به گزارش خبرنگار صبا، علی‌اکبر رائفی‌پور در اظهاراتی انتقادی نسبت به عملکرد صداوسیما، با اشاره به یک سریال تلویزیونی با عنوان «مجوعه بوی باران»، مدعی شد بخشی از دیالوگ‌های این سریال حاوی آموزش‌های عمومی درباره شیوه‌های ضدبازجویی و ضدتعقیب بود.او این موضوع را مصداق «گاف بزرگ» و نشانه‌ای از سهل‌انگاری دانست.

وی با استناد به بخش‌هایی از دیالوگ‌های این مجموعه، این مسئله را نوعی آموزش عمومی و نگران‌کننده توصیف کرده و درباره نگاه شخصی خود به این مسئله توضیح داد: « قابل باور نیست که در تلویزیون سریالی ساخته‌اند که در آن آموزش ضدبازجویی و ضدتعقیب داده در این سریال صحنه‌ای هست که خانمی در حال بازجویی است و بازجو روبه‌رویش نشسته و فایل صوتی پخش می‌کند. خانم می‌گوید “اینها سند نیست” و بعد ادامه می‌دهد که « لطفاً پشت سر هم برای من اتهام ردیف نکنید؛ شما علیه من چیزی ندارید. این فایل صوتی هم در دادگاه وجاهتی ندارد  ما درباره فانتزی‌ها حرف می‌زدیم، نه واقعیت.»

رائفی پور در ادامه تاکید میکند: این‌ها عملاً تبدیل به یک آموزش عمومی می‌شود. حتی اگر عمدی هم نباشد، یک گاف بزرگ است.
او در ادامه با اشاره به بررسی هویت نویسنده این مجموعه تلویزیونی  افزود: « با دیدن این سکانس برایم سؤال شد چه کسی این را نوشته است. وقتی فهمیدم نویسنده چه کسی بوده، تازه متوجه شدم ماجرا چیز دیگری است. نویسنده این سریال کسی بود که در زمان دانشجویی‌اش در دانشگاه امیرکبیر به‌دلیل توهین به امام زمان،  برایش حکم ارتداد داده بودند و گفته بودند باید اعدام شود…. اما چرا این‌ها حساسیت ایجاد نمی‌کند؟»
رائفی‌پور همچنین بخش دیگری از انتقاد خود را متوجه محتوای آموزشی موجود در دیالوگ‌ها دانست و گفت: «از تلویزیون خودمان آموزش ضدتعقیب داده می‌شود؛ می‌گوید سیم‌کارتت را عوض کن، گوشی را عوض کن، دیوایس را تغییر بده… همه‌چیز آموزش داده می‌شود. نمی‌دانم اسمش را سهل‌انگاری بگذاریم یا چیز دیگر.»
وی در ادامه با تأکید بر مسئله «نفوذ» در حوزه رسانه تصریح کرد: «وقتی ما چند سال درباره نفوذ حرف می‌زنیم، می‌گویند این حرف‌ها را نزنید. در حالی که مسئله جدی است. دشمنی که می‌خواهد کاری انجام دهد، تمام اطراف ماجرا را می‌سنجد و آدم‌ها و ابزارهایش را آماده می‌کند. من همان زمان هم توییت زدم و گفتم مجموع این اتفاقات می‌تواند ما را به سمت شورش ببرد که بعدتر به ماجرای بنزین خورد.»