاف بسیاری از کاراکترهای پیشین او، در بستری تاریخی و پرتعلیق روایت می‌شود. پرستویی تلاش کرده با استفاده از زبان بدن، نگاه‌های سنگین و لحن کنترل‌شده، اقتدار و اضطراب درونی میرعطا را به تصویر بکشد. میرعطا باید هم سخت باشد و هم آسیب‌پذیر. این تعادل از ظرافت در اجرای پرستویی ناشی می‌شود؛ جایی که نگاه سنگین و مقتدر او به ناگاه با تردید درونی هم‌نوا می‌شود. این تضاد، مخاطب را میان تحسین قدرت و هم‌دلی با ضعف، معلق نگه می‌دارد.

با وجود سابقه درخشان پرستویی، برخی منتقدان معتقدند که بازی او در «شکارگاه» به اندازه‌ انتظار درخشان نبوده است. برخی این موضوع را به فیلمنامه‌ی عجول که فرصت کافی برای عمق‌بخشی به شخصیت‌ها نمی‌دهد ربط می‌دهند و عده‌ای هم به دیالوگ‌های امروزی که با فضای تاریخی سریال هم‌خوانی ندارند و باعث می‌شوند بازی‌ها مصنوعی به نظر برسند. شخصیت‌پردازی سطحی هم نقد دیگری است که باعث شده میرعطا بیشتر یک نماد باشد تا یک شخصیت زنده و ملموس.

با این حال، نمی‌توان از برخی نقاط قوت بازی پرستویی مثل تسلط بر زبان بدن که باعث شده او با کمترین دیالوگ، بیشترین معنا را منتقل می‌کند یا تجربه‌ بازی در نقش‌های تاریخی که به او کمک کرده تا فضای سریال را باورپذیرتر کند، چشم‌پوشی کرد. پرستویی توانسته در تعامل با بازیگران زن سریال که نقش مهمی در پیشبرد روایت دارند تعادل خوبی ایجاد کند. اودر صحنه‌هایی با بازیگران جوان‌تر مانند سوگل خلیق یا الهام پاوه‌نژاد، نقش خود را چنان مدیریت می‌کند که نه‌تنها شخصیت میرعطا حفظ می‌شود، بلکه فضایی امن برای بروز خلاقیت بازیگر مقابل ایجاد می‌شود. او هیچ‌گاه صحنه را تصاحب نمی‌کند؛ بلکه به صحنه جان می‌دهد.

بازی پرویز پرستویی در «شکارگاه» را می‌توان تلاشی قابل احترام برای بازگشت به سریال‌های تاریخی دانست. اگرچه فیلمنامه و برخی انتخاب‌های کارگردانی مانع درخشش کامل او شده‌اند، اما پرستویی همچنان با حضورش وزن و اعتبار خاصی به اثر بخشیده است. شاید اگر سریال در پرداخت شخصیت‌ها دقیق‌تر عمل می‌کرد، شاهد یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های او در سال‌های اخیر بودیم.

 

guest
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

آخرین اخبار

پربازدیدها