به گزارش خبرنگار سینما صبا، فیلم سینمایی «هاوایی» به کارگردانی بهمن گودرزی از چهارشنبه ۱۳ دی سال جاری اکران عمومی خود را آغاز کرده و با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شده است. این فیلم با حضور چهره‌هایی نظیر امیر جعفری و امین حیایی و ریحانه پارسا بر روی پرده سینماهای سراسر کشور است. «هاوایی» از جمله تولیداتی است که پیش از شروع پاندومی کرونا تولید آن شروع شد و همه‌گیری این ویروس موجب شد تا فیلمبرداری آن برای مدتی طولانی متوقف شود. پس از فروکش کردن همه‌گیری تولید این فیلم که در زمان تولید «رقصنده» نام داشت در کشور هنگ‌کنگ از سر گرفته شد. با او درباره این پروسه و اکران عمومی فیلم صحبت کرده‌ایم؛

***«هاوایی» سرانجام اکران شد و به طور نسبی با استقبال خوبی هم مواجه شده است… فیلمی که ظاهرا در مراحل مختلف تولید و اکران کم مشکل نداشته است…

-ساخت و اکران فیلم هاوایی با موانع و مشکلات زیاد و متنوعی روبرو شد، به نوعی تمامی مشکلاتی که هر فیلم ممکن است یکی یا دوتا از آنها را تجربه کرده باشد، ما همه را در ساخت و اکران «هاوایی» یک‌جا تجربه کردیم! درست از زمانی که پروانه ساخت اثر گرفته شد، انتخاب بازیگران انجام شد، اما چون چهرهای مطرحی در این اثر حضور دارند، در ابتدا منتظر ماندیم تا کار این بازیگران در پروژه‌های قبلی به اتمام برسد. در زمان فیلمبرداری هم با همه‌گیری ویروس کرونا روبرو شدیم که این مسئله با توجه به اینکه ما لوکیشن خارج از کشور داشتیم، بیشتر ما را درگیر کرد، فرودگاه کشور مورد نظر ما هنگ کنگ بسته شد و هیچ تاریخی هم برای بازگشایی مشخص نبود، به همین خاطر مجبور شدیم یک‌سری از لوکیشن‌های خارجی را در داخل کشور و با دکور زدن در تهران و حومه بگیریم. خرداد ۱۴۰۱ بلافاصله بعد از پایان یافتن کرونا قصد داشتیم که سکانس‌های باقیمانده و نهایی را بگیریم و یک سکانس از خانم ریحانه پارسا باقی مانده بود که چون به ایشان دسترسی نداشتیم، مجبور به حذف آن سکانس شدیم… خوشبختانه بعد از بازنویسی، بقیه سکانس‌ها فیلمبرداری شد. پس از اتمام تولید نیز با بی‌رونقی سینما مواجه بودیم. در نهایت اوایل امسال برای پروانه نمایش اقدام کردیم و اکران فیلم موکول به اکنون شد.

***برای اکران مشکلی با وجود بازیگر ممنوع الفعالیت نداشتید؟
-قطعا این مسئله در روند کار بی‌تاثیر نبود، حضور حمایت‌گرا مدیرکل اداره نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی، آقای روح الله سهرابی در این قضیه برای گروه ما بسیار کمک کننده بود به زعم بنده به عنوان یک فیلمساز و یک کارگردان، جناب سهرابی اهل گفتگوست و کاملا شرایط سینماگران را درک می‌کند. از این بابت، برای جامعه سینمایی قطعا حضور ایشان نکته مثبتی است.

***به نظر شما منش بازیگران در موفقیت فیلم موثر است؟ یعنی ممکن است بازیگری با اتخاذ برخی تصمیمات شخصی به فیلم آسیب بزند؟
بیانیه صریح وزیر محترم ارشاد مبنی بر اینکه اگر پروژه‌ای در گذشته با همکاری بازیگری ساخته شده باشد که حالا حضور نداشته و یا دچار مشکل یا محدودیت شده باشد، آن پروژه می‌تواند بدون مشکل به کار خود ادامه دهد، بسیار به جا و درست بود. مورد ما نیز شامل همین نکته بود. در واقع پروژه‌ای که با ٢۰ میلیارد هزینه ساخته شده را نمی‌توان به خاطر بازیگری که رفته است و جرم‌ سیاسی هم نداشته است، تعلیق کرد. کما اینکه همه ما به یاد داریم بازیگری پس از مهاجرت و اتفاقا برخورداری از جرم سیاسی، باز هم دو سریال و اثر سینمایی در پخش داشت و با مشکل هم روبرو نشد! در نهایت به نظر من این شیطنت‌ها با اهداف خبیثانه‌ای طرح‌ریزی می‌شود. باز تشکر می‌کنم از مسئولین سینمایی خصوصاً آقای سهرابی که با سعه‌صدر و ذیل دیدگاه‌های آقای وزیر اجازه نداد، حاصل زحمت صدها نفر و سرمایه بخش مستقل خصوصی به مخاطره بیفتد.

*** و دیدگاه شما درباره حاشیه‌هایی که در فضای مجازی و رسانه‌ای پیرامون سینمای ایران و هنرمندانش راه می‌افتد چیست…

اساسا به نظرم حمله به هنرمند کشور اشتباه است. اگر بحث انتقادی در رابطه با اثر هست، مانند همه کشورها می توان محترمانه مطرح کرد، اما وقتی تئوری حمله به کار می‌رود قاعدتا به هر کس حمله شود واکنش بالعکس را نشان خواهد داد، چه رسد به هنرمندی که در واقع چهره‌ این مملکت است و باری نیز بر دوش خود دارد، این شخص وقتی دچار هجمه شود انجام فعالیت هنری برایش سخت خواهد شد. متاسفانه حتی بخش عمده‌ای از همین نقدهای به ظاهر متعارف، احساسی و غیرمنصفانه هستند و یا براساس یک سری موج سواری ایجاد شده‌اند! غالب این موج سواری‌ها توسط یکسری آدم هدایت می‌شود که از جای دیگری خط می‌گیرند و يا از طرف فیلم‌های رقیب حمایت می‌شوند تا با حاشیه درست کردن، اثر را بکوبند. این اصلا خوب نیست و قطعا در نهایت آسیب‌های احتمالی آن دامن بقیه را نیز خواهد گرفت. در صورتی که زمانی نقدهای سازنده، باعث آگاهی و کمک به رشد فیلمساز و صنعت سینما می‌شد. متاسفانه اکنون شاهد فضای مسمومی هستیم، فضایی که باعث شده هنرمندان گارد بگیرند و در برابر انتقاد جبهه داشته باشند. درمورد خود من هم شرایط به همین گونه است، مصداقش همین گفت‌وگو… چون شما از رسانه‌ای موثق و معتبر تماس گرفتید من راضی به گفتگو شدم چرا که بعضا کسانی هستند که بعد از گفتگو، مطالب را طوری نشر و انعکاس می‌دهند که صرفا حاشیه سازی کنند…

*** برگردیم به «هاوایی»؛ درباره فیلمنامه و مواجهه خودتان با آن بگویید؟
-نویسنده فیلمنامه در ابتدا آرش قادری بود ولی بعد از پروسه تولید و بازبینی لوکیشن‌ها متوجه شدیم که فیلمنامه نیاز به بازنویسی اساسی دارد. از آنجا که ایشان درگیر کار دیگری بود، مسئولیت فیلمنامه نهایی را حمید اکبری خامنه به عهده گرفت.

***مخاطب عام بیشتر جذب سینمای کمدی شده است و به تبع آن به آثار کمدی سانس‌های بیشتری اختصاص داده می‌شود. این مسئله باعث حمله فیلمسازان آثار غیرکمدی به سینمای کمدی شده است… با توجه به اینکه شما سابقه خوبی در تولید آثار سینمای کمدی دارید، چه جوابیه‌ای به این ذهنیت دارید که «سینمای کمدی در حال نابود کردن سینمای اصلی و ژانرهای دیگر است …»؟

-راستش این نظرات خیلی کارشناسانه نیست. از دید من نظر اول و اصلی را مردم می‌دهند. به نظر من نه تنها در ایران بلکه در تمام دنیا تماشاگر نیاز به کمدی دارد و فیلم کمدی باید ساخته شود.‌  اگر بخواهیم با نگاه کارشناسانه‌تری این آسیب را بررسی کنیم، لازم است به دورانی برگردیم که خلاء کار کمدی با سریال و برنامه‌های تلویزیونی با محوریت کمدی و طنز پر می‌شد و هنرمندانی چون رضا عطاران، مهران غفوریان، مهران مدیری و رامبد جوان و… با برنامه‌های متنوع هر شب مهمان خانه‌های مردم بودند. حذف این برنامه‌ها به هر دلیل از کنداکتور تلویزیون، در رونق آثار کمدی در سینما بی‌تاثیر نبوده و نیست، چه بسا که اکنون این برنامه‌ها جای خود را به برنامه‌هایی خنثی داده‌اند که تماشاگر هیج رغبتی به تماشای آنها ندارد. به این صورت از وقتی که تلویزیون نیاز تماشاگر را به کمدی برطرف نکرد، این نیاز تامین نشده به سمت سینمای کمدی کشیده شد تا خلایی که توسط رسانه ملی ایجاد شده بود، پر شود.

***در مجموع می‌پذیرید که در دوره کنونی به سینمای اجتماعی چه از طرف مردم و نهادهای تصمیم گیرنده مانند سابق بها داده نمی‌شود؟

-در سینمای اجتماعی فيلمساز باید این امکان را داشته باشند تا به معضلات اجتماعی بپردازد. وقتی ممیزها بیکار نمی‌نشینند و دائما در حال روتوش هستند، دست فیلمساز هم بسته است و در نهایت شاهد آثاری بدون رنگ و لعاب در این زمینه هستیم. وقتی یک فیلمساز اجتماعی با تمامی تلاش خود به ۵۰ درصد از آن چیزی که مدنظرش بوده می‌رسد، مشخصا دیگر انگیزه‌ای برای ساخت فیلم اجتماعی نخواهد داشت. من به سینمای اجتماعی علاقه دارم و چند نمونه کار موفق نیز در این حوزه داشتم؛ از جمله سریال «ششمین نفر» که از تلویزیون پخش شد…

***پس چرا با این رویکرد فیلم نمی‌سازید؟

– در سینما به‌واسطه فیلم‌های کمدی مرا می‌شناسند چرا که کارهایم در این زمینه با استقبال بیشتری مواجه شده و عمده تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران نیز بیشتر تمایل دارند در این زمینه با هم کار کنیم… البته از سال گذشته تلاش‌ کرده‌ام تا فیلم اجتماعی بسازم و چند طرح به تهیه‌کنندگان سینما و شبکه نمایش خانگی ارائه کردم که متاسفانه یا رد شد و یا سرمایه گذاری برای ساخت آن پیدا نشد.

***شرایط اکران فیلم سینمایی «هاوایی» را تا به اکنون چطور ارزیابی می‌کنید؟
-تماشاگر ایرانی بسیار فهمیده است و اگر متوجه شود فیلمی خوب است در هر زمانی از آن حمایت می‌کند. در فضای پیش از آغاز جشنواره فیلم فجر، هرکسی فیلمش را اکران نمی‌کرد و البته برای ما نیز این زمان ایده‌آل و مناسبی نبود. اما نهایتا زمانی بود که به فیلم ما اختصاص دادند و ما نیز چون به ارتباط فیلم با مخاطب ایمان داشتیم و مطمئن بودیم که فیلمی سلامت است و می‌تواند به خوبی با تماشاگر ارتباط برقرار کند، آن را اکران کردیم که خوشبختانه با استقبال از سمت مردم هم روبه‌رو شد. امیدوارم این روند همین‌طور ادامه داشته باشد. من فیلم را با تماشاگران در سینماهای مختلف دیدم و رضایت از فیلم را احساس کردم، به نظرم این خود بزرگ‌ترین تبلیغ برای فیلم است که می‌تواند خستگی ما را هم از بين ببرد. امیدوارم با وجود وقفه جشنواره فجر و گذر از ایست زمانی که دچار آن می‌شویم، مجدداً رونق فیلم ادامه داشته باشد.

***آیا کار جدیدی در دست دارید؟
-در صحبت‌هایم اشاره کردم که حدودا دو سال است که پیگیر کارگردانی یک کار درام و غیر کمدی چه در سینما و چه در شبکه خانگی بودم که متاسفانه تا به امروز موفق نشده‌ام تهیه‌کننده‌ای برایش جذب کنم. احتمالا علیرغم میل‌ام و به اقتضای شرایط مجبور هستم مجددا به اولویت دوم‌ام که سینمای جذاب کمدی است، بپردازم.

***سخن آخر…

تشکر می‌کنم و امید دارم با درایت مسئولین شرایطی منصفانه بر سینما حاکم شود تا هم در ژانرهای مختلف فیلم ساخته شود و هم فیلم‌ها خوب دیده شوند. معتقدم فیلمی که خوب می‌فروشد، در درجه اول به نفع اهالی سینما و در ادامه به نفع آدم‌های کنار سینما است، همان‌طور که وقتی یک فیلم خوب می‌فروشد و سانس فوق‌العاده می‌گیرد، به نفع پرسنل سینما، بوفه‌دار سینما و حتی تاکسی‌هایی است که بیرون از سینما ایستاده‌اند! به این ترتیب باید خوشحال باشیم؛ حتی زمانی که فیلم رقیب بهتر از فیلم خودمان فروش می‌کند. این نهال سست سینما را فروش فیلم ها می‌تواند قوی‌تر و مستحکم‌تر کند.

گفت‌وگو: سمیه خاتون