به گزارش صبا، «ورونیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد» با تصمیمی آغاز می‌شود که قرار نیست غافلگیرکننده باشد. پائولو کوئیلو در ابتدای رمان نه فضا را تیره و متشنج می‌کند و نه شخصیت اصلی را در بحرانی اغراق‌آمیز قرار می‌دهد. ورونیکادر آغاز داستان زندگی‌ای دارد که از بیرون کاملاً قابل قبول به نظر می‌رسد: کار می‌کند، مستقل است، روابط اجتماعی دارد و هیچ اتفاق فاجعه‌باری در گذشته‌اش دیده نمی‌شود.

همین عادی‌بودن، نقطه‌ کلیدی روایت است. کوئیلومی‌خواهد از همان ابتدا روشن کند که مسئله‌ این کتاب «زندگی‌های به‌ظاهر سالم» است؛ زندگی‌هایی که در آن‌ها همه‌چیز سر جای خود قرار دارد، جز معنا.
ورونیکا نه از درد فرار می‌کند و نه به دنبال جلب توجه است. تصمیم او برای مرگ نتیجه‌ یک انفجار احساسی نیست، بلکه حاصل سکوتی طولانی است. او به نقطه‌ای رسیده که دیگر چیزی برای انتظار کشیدن نمی‌بیند. این نگاه شایدمهم‌ترین تفاوت رمان با روایت‌های کلیشه‌ای درباره‌ خودکشی باشد. کوئیلوبه‌جای تمرکز بر رنج‌های بزرگ، روی فرسودگی آرام دست می‌گذارد؛ حالتی که در آن زندگی نه بد است و نه خوب، فقط تکراری است.
ورونیکا پس از نجات یافتن از خودکشی به آسایشگاه روانی منتقل می‌شود. این‌جا داستان وارد مرحله‌ای تازه می‌شود، اما همچنان از مسیر واقع‌گرایانه‌خود فاصله نمی‌گیرد. پزشکان به او می‌گویند که به دلیل عارضه‌ای در قلبش زمان زیادی برای زندگی ندارد و همین خبر تعادل درونی او را بر هم می‌زند.

کسی که تا دیروز می‌خواست به صورت اختیاری به زندگی خود پایان دهد، حالا با پایانی قطعی و غیرارادی روبه‌رو شده است. این تناقض محور اصلی رمان است و کوئیلو با استفاده از آن پرسش‌هایی را پیش می‌کشد که روایت را پیش می‌برند: آیا میل به مرگ همیشه نشانه‌ نفرت از زندگی است؟ و آیادانستن محدود بودن زمان می‌تواند معنای زیستن را تغییر دهد؟ علاقه‌مندان می‌توانند نسخه‌ الکترونیک و صوتی این رمان را نیز از طریق پلتفرم «فیدیبو»تهیه کنند.
در واقع آسایشگاه در این رمان فقط محل درمان نیست؛ فضایی است برایمقایسه. ورونیکا در این مکان بسته، کنار کسانی قرار می‌گیرد که هرکدام به‌نوعی از قواعد زندگی عادی خارج شده‌اند. بعضی از آن‌ها واقعاً بیمارند و برخی دیگر فقط نتوانسته‌اند با انتظارات جامعه کنار بیایند. کوئیلو با ظرافت نشان می‌دهد که برچسب «دیوانگی» تا چه اندازه می‌تواند انعطاف‌پذیر و گاهی حتی سیاسی باشد. آن‌چه بیرون از این آسایشگاه «عقلانیت» نامیدهمی‌شود، لزوماً عقلانی‌تر از آن‌چه درون آن می‌گذرد نیست.
یکی از موضوعات اصلی کتاب مسئله‌ «انتخاب» است؛ اما نه انتخاب به معنای شعارهای انگیزشی. ورونیکا در آسایشگاه به‌تدریج درمی‌یابد که بسیاری از انتخاب‌هایی که تصور می‌کرد آزادانه انجام داده، در واقع نتیجه‌ترس بوده‌اند: ترس از متفاوت بودن، ترس از شکست و ترس از قضاوتدیگران. مواجهه با مرگ این ترس‌ها را کم‌رنگ می‌کند؛ نه به این معنا که ورونیکا ناگهان شجاع می‌شود، بلکه چون دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. اگر می‌خواهید این مسیر و تغییرات تدریجی شخصیت او را دنبال کنید، نسخه‌ صوتی و الکترونیک «ورونیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد» در فیدیبوبرای مخاطبان در دسترس است.
تحول شخصیت اصلی در این رمان آهسته و قابل لمس است. کوئیلو از جهش‌های ناگهانی پرهیز می‌کند و اجازه می‌دهد تغییر در رفتارهای کوچک رخ دهد: در نحوه‌ حرف زدن، در توجه به بدن و در تجربه‌ احساساتی که پیش‌تر سرکوب شده بودند. ورونیکا کم‌کم درمی‌یابد که زنده‌بودن لزوماً به معنای راضی‌بودن نیست؛ بلکه یعنی اجازه دادن به خود برای تجربه‌کردن، حتی اگر نتیجه نامطمئن باشد.
از نظر ساختار، رمان ساده و متمرکز است. روایت به‌صورت خطی پیشمی‌رود و تمرکز اصلی بر ذهن ورونیکاست. در واقع کوئیلو آگاهانه در نثر خود پیچیدگی روایی ایجاد نمی‌کند. این انتخاب باعث می‌شود کتاب برایطیف گسترده‌ای از خوانندگان قابل فهم باشد، اما در عین حال محدودیت‌هایی نیز ایجاد می‌کند. شخصیت‌های فرعی بیشتر نقش بازتاب‌دهنده‌ ایده‌ها را دارند تا موجودیت‌های مستقل داستانی. این موضوع برای خوانندگانی که به دنبال واکاوی‌های عمیق روان‌شناختی هستند، ممکن است نقطه‌ضعف محسوب شود.
نثر کوئیلو همان چیزی است که از او انتظار می‌رود: روان، مستقیم و کم‌واسطه. او علاقه‌ای به پنهان‌کاری زبانی ندارد و اغلب ترجیح می‌دهد پیامخود را واضح منتقل کند. این شفافیت هم نقطه‌ قوت کتاب است و هم موضوع اصلی نقدهایی که به آن وارد شده است. برخی منتقدان معتقدند رمان مسائل پیچیده‌ای مانند خودکشی و سلامت روان را بیش از حد ساده می‌کند.
در مقابل، طرفداران کتاب می‌گویند همین سادگی است که امکان ارتباط گسترده با مخاطبان را فراهم کرده است.
در میان آثار پائولو کوئیلو، «ورونیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد» جایگاهی متفاوت دارد. این کتاب کمتر افسانه‌پردازانه و بیشتر شخصی است. اگر «کیمیاگر»درباره‌ جست‌وجو و کشف رمز و راز درون است، «ورونیکا» بیشتر به مواجهه با پوچی می‌پردازد. همین تفاوت باعث شده که این رمان برای برخیخوانندگان صمیمی‌تر و واقعی‌تر به نظر برسد.
باید گفت واکنش‌ها به این کتاب، مانند بسیاری از آثار کوئیلو، دوگانه بوده است. خوانندگان عمومی استقبال گسترده‌ای از آن کرده‌اند و بسیاری آن را کتابی تأثیرگذار در مقاطع بحرانی زندگی خود دانسته‌اند. در مقابل، منتقدان ادبی نگاه خوش‌بینانه و راه‌حل‌محور رمان را با تردید بررسی کرده‌اند. اینفاصله میان نقد حرفه‌ای و تجربه‌ خوانندگان بخشی از هویت «ورونیکاتصمیم می‌گیرد بمیرد» است. علاقه‌مندان می‌توانند نسخه‌ الکترونیک و صوتیاین اثر را از طریق فیدیبو تهیه کنند و با جهان درونی ورونیکا همراه شوند.
در نهایت می‌توان گفت این کتاب برای کسانی مناسب است که به دنبال رمانی روان، تأمل‌برانگیز اما ساده هستند؛ کتابی که بیش از آن‌که پاسخ قطعی بدهد، پرسش‌هایی تازه در ذهن خواننده ایجاد می‌کند. «ورونیکاتصمیم می‌گیرد بمیرد» وعده‌ نجات نمی‌دهد، اما یادآوری می‌کند که حتی در لحظه‌هایی که همه‌چیز تمام‌شده به نظر می‌رسد، هنوز امکان دیدن دوباره‌ زندگی وجود دارد؛ شاید نه به شکل معجزه، بلکه به ساده‌ترین، در دسترس‌ترین و انسانی‌ترین شکل ممکن.
این اثر پائولو کوئیلو در بخش کتاب‌های الکترونیکی فیدیبو با ترجمه‌هایی از ۴ناشر مختلف در دسترس است که در ادامه معرفی می‌شود.
«ورونیکا» با ترجمه شیرین لارودی در بخش کتاب‌های الکترونیکی فیدیبو در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.
در بخش کتاب‌های صوتی نیز، «نشر نوین کتاب» نسخه صوتی این اثر را با صدای نیکی کریمی،  صدای سارا فیض، «کتاب کیو» با صدای ملیحه رحمانی برای مخاطبان فیدیبو ارائه کرده‌اند.