پگاه زارعی / صبا، محسن اسلام‌زاده، مستندساز، در گفت‌وگو با صبا، ضمن ارزیابی نهمین جشنواره تلویزیونی مستند و تأکید بر اهمیت توجه به پیشکسوتان این حوزه، درباره شرایط تولید و پخش مستند در تلویزیون و ضرورت بازنگری در سیاست‌های این حوزه سخن گفت.

اسلام‌زاده درباره وضعیت تولید مستند در تلویزیون اظهار کرد: واقعاً باید فکری به حال این ماجرا شود؛ چون مرکز سیمرغ هم تا حدی به سمت داکیودرام و کارهای شبه‌داستانی رفته است، در حالی که بودجه شبکه مستند به‌شدت پایین آمده است. بارها وعده داده‌اند که بودجه شبکه مستند افزایش پیدا کند، اما این اتفاق نیفتاده است.

اسلام‌زاده افزود: باید از ظرفیت بند «چ» و منابعی که ارگان‌های مختلف دارند، بخشی را به سمت مستند هدایت کنیم و همه منابع صرف برنامه‌های تلویزیونی نشود. مدیران ارشد صداوسیما خودشان سابقه مستندسازی دارند و انتظار داریم درک کنند که بحث مستند صرفاً یک مسئله صنفی نیست. مستند پلی میان مردم و دولتمردان است، نقش کاتالیزور را بازی می‌کند، حرف‌ها را منتقل می‌کند و دیالوگ ایجاد می‌کند. عمق مستند از بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی بیشتر است.

وی با انتقاد از جایگاه مستند در کنداکتور تلویزیون گفت: چرا در شبکه‌های اصلی، کنداکتور خوب و ثابتی برای مستند نداریم؟ همه‌چیز به شبکه مستند و افق پاس داده می‌شود؛ در حالی که این شبکه‌ها مخاطبان خاص خودشان را دارند. تعدد اکران و پخش در این شبکه‌ها جای تقدیر دارد، اما مستند باید به سبد اصلی شبکه‌ها، در ساعت اصلی و برای مخاطبان گسترده‌تر تلویزیون بیاید.

اسلام‌زاده در پایان درباره آثار سینماحقیقت نیز اظهار کرد: باید برای این آثار تصمیم و برنامه‌ای گرفته شود تا بعد از جشنواره، با کارشناسی و پیوست نقد و نظر، امکان پخش آنها فراهم شود. دیگر به نظرم خیلی دیر شده است. این همه اثر دارد به‌تدریج بیات می‌شود و تعدادشان هم بسیار زیاد شده است. شاید اکنون ۴۰۰ یا ۵۰۰ اثر و حتی بیشتر وجود داشته باشد. نباید به چند جشنواره و اکران برای چندصد نفر بسنده کرد. کارها باید وارد قاب تلویزیون شوند، جریان‌سازی کنند و به نقطه خوبی برسند.