به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون صبا، موقعیت ویژه ایران در منطقه و اهدافی که راستای بیداری اسلامی دنبال می‌کند، باعث شده تا آمریکا، اسرائیل و برخی دیگر از کشورهای غربی، به تنهایی و یا با همکاری یکدیگر طی اقدامات خرابکارانه و تروریستی به دنبال جلوگیری از نفوذ ایدئولوژی و نظام‌های فکری و مذهبی ایران در کشورهای خاورمیانه باشند. در سال‌های اخیر و با شدت گرفتن انجام عملیات‌های تروریستی در کشور، ساخت مجموعه‌های مرتبط با این موضوع با جدیت بیشتری در تلویزیون پیگری می‌شود. «ترور» تازه ترین اثر در این زمینه است که این شب‌ها از شبکه یک سیما به روی آنتن می‌رود.

اگر قرار بر پیش داوری در خصوص این مجموعه باشد، نخستین مدخل، مرور عوامل سازنده است. مجتبی امینی تهیه کننده «ترور» طی سال‌های اخیر علاوه بر تولید برنامه«هفت» و دبیری دو دوره از جشنواره فیلم فجر، با تهیه کنندگی مجموعه «گاندو» شناخته می‌شود که در دو فصل و به کارگردانی جواد افشار ساخته شد. مجموعه‌ای که به جاسوسی سرویس‌های اطلاعاتی خارجی در کشور و اقدامات وزارت اطلاعات ایران در این زمینه می‌پرداخت. خیرالله تقیانی‌پور کارگردان این مجموعه نیز با ساخت سریال موفق و پرمخاطب «نجلا» خود را مطرح کرد. آرش قادری نویسنده این مجموعه نیز تجربه نگارش آثار پلیسی پرمخاطبی همچون «عملیات ۱۲۵»، «هوش سیاه»، «گاندو» و «ماتادور» را در کارنامه دارد.

وجود چنین پیشینه‌ای از عوامل این سریال، نوید تولید اثری موفق را می‌دهد. «ترور» در قسمت‌های ابتدایی با دست گذاشتن روی پرونده‌های امنیتی مهمی چون بمب گذاری در برج میلاد و نقشه ترور سردار قاسم سلیمانی در سوریه که در طرح داستانی به صورت هم‌زمان و موازی با یکدیگر پیش می‌رفتند، موفق شد کنجکاوی مخاطبان را در همان ابتدا برانگیزد. رویکردی که البته در شکل روایی با ضعف‌هایی همراه است. قسمت اول این سریال، با طرح موضوعاتی امنیتی، از قابلیت فراوانی در قصه پردازی و پرداخت شخصیت‌ها برخوردار بود. در حالی که تمرکز اصلی، بر ماجرای ترور و بمب گذاری معطوف شده و چندان ظرفیت‌های روایی این موضوع مورد توجه قرار نگرفته است.

بخش عمده‌ای از بازیگران این سریال را در قسمت‌های ابتدایی، چهره‌هایی ناشناخته تشکیل داده‌اند. این موضوع، دارای نقاط قوت و ضعف است. حضور بازیگران چهره به طور طبیعی می‌توانست نگاه‌های بیشتری را به سوی این مجموعه جلب کند در حالی که بازیگران کم‌تر دیده شده، بُعد معمایی و ماجراجویانه اثر را تقویت کرده و مانع القا پیش‌فرض‌های پیشین مخاطب در خصوص کاراکتر‌ها می‌شود. تا بدین جا مشهورترین بازیگر این مجموعه، محمدحسین لطیفی، کارگردان نام آشنای سینمای ایران است که پس از سریال «آقازاده» (بهرنگ توفیقی)، بار دیگر به عنوان بازیگر، مقابل دوربین حاضر شده است. لطیفی به واسطه برخورداری از صدایی گیرا و کاریزمایی درونی، انتخاب مناسبی برای بازی در نقش یک مامور ارشد اطلاعاتی محسوب شده و حضورش می‌تواند از برگ‌های برنده این مجموعه باشد.

قضاوت در خصوص چگونگی پیشرفت داستان و گسترش ابعاد شخصیت‌ها هنوز بسیار زود است، اما پیداست که مسئله اصلی در «ترور»، اقدامات خرابکارانه سرویس‌های خارجی و چگونگی مقابله دستگاه‌های اطلاعاتی کشور با آن‌ها است. فیلمنامه این اثر به گونه‌ای به نگارش درآمده که گویی ذکاوت تماشاگر امروزی را در فهم وقایعی که به او عرضه می‌کند، نادیده می‌گیرد، چراکه رخدادهای سریال در متن و زیرمتن، به وسیله دیالوگ‌های گل درشت و با فرم خبری عرضه می‌شوند.

در دورانی که سریال‌های روز و پرمخاطب دنیا به سهولت هر چه بیشتر از طریق پلتفرم‌ها و سایر مجراهای موجود در فضای مجازی در دسترس مخاطبان قرار دارند، بیننده به صورت ناخودآگاه به مقایسه آثار داخلی و خارجی می‌پردازد و به فرض پذیرش ضعف‌های تکنیکی تولیدات داخلی، نمی‌تواند ایراد‌های روایی را نیز نادیده بگیرد. به همین دلیل آثار مختلف، خصوصا تولیدات استراتژیک که با هدف تأثیرگذاری بر روی مخاطبان انبوه و ایجاد آگاهی در میان آن‌ها ساخته می‌شوند، نباید از ضعف‌های آشکار در فیلمنامه و شکل روایت برخوردار باشند.

تقیانی پور کارگردان این مجموعه کوشیده همگام با مولفه‌های ژانر، ویژگی‌های بصری این اثر را سامان دهد و تا حد زیادی نیز توانسته موفق عمل کند‌.

مرور کارنامه عوامل مجموعه «ترور» نشان می‌دهد، که می‌توانیم در ادامه شاهد طرح پیرنگ‌های فرعی و پی‌آمد آن، بروز ابعاد مختلف شخصیتی در پرسوناژها باشیم. اتفاقی که می‌تواند به جذاب‌تر شدن قصه خصوصا برای مخاطبان عام منجر شود و آنتن تلویزیون را در روزهای سرد زمستان، گرم و پویا نگه دارد.