ناصر ارباب/صبا، محمد حاج محمدی، نویسنده و کارگردان و بازیگر نمایش ایرانی در یادداشت اختصاصی که در اختیار صبا قرار داد، از اولین سالروز هنرهای نمایشی بدون بهرام بیضایی نوشت و ازصلح،آزادی و روحیه حق طلبی در نمایش‌های ایرانی نوشت.
در متن این یادداشت اینگونه آمده است:

《در خوابمان گذشت که آب آتش گرفته است و باد آتش گرفته است و خاک آتش گرفته است و آتش،آتش گرفته است》بهرام بیضائی_اژدهاک

این اولین روزملی هنرهای نمایشی بدون بیضائی است.
و آه از نبود بیضائی
و آه از نبود بیضائی.

به بلندای قامت تاریخ،نمایش در این بومگاه،اسباب نیایش و ستایش به درگاه یزدانی و پالایشگاه صفات انسانی بوده و هست.
از نوای نوروزی خوان ها و شادی بان های آئین مهر تا غمزه ها و نیش و کنایه‌ های مطربان تخت حوضی،از نای و نوای نقال و پرده خوان های کوی و برزن و قهوه خانه ها تا سوزِ صدای تعزیه خوان و شبیه خوانان تکایا.
هنر نمایش قرن ها در این خاک راوی آرزوها،امیدها،رنج ها،دردها و شادی مردمان بوده و هست.
نمایش،این بارزترین فرم هنری از نمود احساسات انسانی،این شیواترین راوی احساسات و احوالات،هیچگاه متوقف نشده و نخواهد شد.
امر فرهنگی دکان و حجره نیست که یک روز تعطیل باشد و یک روز نباشد.
در سخت ترین و تلخ ترین روزهای روزگار،همراه با جریان زندگی مردمان پیش رفته و تکامل پیدا کرده.
خواه روز صلح و بسته مهر پیمان را
خواه روز جنگ و خورده بهر کین سوگند

در نمایش های روایی ایرانی خصوصا از نوع شادی آورش،امرِ ستایش شده و سفارش شده؛
صلح،آزادی و روحیه حق طلبی است که نمود کامل آن را در شخصیتی همچون (سیاه) نمایش های تخت حوضی میبینیم.
می‌بینیم که آن تلخک شعله به تن،چونان ققنوس سر از خاکستر برمیدارد و گَرد،تنها بر رخسارش ماندگار است،نه در کردارش.
او نمونه کامل یک ایرانی آزادی‌خواه است؛که همه ما هستیم.
ما فاتحان قلعه های فخر تاریخیم
ما یادگار عصمت غمگین اعصاریم
ما راویان قصه های رفته از یادیم

باید روز هفتم فروردین را با قدر آزادی خواهی و صلح طلبی ایران،ایرانی و هنر ایرانی،ارجمند شمرد.
روز ملی هنرهای نمایشی و روز جهانی تئاتر گرامی باد.