«نومان» با روایتی ساده اما گیرا در تلاش است که با فیلنامهای روان و کم دیالوگ و تصویری تنهایی مردی را نشان دهد که با روانی آسیب دیده سر میکند و در کل «نومان» را در جشنواره باید دید،تا درک درستی از فیلمنامهی کوتاه شخصیت محور داشته باشیم تا بیشتر دریابیم که هرچه حرف سادهتر باشد بر دل بیشتر نشیند
