به گزارش خبرنگار سینما صبا، مسعود نجفی متولد ۱۳۵۸، دانش آموخته رشته مطالعات فرهنگی و رسانه در مقطع کارشناسی ارشد است که در ۲ دهه گذشته علاوه بر فعالیت مستمر رسانه‌ای به عنوان خبرنگار، سردبیر و مدیر مسئول، طی دوره‌های ۳۵ تا ۳۹ به مدت پنج سال مدیریت روابط عمومی جشنواره فیلم فجر را عهده دار بوده و به مدت چهار سال هم به عنوان مدیر کل روابط عمومی سازمان سینمایی فعالیت داشته است. تألیف کتاب‌های سینمایی از جمله «مرور ۳۰ سال جشنواره فیلم فجر»، ساخت بیش از ۱۰ فیلم مستند، تهیه و کارگردانی چندین برنامه تلویزیونی، مدیریت صنف مدیران تبلیغات سینما، سردبیری بیش از ۵۰ کاتالوگ در جشنواره‌های مختلف، دبیری ۲ دوره جشنواره فیلم‌های صنعتی، مدیریت پردیس سینمایی تماشا، داوری در جشنواره‌ها و عضویت در شوراهای مختلف از دیگر سوابق او محسوب می‌شود. به مناسبت روز خبرنگار گفت‌وگویی با مسعود نجفی داشته‌ام.

 زهرا سادات مصطفوی

***آقای نجفی شما سال‌ها در حوزه خبرنگاری فعالیت داشتید و تولید خبر می‌کردید. حوزه خبرنگاری چه جذابیت‌ها، تلخی و شیرینی‌هایی برای شما داشته است؟

-مهم‌ترین جذابیت حوزه خبرنگاری برای من ارتباط با افراد مختلف بود و تجربیاتی که در این حوزه می‌توان داشت و در حوزه‌های دیگر امکان تجربه کردن آنها وجود نداشت. من در دوره خبرنگاری خود باعث برخی کارها شدم که اگر قرار بود روند عادی خود را طی کند یا شدنی نبود یا زمان زیادی صرف آن می‌شد. به‌خاطر همین، جذابیت‌های خبرنگاری برای من بسیار بالا بود، همچنین فعال بودن و مدام درتکاپو بودن برای من بسیار دوست‌داشتنی بود.

***بسیاری از خبرنگاران بعد از ورود به دنیای خبر بعد از مدتی در حوزه‌های مختلف وارد فضایی دیگر می‌شوند و این فقط محدود به خبرنگاران سینمایی و هنری نیست. چرا آنها حرفه خبرنگاری را کنار می‌گذارند؟ به نظر شما دلیل  نبود ماندگاری آنها در حوزه خبر چه چیزی می‌تواند باشد؟

-من سال‌ها بابت این موضوع افسوس می‌خورم. در کشورهای دیگر افراد وارد حرفه خبرنگاری می‌شوند، تا بازنشستگی در همین حوزه می‌مانند و حتی به دبیری و سردبیری هم فکر نمی‌کنند، اما متاسفانه در کشور ما همان طور که شما گفتید خبرنگاری پله‌ای برای ورود به حرفه‌های دیگر شده است. خود من اگر وارد کار روابط عمومی شدم در کنارش خبرنگاری را ادامه دادم. برای مثال تا چهار سال گذشته من همچنان نیرویی از ایسنا بودم و اگر کار روابط عمومی می کردم معمولا ماموریت یا مرخصی می‌گرفتم اما در ادامه برمی‌گشتم و دوباره کار خبر را انجام می دادم. شاید شرایط کشورمان به گونه‌ای باشد که افراد تنها با فعالیت در این حوزه تامین نمی‌شوند و اگر مجالی برای یک کار دیگر بیابند، از آن استقبال می‌کنند.

***شما کتابی را هم در همین راستا درباره افرادی منتشر کردید که از حوزه خبرنگاری وارد سینما شده‌اند. کمی درباره این اثر بگویید…

-بله، کتاب چهره‌های رسانه ای-سینمایی دریکی از جشن‌های سینمایی بنیاد سینمایی فارابی در  اوائل دهه ۹۰ گردآوری و تهیه شد. این کتاب شامل معرفی صد نفر از افرادی است که از حوزه خبرنگاری و روزنامه نگاری وارد سینما شده‌اند و برعکس. افراد نام‌آور بسیاری در این کتاب وجود دارند که در حوزه خبر بودند سپس وارد حوزه فیلمسازی شدند. البته مهم‌ترین کار تالیفی که من انجام دادم تاریخچه جشنوابره فیلم فجر بود که همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد و من در تلاش هستم کتاب «چهل به اضافه یک سال» را پیش از دوره آینده جشنواره فیلم فجر منتشر کنم.

***در رسانه از ابتدا چه کسانی مورد علاقه شما بودند و شما آنها را به نوعی الگو برای خود قرار می‌دادید؟

-یکی از کسانی که بسیار تاثیرگذار بود و به نوعی الگو برای من به حساب می‌آمد؛ فریدون جیرانی بود که باوجود اینکه کارگردان مطرحی شده ولی همچنان علاقه‌اش به روزنامه نگاری و خبر از بین نرفته… همچنین زنده یاد علی معلم به سبب موفقیتی که در حوزه سینما و حوزه رسانه داشت و زنده‌یاد مسعود مهرابی مدیر مسئول ماهنامه فیلم که ایشان هم در کارهایم خصوصا کتاب‌هایی که منتشر کردم، بسیار مشوق من بود.

***همان طور که اشاره کردید در این راه بسیار از بزرگان سینما شما را همراهی کردند و در کل به دلیل علاقه به سینما، ارتباط خوبی با نامداران سینما داشته‌اید. این ارتباط تا چه اندازه شخصی و تا چه اندازه صرفا کاری بوده است؟

-من همیشه سعی می‌کردم ارتباطاتم در حد ارتباط کاری بماند اما ارتباط خوبی هم با سینماگران – به خصوص سینماگرانی که در بین ما نیستند- داشتم. علاقه بسیار زیاد به آنها باعث شکل‌گیری این ارتباط‌ها شد. از جمله این افراد می‌توانم به استادان فقید وهنرمندان قدیمی از جمله عزت‌الله انتظامی، جمشید مشایخی، داوود رشیدی، محمدعلی کشاورز و هنرمندانی چون پرویز پرستویی، سعید راد، حمید فرخ‌نژاد، نیکی کریمی و فاطمه معتمدآریا اشاره کنم که در کار خبر ارتباط نزدیکی با آنها داشته و دارم.

***شما سفرهای خبری/سینمایی زیادی داشتید از جمله حضور در جشنواره فیلم کن و برلین. خبرنگاران بسیاری هم در سفرهای خارجی هم از نزدیک دیدید. از نظر شما تفاوت خبرنگاران خارجی و ایرانی در چیست؟

-همان طور که پیش تر اشاره کردم خبرنگاران خارجی با توجه به علاقه ای که دارند جایگاه خود را حفظ کرده و آن را از دست نمی‌دهد و درهمین زمینه بازنشسته می شوند. البته جنس توجهی که آنجا به رسانه و اصحاب رسانه می‌شود با کشورمان متفاوت است. در کل خبرنگاران جایگاه ویژه‌ای دارند و بخش زیادی از توجه جشنواره‌ها به اصحاب رسانه است.

***نقاط ضعف و قوت خبرنگاران امروزمان در چیست؟

-بیشتر خبرنگاران سینما به نسبت حوزه‌های دیگر بسیار افراد نجیب و شریفی هستند و ضعفی که در این حرفه روز به روز پررنگ‌تر می‌شود، کم‌شدن درآمدها و تاثیر مستقیم آن در این حوزه است. این موضوع باعث شده شرافت کاری گاه تحت‌الشعاع قرار بگیرد و اصل خبرنگاری که وجدان بیدار و شرافت انسانی را جست‌وجو می‌کند، تا حدودی مغفول شود که این آفت بزرگی برای حوزه خبرنگاری است.