آتنه فقيه‌نصيري در سال۱۳۴۷ در تهران متولد شد. وي مدرك ليسانس زبان
اسپانيايي را از دانشگاه آزاد سال۷۲ دريافت كرده است. همچنين بازي در سينما را از
سال۷۰ با فيلم «جيب‌برها به بهشت نمي‌روند» به كارگرداني ابوالحسن داوودي آغاز كرد.

فقیه‌نصیری با بازی در مجموعه «خاله سارا» و نیز مجموعه «خانه سبز»(در
نقش لیلی) به شهرت رسید.

او اخیرا با روحیه‌ای بسیار عالی با بیماری ‌ام‌اس دست و پنجه نرم می‌کند
و بسیار صادقانه و صریح این موضوع را با مردم و مخاطبانش در میان گذاشته است و
اعلام کرده که این بیماری مرا قوی‌تر کرد.

«آن مرد آمد»، «هشت پا»، «مزرعه پدري»، «سفر به
فردا»، «قارچ سمي»، «تنها»، «مهره»، «در كمال خونسردي»، «سالهاي بيقراري»، «كاكادو»،
«بلوف»، «من زمين را دوست دارم»، «بندر مه‌آلود»، «جيب‌برها به بهشت نمي‌روند»، «دو
نفر و نصفي»، «آهوي وحشي»، «چشمه زندگی»، «شلیک نهایی»، «داستان یک شهر»، «خانه سبز»،
«عید آن سال‌ها»، «کت جادویی»، «داستان یک شهر»، «دختران»، «گمگشته»، «سرنوشت»، «بیگانه‌ای
میان ما»، «نشانی»، «مثل هیچ‌کس»، «مهر خاموش»، «۱۰۱ راه برای ذله
کردن پدر و مادرها»، «مدار صفر درجه»، «آسمان همیشه ابری نیست»،
«جراحت»، «شیدایی»، «حیرانی»، «مهرآباد»، «شمعدونی»، «ماه و پلنگ» و… فیلم‌ها و سریال‌‌هایی هستند که در کارنامه وی به چشم
می‌خورد.

فقیه‌نصیری از بازیگرانی است که علاوه بر نقش‌‌های جدی،
آثار طنز را هم تجربه کرده است.

او در گفت‌وگویی درباره دلایل کم‌کاری‌‌اش گفته است: برای حضور
در سینما حاضر نیستم هر نقشی را قبول کنم. در سینما پیشنهاداتی دارم اما نقش‌ها ضعیف
هستند و به قول معروف به دل من نمی‌نشینند. در تلویزیون پیشنهادات جذاب‌تری دارم و
بالطبع من هم در تلویزیون کار می‌کنم و این‌که هر انسانی تا جایی که می‌شود از خودش
انتظار باید داشته باشد و من هم خوشبختانه هر انتظاری را که از خودم داشتم را توانستم
برآورده کنم.