پگاه زارعی/ صبا؛ مجموعه تلویزیونی «دو نیمه ماه» به کارگردانی احمد معظمی این روزها از شبکه سه سیما در حال پخش است. معظمی در این گفتگو به تشریح دقیق ابعاد تاریخی و دراماتیک این اثر پرداخته و از پشت‌پرده‌ی انحرافات گروهک‌های تروریستی از دهه ۴۰ تا ۶۰ سخن می‌گوید. او تأکید دارد که این سریال نه فقط یک اثر تاریخی، بلکه روایتگر هوشیاری در برابر شستشوهای مغزی و وعده‌های دروغینی است که جوانان را به مسلخ برد.

بستر تاریخی سریال «دو نیمه ماه» شامل چه دوره‌ای می‌شود و هدف اصلی از روایت این دوره تاریخی چیست؟ 

مجموعه تلویزیونی «دو نیمه ماه» به مقطعی از تاریخ پرفرازونشیب ایران می‌پردازد که از دهه چهل شروع شده و تا دهه شصت را شامل می‌شود. در واقع این کار راوی این موضوع است که چگونه گروهک‌های فرقه‌گونه، نظیر مارکسیست‌ها و سازمان مجاهدین خلق یا همان منافقین، از موج انقلاب مردم علیه رژیم ستم‌شاهی پهلوی سوءاستفاده کردند. آن‌ها در ابتدا خود را به عنوان یک سازمان مردمی معرفی کردند و مدعی مبارزه با شاه بودند، اما بعد از پیروزی انقلاب دچار یک نوع توهم و زیاده‌خواهی شدند. علی‌رغم تمام توصیه‌های حضرت امام (ره)، روحانیون و مبارزان، این منافقین از مسیر اصلی خود منحرف شدند؛ آن‌ها دست به اسلحه بردند و با انجام ترورهای بسیار، باعث شهادت بیش از دوازده هزار نفر از مردم عادی و مسئولین جمهوری اسلامی شدند.

قصه دراماتیک سریال چگونه با این حوادث تاریخی گره می‌خورد؟

معتقدم یک اثر نمایشی را نمی‌توان با دیدن سه یا چهار قسمت قضاوت کرد و باید آن را در کلیت کار سنجید. «دو نیمه ماه» روایتگر زندگی خانوادگی دو کودک بی‌گناه است که در پی جنگ داخلی مارکسیست‌ها و ساواک، خانواده‌های خود را از دست می‌دهند و دچار بی‌‌پناهی و سرگردانی می‌شوند. در ادامه، سرنوشت هر کدام از این کودکان مسیر جداگانه‌ای را در پیش می‌گیرد.

درباره تحول شخصیت‌های اصلی و تقابل آن‌ها با این فرقه توضیح دهید

 چون ما دو شخصیت اصلی داریم، نمی‌خواهم نام ببرم تا داستان «اسپویل» نشود، اما شخصیت اصلی داستان ما با آموزش‌های صحیح انقلابی، پی به ماهیت جنایتکارانه این فرقه تبهکار و منافق می‌برد و مسیر خودش را از آن‌ها جدا می‌کند. او به مبارزه علیه کسانی برمی‌خیزد که با یک مشت وعده و وعید دروغین، سرابی دست‌نیافتنی را به جوانان وعده داده بودند. در این میان، نیروهای انقلابی و امنیتی نظام جمهوری اسلامی نیز با رشادت، جان‌گذشتگی و تقدیم شهیدان بسیار، در نهایت پرونده این گروهک تروریستی را می‌بندند.

در سریال چقدر به ریشه‌های قبل از انقلاب این گروه پرداخته شده؟

 ما داستان فعالیت‌های این گروهک را از قبل از انقلاب به تصویر کشیده‌ایم؛ یعنی از جایی که انقلاب در آستانه پیروزی است و سازمان منافقین بعد از مدت‌ها رکود، از موجی که مردم ایجاد کرده بودند استفاده می‌کنند و خود را یکی از مدعیان انقلاب نشان می‌دهند. «دو نیمه ماه» روایتگر زندگی خانوادگی دو کودک بی‌گناه است که در کشاکش درگیری‌های داخلی میان مارکسیست‌ها و ساواک، خانواده‌های خود را از دست می‌دهند. این دو کودک در اوج بی‌‌پناهی و سرگردانی، دو مسیر کاملاً متفاوت را در پیش می‌گیرند. یکی از شخصیت‌های اصلی ما، به مرور و با بهره‌گیری از آموزش‌های صحیح و بصیرت انقلابی، به ماهیت جنایتکارانه و فرقه‌گونه منافقین پی می‌برد. او وقتی می‌بیند این جریان با وعده‌های دروغین و ترسیم سرابی دست‌نیافتنی، جوانان را  به مسلخ می‌برد، در مقابلشان می‌ایستد. در واقع ما از نگاه این دو شخصیت، شستشوی مغزی و جنون حاکم بر این سازمان منفور را به تصویر کشیده‌ایم.

برخی معتقدند قضاوت درباره سریال در قسمت‌های ابتدایی کمی زود است. شما چه زمانی را برای اوج‌گیری داستان پیش‌بینی می‌کنید؟

 دقیقاً همین‌طور است. یک اثر نمایشی را نمی‌توان با دیدن سه یا چهار قسمت اول قضاوت کرد؛ باید به کلیت قصه فرصت داد. داستان ما تازه در حال گرم شدن است. در قسمت‌های پیش‌ رو، روایت وارد دهه شصت می‌شود؛ یعنی دوران سیاه ترورهای خیابانی منافقین علیه مردم کوچه و بازار. ما در این سریال نشان می‌دهیم که چگونه جان‌فشانی نیروهای امنیتی و انقلابی و تقدیم شهدای بسیار، باعث شد پرونده این تبهکاران بسته شود.

هدف غایی شما از روایت این حجم از نفرت و جنایت در قالب یک سریال چه بود؟

هدف ما روشنگری برای نسل جوان است. می‌خواستیم نشان دهیم که چرا این جماعت، حتی در زمان حال نیز منفورترین آدم‌ها نزد ملت ایران هستند. ما در «دو نیمه ماه» ابتدا ریشه‌های این جریان را نشان دادیم و سپس به فرآیند آگاه شدن جوانانی پرداختیم که در دام آن‌ها افتاده بودند. تماشای مسیر جدا شدن این افراد از سازمان و بازگشتشان به آغوش حقیقت، از جذاب‌ترین بخش‌های درام ماست که در قسمت‌های آینده، مخاطب را غافلگیر خواهد کرد.