مهدیه مالکی/صبا: حامد عسگری، شاعر، درباره فعالیت‌های خود در روزهای اخیر گفت: تا پایان ماه مبارک رمضان برنامه‌های تلویزیونی داشتیم و در روزهای حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور نیز آنتن برنامه حفظ شد و تقریباً هر شب به‌صورت زنده روی آنتن رفتیم و بعد از پایان ماه رمضان و هم‌زمان با ایام نوروز به کرمان رفتم، شب‌ها در میدان ارگ کرمان برنامه‌های میدانی برگزار می‌شد و در تجمعات مردمی حضور داشتیم؛ در آنجا برای مردم شعر می‌خواندم و روایت‌هایی از مقاومت مردم نقل می‌کردم.
این شاعر ادامه داد: روز هشتم فروردین یکی از دوستان تصویربردار تماس گرفت و به منطقه میناب رفتیم و یک مستند تصویربرداری کردیم و شب گذشته هم به مشهد رسیدم و اکنون در این شهر حضور دارم؛ در تجمعات شرکت می‌کنیم و به حرم امام رضا(ع) هم می‌رویم.
عسکری درباره حال و هوای این روزهای خود و شکل‌گیری شعرهای تازه گفت: من معمولاً در حوزه ادبیات واکنش سریع ندارم و ترجیح می‌دهم هیجان اولیه فروکش کند و بعد با نگاهی دقیق‌تر و واکاوی تازه به سراغ تولید ادبی برو ولی تقریباً هر شب یادداشت‌های روزانه‌ام را ثبت می‌کنم و اخبار و اتفاقات را می‌نویسم و همین این دقت و تأمل سرمایه اصلی یک شاعر و نویسنده است.
این شاعر در پاسخ به اینکه آیا روزهای سخت او را بیشتر به سکوت می‌برد، گفت: بله، وقتی خبرهای تلخ می‌شنوم، ابتدا انسان را به نوعی خلا چنددقیقه‌ای می‌برد و بعد از آن انگار ذهن از نقطه‌ای دور دوباره آرام‌آرام به خودش برمی‌گردد و با نگاهی تازه شروع به دیدن و فکر کردن می‌کند.
وی درباره تصویری که هنگام شنیدن خبرهای تلخ در ذهنش شکل می‌گیرد نیز اظهار کرد: گاهی یک خبر ناگهان آدم را از یک نقطه به نقطه‌ای دورتر پرتاب می‌کند؛ بعد دوباره آرام‌آرام به همان نقطه برمی‌گردی، اما این‌بار با دقت و تأمل بیشتری به اطراف نگاه می‌کنی.
عسکری در ادامه درباره لحظه اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب گفت: من خبر شهادت ایشان را در شبکه افق اعلام کردم و در واقع هنگام اجرای برنامه روی آنتن بودم و از طریق گوشی به من اطلاع دادند که احتمالاً این خبر منتشر می‌شود و باید آن را اعلام کنم و در دقایق پایانی برنامه به من گفتند که خبر را اعلام کنم و در آن لحظه باید آرامش خودم را حفظ می‌کردم و با دقت کلمات را انتخاب می‌کردم؛ چون احساس می‌کردم با یک لحظه تاریخی روبه‌رو هستیم.
این شاعر ادامه داد: فشار و استرس آن لحظه برایم بسیار زیاد بود و بعد از برنامه دچار اسپاسم و خونریزی معده شدم، به‌طوری که همان روز نتوانستم روزه بگیرم؛ اما بعد از آن توانستم خودم را جمع‌وجور کنم.
حامد عسکری در ادامه درباره حال و هوای شخصی خود در روزهای اخیر گفت: وقتی به اتفاقات گذشته فکر می‌کنم، می‌بینم هر بار که حادثه‌ای رخ می‌داد؛ از شهادت حاج قاسم، سید حسن نصرالله گرفته تا شهادت دیگر بزرگان، در دل خود می‌گفتیم تا وقتی رهبر انقلاب حضور دارند، جای نگرانی نیست و انگار در طول این سال‌ها خداوند ما را در آزمون‌های مختلف قرار داد و ما هم تلاش کردیم از آن‌ها عبور کنیم و حالا به نظرم خداوند می‌خواهد یادآوری کند که تکیه نهایی انسان باید به خود او باشد؛ نه حتی به بزرگ‌ترین و شایسته‌ترین انسان‌ها.

این شاعر ادامه داد: احساس می‌کنم ما بعد از آن صبح تلخ دیگر همان آدم‌های قبل نخواهیم شد و جامعه با مفاهیم و تجربه‌هایی روبه‌رو شد که نگاه بسیاری از ما را تغییر داد.

عسکری با اشاره به فضای اجتماعی شکل‌گرفته در کشور گفت: این روزها نوعی همدلی و نزدیکی میان مردم دیده می‌شود، ما احساس تعلق بیشتری به ایران پیدا کردیم و هر کدام یک پرچم ایران در خانه‌هایمان داریم و نوعی همبستگی اجتماعی و محبت میان مردم و نیروهای مدافع ایران شکل گرفته است.
وی افزود: در چنین موقعیت‌هایی گاهی چهره واقعی آدم‌ها هم آشکار می‌شود؛ برخی مواضع تازه می‌گیرند و برخی دیگر نگاهشان تغییر می‌کند و به نظرم این روزهای جنگ تحمیلی برای جامعه ما درس‌های زیادی داشت.

این شاعر در ادامه درباره نقش شعر در روزهای سخت گفت: شعر در چنین روزهایی کارکرد مهمی دارد، اگر در تجمعات و میدان‌ها شعر، حماسه و رجز نباشد، فضا خالی می‌شود و حتی ساده‌ترین شعارها هم در واقع نوعی شعر هستند و به جمعیت انرژی می‌دهند، از شعارهای کوتاه و حماسی مثل “سید مجید نقطه زن تلاویو را شخم بزن ” گرفته تا مفاهیم بلندتر که در قالب شعر بیان می‌شوند، همه می‌توانند در ایجاد روحیه و همبستگی میان مردم نقش داشته باشند.
عسکری درباره نوع شعر مورد توجه مردم در این روزها نیز گفت: طبیعی است که هر منطقه‌ای متناسب با فرهنگ و فضای خودش به نوعی از شعر و بیان حماسی گرایش داشته باشد، مثلاً شعری که در لرستان خوانده می‌شود ممکن است با شعری که در رشت یا شهرهای دیگر خوانده می‌شود تفاوت‌هایی داشته باشد، هرچند محور اصلی همه آن‌ها روایت مقاومت و ایستادگی است ولی دایره واژگان و وزن آنها با یکدیگر متفاوت است.
وی درباره شعرها و کتاب‌هایی که در این روزها به آن‌ها رجوع کرده است، گفت:من در این روزها وقت شعر خواندن و کتاب خواندن نداشتم، ما مردم ایران امروز خودمان تبدیل به شعر شده‌ایم.
این شاعر در پاسخ به این پرسش که اگر بخواهد حال و هوای این روزهای ایران را در یک بیت خلاصه کند، اظهار کرد: هر سرزمینی دو تاریخ دارد، تاریخ روزهای آن را مردها و تاریخ شب‌هایش را زنان درلالایی‌ها و قصه‌ها می‌نویسند ولی من این روزها بیشتر تصنیف جاودان آقای بسطامی را با شعر ملک‌الشعرای بهار گوش می‌دهم که می‌گوید: ای خطه ایران مهین، ای وطن من ای گشته به خون تو عجین جان و تن من.
حامد عسکری در ادامه درباره یادداشت‌ها و روزنگاری‌هایی که این روزها می‌نویسد، گفت: بیشتر از هر چیز اتفاقات روزدر این نوشته‌ها تکرار می‌شود و در واقع آنچه در میدان جامعه رخ می‌دهد، برایم مهم است؛ صحنه‌هایی که بازخورد اجتماعی پیدا می‌کنند و به نوعی به ترند و روایت عمومی تبدیل می‌شوند، برای مثال اولین بار است که وسط میدان انقلاب دختربچه‌ای به ژنرال یک کشوری می‌گوید” سید مجید نقطه زن با موشک صورتی تلاویو را شخم بزن” و سید مجید نازنین ما وسط هیاهوی جنگ به دلاورمندانش دستور می‌دهد که موشکی را صورتی کرده و درخواست او را اجابت کنند و این خیلی اتفاق عجیب و بزرگی است به نظرم این صحنه‌ها معادلات معمول جنگ و مبارزه را هم تا حدی تغییر می‌دهد و به جهان نشان می‌دهد که ما برای دفاع از انسانیت و ارزش‌ها می‌جنگیم و در مقابل دشمن ما سال‌هاست در کشورهای مختلف انسان‌های بیچاره و بی‌گناه را می‌کشد.
عسکری درباره شکل‌گیری رابطه عاطفی میان مردم و نیروهای مسلح گفت: ما نجیب زادگانی هستیم که خون مستی نمی‌کنیم و سالهای سال صبورانه و با نجابت با این مشکلات و تحریم ها زندگی می‌کردیم و اعتقاد داشتیم که تنگه هرمز برای همه مردم جهان است و همه کشورها از این تنگه بهره مند شوند ولی حالا با شرایطی که پیش آمده به این نتیجه رسیده‌ایم که در برابر دشمنان باید با قاطعیت بیشتری ایستاد و از حقوق کشور دفاع کرد.
این شاعر در پاسخ به پرسشی درباره احساس غالب خود در این روزها و این آتش بس اظهار کرد: من ذره ای نترسیدم چون هم به مردان میدان نظامی اعتماد دارم و هم مردمان عرصه دیپلماسی و معتقدم که سید مجید موسوی و عباس عراقچی بدون اجازه رهبر جوان و عزیزمان آب نمی‌خورند و اگر به اتفاقات نگاه کنیم، می‌بینیم که اهداف دشمنان محقق نشده است و در نهایت ایران توانسته موقعیت خود را حفظ کند.
وی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال سرودن شعرهایی درباره این روزها در آینده نیز گفت: به احتمال زیاد چنین اتفاقی خواهد افتاد، اما شعر را نمی‌توان از قبل پیش‌بینی کرد و شاعر وقتی نوشتن را آغاز می‌کند حتی خودش هم نمی‌داند بیت بعدی به کجا خواهد رسید.
او در پایان افزود: «امیدوارم مردم کشورمان از این دوران با سلامت و سربلندی عبور کنند و قطعاً شاعران هم در زمان خود روایت‌های ادبی و حماسی این روزها را خلق خواهند کرد.