سمیه خاتونی / صبا، نادر ساعی‌ور، فیلمساز، فیلمنامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس متولد تبریز، از جمله سینماگران مستقلی است که بیش از سه دهه فعالیت حرفه‌ای خود را بر پایه سینمای اجتماعی و روایت‌های بومی آذربایجان بنا کرده است. او که فعالیتش را از انجمن سینمای جوان تبریز آغاز کرد، با آثاری چون کژمیر، یالقیز، یول، دومان، نامو و بی‌پایان به عنوان فیلمسازی دغدغه‌مند شناخته می‌شود؛ فیلمسازی که در کنار موفقیت‌های جشنواره‌ای، در نگارش فیلمنامه فیلم سه رخ به کارگردانی جعفر پناهی نیز مشارکت داشت؛ اثری که جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره کن را کسب کرد.

اخیرا  ساعی‌ور به واسطه رد دعوت آکادمی اسکار خبرساز شده است. او پس از قرار گرفتن نامش در میان ۵۲۹ سینماگر دعوت‌شده برای عضویت در آکادمی، در صفحه فضای مجازی خود نوشت: «با اطلاعات امروز خودم از ساز و کار این نهاد مالی، از حضور در آکادمی انصراف می‌دهم و ترجیح می‌دهم جزوی از این شوی تجاری و تبلیغاتی نباشم.»

تعیین تکلیف جایزه اسکار با کمپین‌های میلیون دلاری، نه با ارزش‌های سینمایی

این فیلمساز در ادامه، نگاه انتقادی خود را نسبت به نظام جوایز سینمایی  آشکار کرد و نوشت: «برای من روشن است که چه فیلم‌هایی اسکار می‌گیرند و چرا. تکلیف جایزه اسکار با کمپین‌های میلیون دلاری مشخص می‌شود، نه با ارزش‌های سینمایی آثار.»

او د رادامه یادداشت خود آورده است: «هرچند این سخن به این معنی نیست که هر فیلمی اسکار می‌گیرد، فاقد ارزش‌های هنری است! من اصولاً با هر مسابقه‌ای برای آثار هنری مخالفم! اگر روزی آنقدر پول داشته باشم که بتوانم با هزینه‌ی خودم فیلم بسازم، آن را در هیچ فستیوالی شرکت نخواهم…

موضع ساعی‌ور را می‌توان ادامه منطقی مسیر حرفه‌ای او دانست؛ فیلمسازی که همواره خارج از جریان اصلی سینمای تجاری فعالیت کرده و آثارش بر انسان، هویت، عدالت اجتماعی و فرهنگ بومی متمرکز بوده است.  از این منظر، انصراف او از عضویت در آکادمی اسکار بیش از آنکه یک تصمیم فردی باشد، بیانیه‌ای در نقد اقتصاد جشنواره‌ها و نسبت سرمایه با اعتبار هنری در سینمای امروز به شمار می‌آید.