ناصر ارباب/صبا، سریال گذرگاه به کارگردانی جواد میرزا آقازاده است که این شب‌ها از شبکه یک سیما میزبان مخاطبان تلویزیون بود. با پایان یافتن این سریال دانیال نوروش، بازیگر نقش «کمیل» در سریال «گذرگاه»، در گفت‌وگو با صبا به نقد وضعیت فعلی تولیدات تصویری در ایران پرداخت. او که سابقه بازی در تلویزیون، سینما و پلتفرم‌ها را دارد، معتقد است کیفیت آثار با سرعت در حال افول است و این افول، تأثیرگذاری اجتماعی بازیگران را از بین برده است.
از «گذرگاه» تا همزادپنداری با نقش
نوروش در ابتدای صحبت‌خود درباره نحوه حضورش در سریال «گذرگاه» گفت: «تا جایی که یادم می‌آید، آقای آقازاده کارگردان سریال گذرگاه من را از سریال شهید باکری که با هادی حجازی‌فر همکاری و همبازی بودم، انتخاب کرده بودند. وقتی فیلمنامه را خواندم، حدود چهار-پنج قسمت نهایی آماده بود، اما طرح اولیه کاراکتر مشخص بود.»
او درباره همزادپنداری با نقش «کمیل» اظهار داشت: «من چند بار نقش نوجوانان‌هایی را بازی کرده‌ام که دنبال جایگاه خود در جامعه و خانواده هستند. این نقش برایم آشنا بود و یکی از دلایل پذیرش آن، همبازی شدن با دوستان خوبم مثل آقای کریمی و امیراحمد قزوینی بود.»
سریال های پرهزینه نمایش خانگی مخاطب ندارند!
نوروش در پاسخ به این سؤال که کدام بستر (تلویزیون، سینما یا پلتفرم) جای رشد بیشتری به بازیگر می‌دهد، گفت:«کیفیت تولیدات بصری در سال‌های اخیر به شدت افت کرده و مخاطب هم پس زده است. حتی بسیاری از سریال‌های گران‌قیمت نمایش خانگی هم مخاطب خوبی ندارند، چون نقش‌ها خوب نیستند.»
او افزود: «ما از آن بازیگران تأثیرگذار مثل خسرو شکیبایی در «خانه سبز» دیگر نداریم. بازیگری از آن ساحت فاصله گرفته است. من پیشرفت را در پرکاری یا نقش اول بازی کردن نمی‌بینم، بلکه در تأثیرگذاری بر جامعه می‌بینم.»
تلویزیون ستاره‌سازی نمی‌کند/کسانی که دغدغه دارند  کنار رفته‌اند 
این بازیگر با اشاره به تفاوت کیفیت سریال‌های دهه ۷۰ و ۸۰ با امروز گفت: «تفاوت فاحش است. نه فقط از نظر تکنیکال – که خوشبختانه پیشرفت کرده‌ایم – بلکه از نظر داشتن مسئله. آثاری که یک مسئله امروز جامعه را برای بیان داشته باشند، کم داریم. کسانی که دغدغه دارند یا کنار رفته‌اند یا به آنها اجازه کار داده نمی‌شود. به همین دلیل، بازیگر نمی‌تواند ستاره شود. ارتباط میان توده جامعه و هنرمند قطع شده است.»
بازیگرانی که فقط امرار معاش می‌کنند
نوروش دلیل دیگر این بحران را ورود افرادی به حوزه تصویر دانست که دغدغه هنر ندارند: «ما با انبوهی از آدم‌ها در سینما و سریال‌سازی طرفیم که فقط برای امرار معاش کار می‌کنند. مسئله واقعی زندگی‌شان سینما نیست. من از بچگی آدم‌هایی را دیدم که دغدغه‌شان مثل دینشان بود، اما دیگر نیستند. برای خیلی‌ها، تولید فیلم و نقش بازی کردن شده انجام وظیفه.»
آینده کارگردانی یا بازیگری؟
نوروش که تجربه کارگردانی فیلم کوتاه هم دارد، درباره آینده هنری خود گفت: «بازیگری بخش بزرگی از زندگی من است و عاشقانه دوستش دارم. کارگردانی را هم دوست دارم، اما خودم را فیلمساز نمی‌دانم. تلاش می‌کنم هر دو حوزه را به طور مساوی پیش ببرم.»
هشدار درباره آینده سینما
او در بخش بعدی صحبت‌های خود با اشاره به وضعیت تئاتر و سینما هشدار داد: «سینما هنر گرانی است. فیلمساز مستقل بدون حمایت مالی نمی‌تواند فیلم بسازد. با این اوضاع اقتصادی، من قول می‌دهم تا دو سه سال آینده فیلمسازی تبدیل به رؤیا شود. کسی نمی‌تواند فیلم بسازد.»
نوروش تأکید کرد: «ما هیچ سرمایه‌ای جز جوانان بااستعداد نداریم. مجبوریم به آنها کمک کنیم، نه فقط معنوی، بلکه مادی. باید در سیستمی که با آن کار می‌کنیم تجدید نظر جدی شود.»
وضعیت تئاتر
نوروش درباره فعالیت‌های تئاتری خود  گفت: «سال پیش در نمایش «قرمز»  مهرداد قیومی با رضا بهبودی همبازی بودم. متأسفانه وضعیت تئاتر هم دست کمی از سینما ندارد و با تهیه‌کننده‌های نوقلم مواجهیم. فشار کاری زیاد اجازه نمی‌دهد این روزها تئاتر را مرتب دنبال کنم، اما در ۱۲ سال اخیر  تئاتر ایران مسیری را طی کرده که اگرچه  کاملاً سیاه نیست، اما بستر کافی و فراهمی هم نیست.»
نوروش در پایان صحبت‌های خود خطاب به مدیران فرهنگی گفت: «ما باید به جوانان بااستعداد احترام بگذاریم و کمک کنیم. در غیر این صورت، تا سه سال دیگر خبری از تولید فیلم نخواهد بود.»