
به گزارش صبا، افشین علا در یادداشت اخیر خود با تحلیل تجربههای تلخ «جنگ ۱۲ روزه» و «کودتای دیماه»، بر ضرورت تغییر دکترین دفاعی ایران تأکید کرد. وی با ادای احترام به فتوای مترقی رهبر فقید انقلاب، خاطرنشان کرد که امروز ابعاد خباثت دشمن و ترور ولیامر مسلمین، اقتضائات جدیدی را پدید آورده است. علا در این متن، دستیابی به سلاح هستهای را پاسخی به وحشیگریهای بینالمللی و ضامن بقای کیانِ ایرانِ کهن دانسته است.
از فتوایِ پیشین تا ضرورتِ بازدارندگیِ هستهای
افشین علا شاعر ایرانی در یادداشت اخیر خود نوشت؛ یکی از دلایل پویایی فقه شیعه در جهان اسلام، اجتهاد بهروز و متناسب با اقتضائات جدید در برهههای زمانی گوناگون است. از این رو لازم دانستم درخصوص یکی از ضروریترین الزامات مربوط به امنیت ملی کشورمان نکتهای را به استحضار مراجع عظام تقلید، فقهای شیعه و در رأس آنان رهبر معظم انقلاب حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای که فتوای ایشان فصلالخطاب است، برسانم.
امام شهید تا واپسین ایام عمر شریفشان بر ممنوعیت تولید سلاح هستهای تأکید داشتند و بر این فتوای مترقی، بشردوستانه و اخلاقی استوار ماندند. اما در دوران زعامت ایشان۰۰۰۰ دایرهی خباثتها، جنایات و تهدیدات جبههی کفر علیه کشورمان بهعنوان امالقرای جهان اسلام، شامل ترور ولی امر مسلمین نشده بود و این وحوش مسلح به سلاحهای کشتار جمعی، جرأت چنین غلطی را نداشتند. از طرفی هنوز شدت سبعیت این وحوش به حدی نرسیده بود که علاوه بر به شهادت رساندن مقتدای جهان اسلام، ۱۶۷ دختر دبستانی و بیش از یکصد ملوان ناو غیر نظامی ما را به شهادت برسانند. هرچند صدها تن دیگر از آحاد ملت نیز در این هجمهی وحشیانه به شهادت رسیدند.
اکنون با جایگزینی بهموقع و کوبندهی رهبر جدید، اتحاد بیسابقهی ملت ایران در دفاع از کیان وطن و حملات گیج کننده و بیوقفهی نیروهای مسلح به پایگاههای شیطان بزرگ در منطقه و شخم زدن سرزمینهای اشغالی، دشمن چنان در آتش خشم ناشی از شکست مفتضحانه میسوزد که بعید نیست در نهایت استیصال دست به سلاحهای ممنوعهای ببرد که ابعاد تخریب و کشتار آن بسیار گستردهتر از سلاحهای متعارف است.
بر فرض محال اگر چنین غلطی بکنند، آیا میتوان توقع داشت که دولتهای غربی، دولتهای وابسته به آنان و نیز سازمان ملل و سایر نهادهای مسئول، اراده یا توانی برای پیشگیری از آن فاجعهی احتمالی را داشته باشند.
بعد از تجربههای پیاپی جنگ ۱۲ روزه، کودتای دیماه و جنگ رمضان، که هر بار منجر به خسارتهای بیشتر و کشتارهای افزونتر شد، قاعدتا تصمیمگیران عرصهی دفاعی و امنیتی کشورمان باید به این نتیجه رسیده باشند که دشمنی ۴۷ سالهی مستکبران عالم با جمهوری اسلامی ایران به اوج خود رسیده است و این جانیان بزدل، به چیزی جز تسلیم محض یا نابودی کیان این سرزمین کهن طمع نبستهاند.
پس آیا زمان آن نرسیده است که بر اساس مقتضیات جدید، جمهوری اسلامی ایران با تصمیمی تاریخساز و بازدارنده، هرچه زودتر به ساخت سلاح هستهای اقدام کند تا برای همیشه خواب و خیال حمله به ایران اتمی از چشم اصحاب کودکخوار و کودککش اپستین دور شود؟
البته تصمیم نهایی با رهبر معظم انقلاب است. اما به عنوان یک شهروند وظیفه داشتم این مطالبه را خدمت ایشان و مشاوران نظامی و امنیتی ایشان عرض کنم.
افشین علا / اسفند ۱۴۰۴