به گزارش خبرنگار سینما صبا فیلم «سینما متروپل» ساخته محمدعلی باشه آهنگر به عنوان آخرین اثر در خانه جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد. «سینما متروپل» روایت‌گر اشخاصی است که می‌خواهند در قلب جنگ و محاصره آبادان سینمایی متروک را دوباره آباد کنند.

«سینما متروپل» می‌تواند برای عاشقان سینما نقش مرهمی را بازی کند که به درد حرکت، نور، فضا، سینمای کلاسیک و بازیگرهای سوپراستار دچار هستند. پیش از این در یادداشت‌های گذشته به لحظات باشکوهی اشاره کردیم که می‌توانند تماشاگران فیلم‌باز را از سالن‌های سینما به ساحت خیال و رویا پرتاب کنند. در ادامه به گفته‌های راجر کاردینال و مانی فاربر اشاره داشتیم. کاردینال مواجهه مخاطبان فیلم‌باز با لحظات کوتاه و البته دراماتیک را همچون مواجهه با آینه‌ای می‌داند که به شکلی غیر مستقیم انسان را به گذشته و آینده‌اش گره می‌زند. لحظات مذکور خارج از منطق روایی و بصری اثر تعریف می‌شوند. حتی ممکن هیچ تاثیری بر منطق گفته‌شده نداشته باشند. اما به دلیل زیبایی‌شان به دل می‌نشینند. گاها زیبایی هم مطرح نیست. ممکن است با ارجاعات سینمایی دلِ سینه‌فیل‌ها (عاشقان فیلم) برده شود. فیلم «سینما متروپل» با الگویی زیبایی‌شناسانه و ارجاعی لحظات پرطمطراقِ سینه‌فیل‌ها را رقم می‌زند. ورای مباحث سینه‌فیلی ساختارهای نحوی و روایی اثر نیز مورد بحث هستند.

قصه عشق رضا (کاراکتر اصلی) و فرانک می‌تواند به عنوان خط اصلی داستان دنبال شود. از طرف دیگر عشق رضا به سینما نیز می‌تواند چنین ماهیتی داشته باشد. مشکل از همین‌جا آغاز می‌شود، باشه آهنگر با یک ایدهٔ جذاب و البته گسترده یعنی سینما می‌خواهد چندین گزاره را برجسته یا به عبارتی روایت کند. به همه گزاره‌ها نیز غور و دقت کرده و می‌خواهد هرکدام را دراماتیزه کند. از این رو رشتهٔ مستحکم و قابل اعتنایی برای همذات‌پنداری و هم‌دلی وجود ندارد.‌ به جای رشته موقعیت‌هایی وجود دارد که همچون تکه‌های جدا جدا اما پشت سر هم هستند. موقعیت‌هایی که هم کمیک هستند، هم تراژیک.

اگر به بند دوم یادداشت رجوع کنیم، به هویت درونی فیلم «سینما متروپل» پی می‌بریم. هویتی که اگر در مورد تعمیم قرار می‌گرفت، سینما متروپل را به یکی از آثار شایسته در تاریخ سینما بدل می‌کرد. چرا که سینما متروپل، فیلم فیلم‌بازان است. فیلم اشخاصی که جنون نما و نگاتیو دارند. اشخاصی که می‌خواهند زندگی‌شان در تشت دیالوگ و حماسه اکسپوز شود. برای اشخاصی که با شنیدن یا خواندن یک خط دیالوگ می‌توانند ساعت‌ها به فکر فرو روند؛ آغاز برنامه‌های ما از هم‌اکنون شروع شد!