
به گزارش صبا، مجتبی میناوند، تهیهکننده و کارگردان، با اشاره به حضور خود در میناب پس از حادثه حمله به مدرسه شهدای شجره طیبه در این منطقه اظهار کرد: «در روزهای جنگ، ما صرفاً به دنبال ثبت تصویر نبودیم؛ تلاش میکردیم در دل اتفاقات حضور داشته باشیم و روایتهایی واقعی از آنچه رخ میدهد پیدا کنیم.»
وی افزود: «در تهران و دیگر نقاطی که اتفاقاتی رخ میداد، سعی میکردیم با حضور میدانی، قصههایی را کشف کنیم که قابلیت روایت داشته باشند، نه اینکه صرفاً به ثبت صحنههای تخریب و آوار بسنده کنیم.»
این مستندساز ادامه داد: «رفتن به میناب برای من کار سادهای نبود. در روزهای ابتدایی، بهدلیل سنگینی فضا، نتوانستم به آنجا بروم، اما بعد از مدتی به همراه چند نفر از دوستان تصمیم گرفتیم به این منطقه سفر کنیم؛ سفری که بیشتر از هر چیز از سر دغدغه انسانی بود، نه یک مأموریت کاری.»
میناوند با اشاره به فضای حاکم بر میناب گفت: «آنچه در آنجا دیدم، فراتر از آن چیزی بود که بتوان بهراحتی دربارهاش صحبت کرد. حتی امروز هم مرور آن صحنهها برایم دشوار است. با خانوادههایی مواجه شدیم که در شرایطی بسیار سخت و غیرقابل توصیف قرار داشتند.»
وی ادامه داد: «در زمان حضور ما، هنوز پیکر برخی از جانباختگان پیدا نشده بود و این موضوع، رنج خانوادهها را دوچندان کرده بود. انتظار و بلاتکلیفی، یکی از سختترین بخشهای این فاجعه بود.»
این کارگردان با بیان اینکه این تجربه تأثیر عمیقی بر او گذاشته است، افزود: «حتی فکر کردن به آنچه در میناب رخ داد، برای هر انسانی دردناک است. این اتفاق تنها یک خبر نیست؛ زخمی است که بر جان انسان مینشیند.»
میناوند در ادامه با اشاره به ابعاد این حادثه گفت: «آنچه در میناب رخ داد، فاجعهای عمیق و تکاندهنده بود. هر لحظه آن، برای کسانی که از نزدیک با آن مواجه شدهاند، سرشار از اندوه و تأثر است.»
وی افزود: «وقتی با چنین صحنههایی روبهرو میشویم، دیگر نمیتوان صرفاً با واژههایی کلی از کنار آن عبور کرد. این اتفاقها نیازمند درک عمیقتری هستند.»
این مستندساز با اشاره به تجربههای تاریخی مشابه بیان کرد: «وقتی به نمونههای مشابه در جهان نگاه میکنیم، میبینیم که چنین فجایعی مسبوق به سابقه است، اما مواجهه نزدیک با آن، درک متفاوتی به انسان میدهد و تأثیرش بسیار عمیقتر است.»
وی تأکید کرد: «به نظر من، هر انسانی که با واقعیت آنچه در میناب رخ داده مواجه شود، نمیتواند نسبت به آن بیتفاوت بماند.»
میناوند در پایان گفت: «هنوز هم صحبت کردن درباره میناب برایم دشوار است و این موضوع همچنان در ذهنم باقی مانده است. آنچه در آنجا دیدم، تجربهای بود که بهسادگی از یاد نخواهد رفت.»
