«جیره بندی پر خروس برای سوگواری» نوشته «علی نرگسنژاد» که قدمت آن به ابتدای دهه نود شمسی میرسد بر راز و رمزهای مادر و پسری تاکید دارد که «مرگ» را در قامتی سر برافراشته در خانواده خود موروثی میبیند و به کنکاش این واژه در میان رویدادهای گذشته مینشیند.
