ناصر ارباب/ صبا، تئاتر کودک و نوجوان در سال‌های اخیر تلاش کرده از قالب‌های صرفاً سرگرم‌کننده فاصله بگیرد و به سراغ موضوعات انسانی و اجتماعی برود؛ موضوعاتی که شاید در ظاهر برای این گروه سنی دشوار باشند، اما با انتخاب زبان درست می‌توانند به تجربه‌ای تاثیرگذار تبدیل شوند. «بابایی بخند» یکی از آثاری است که با پرداختن به رابطه میان دو کودک و بزرگسال، سراغ موضوعی مانند آلزایمر و تغییرات روابط خانوادگی رفته است.
امین‌رضا ملک‌محمودی، نویسنده و بازیگر این نمایش، درباره ایده شکل‌گیری «بابایی بخند» به صبا گفت که ریشه این اثر به تجربه‌های شخصی او از رابطه با پدربزرگ‌هایش بازمی‌گردد؛ تجربه‌ای از خاطره، محبت و لحظات مشترک که بعدها در کنار موضوعی مانند آلزایمر قرار گرفته است.
او گفت: «ارتباط صمیمانه‌ای که بین خودم و پدربزرگ‌هایم بوده، لحظات خوب و شادی که با هم داشتیم، تبدیل شد به نقطه شروع این کار. این حال خوب را با مقوله‌ای مثل آلزایمر که یک موضوع دردناک و از بیماری‌های سخت دوران سالمندی است، ترکیب کردم.»
به گفته ملک‌محمودی، نمایش تلاش می‌کند بخشی از زندگی بسیاری از خانواده‌ها را روایت کند؛ خانواده‌هایی که ممکن است با تغییرات دوران سالمندی یا بیماری یکی از عزیزانشان روبه‌رو شده باشند.
او درباره استقبال از نمایش و مسیر حضور آن در جشنواره نیز توضیح داد: «نمایش دیده شد و بازخوردهای خوبی گرفت. حضور در جشنواره و دیده شدن متن، اتفاق مثبتی بود که به ادامه مسیر اثر کمک کرد.»ملک‌محمودی که در این پروژه هم نویسنده است و هم بازی می‌کند، درباره تجربه همزمان این دو مسئولیت گفت: «این اتفاق هم چالش دارد و هم مزیت. وقتی نویسنده کار هستم، تسلط بیشتری روی جهان نمایش و شخصیت دارم و سریع‌تر می‌توانم به کاراکتر نزدیک شوم. اما از طرف دیگر، چون این داستان بخشی از زندگی خیلی از آدم‌هاست، مسئولیت بیشتری برای اجرای درست آن احساس می‌کنم.»

او یکی از چالش‌های اصلی این نمایش را فاصله سنی میان خودش و شخصیت پدربزرگ عنوان کرد و گفت: «یکی از سخت‌ترین بخش‌ها این بود که باید شخصیتی را بازی می‌کردم که حدود ۳۰ یا ۴۰ سال از خودم بزرگ‌تر است.»
ملک‌محمودی درباره ارتباط با بازیگر نقش گلی نیز گفت: «بازیگر نقش گلی که در نمایش ۱۵ ساله است، از پنج سالگی وارد فضای بازیگری شده. ما قبل از این هم با هم کار کرده بودیم و واقعاً توانستیم ارتباط خوبی برقرار کنیم. برای من تبدیل شد به بخشی از خانواده و همین کمک کرد بتوانم رابطه‌ای را که یک پدربزرگ با نوه‌اش دارد، باورپذیرتر اجرا کنم.»
او ادامه داد: «فاصله سنی من با کاراکتر چالش بزرگی بود، اما وقتی این اتفاق درست شکل بگیرد، چیزی که در نهایت دیده می‌شود همان رابطه و حس بین شخصیت‌هاست.»
نویسنده «بابایی بخند» با اشاره به حضور افراد مرتبط با حوزه آلزایمر در تماشای نمایش افزود: «وقتی اعضای انجمن آلزایمر ایران نمایش را دیدند، برای من اتفاق خوبی بود که نقدی نسبت به شخصیت نداشتند و نگفتند که ما این کاراکتر را باور نمی‌کنیم. این موضوع برای من ارزشمند بود.»
او در ادامه به چالش‌های نوشتن برای کودک و نوجوان اشاره کرد و گفت: «کودک و نوجوان امروز خیلی سریع متوجه می‌شود که چه کسی می‌خواهد چیزی را به او تحمیل کند. اگر احساس کند قرار است نقش پدر و مادر گرفته شود و فقط به او گفته شود چه کاری انجام بدهد یا ندهد، همراه نمی‌شود.»
ملک‌محمودی تاکید کرد: «کودک امروز مخاطب یک‌بار مصرف نیست. باید همراه او حرکت کرد، جهان او را شناخت و برایش اثری ساخت که احساس کند بخشی از این دنیا است.»
او با اشاره به کمبود نمایشنامه و فیلمنامه در حوزه کودک و نوجوان افزود: «اگر کسی بخواهد در این حوزه نویسندگی کند، با کمبود رفرنس مواجه است. ما به اندازه کافی آثار جدی و قابل رجوع در این حوزه نداریم.»
این هنرمند همچنین گفت تولید اثر هنری بدون توجه به شرایط اقتصادی و ارتباط با مخاطب نمی‌تواند ادامه پیدا کند: «هنر و اقتصاد از هم جدا نیستند. یک اثر باید ارزش هنری داشته باشد، اما باید بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند و مسیر تولیدش ادامه پیدا کند.»

نمایش «بابایی بخند» به نویسندگی امین‌رضا ملک‌محمودی و کارگردانی علیرضا ملک‌محمودی از ۲۰ تا ۳۰ خرداد در تالار هنر روی صحنه می‌رود. این اثر هر شب ساعت ۱۹:۳۰ اجرا می‌شود و مدت زمان آن یک ساعت است. امین‌رضا ملک‌محمودی، نگار تقوی‌راد و کیمیا حسین‌زاده بازیگران این نمایش هستند.