مریم عظیمی / صبا: فیلم کوتاه «تمارض» نخستین اثر حرفه‌ای پیام اینالویی است؛ درامی اجتماعی به مدت ۲۳ دقیقه و ۳۴ ثانیه که با نگاهی رفتارشناسانه به موضوع سالمندی و ترس از کهنسالی می‌پردازد. این فیلم که در چهل‌ویکمین جشنواره فیلم کوتاه تهران نیز به نمایش درآمد، برشی از زندگی یک پدر و دختر را روایت می‌کند و به تغییرات روانی و عاطفی دوران پیری از زاویه‌ای شخصی و انسانی نگاه دارد.

پیام اینالویی درباره آغاز فعالیت خود در سینما گفت: «شروع این مسیر برای من با نوشتن همراه بود. پیش از آن‌که حتی وارد عرصه بازیگری شوم، از نوشتن لذت می‌بردم و موقعیت‌هایی را که بر من اثر می‌گذاشت، در قالب نمایشنامه می‌نوشتم. با این حال، به دلیل روحیه کمال‌گرایی، هیچ‌گاه به فکر ساخت فیلم نیفتاده بودم، چون اعتقاد داشتم برای هر کاری باید تخصص داشت.» او افزود: «مدتی بعد از جمله‌ای از آقای اصغر فرهادی الهام گرفتم که گفته بود: اثر هنری حاصل اطمینان نیست، بلکه حاصل بی‌ثباتی‌ها و تردیدهاست. از همان زمان تصمیم گرفتم با وجود تردیدها شروع کنم. دوره‌های کارگردانی را گذراندم، مطالعه کردم و در صحنه‌های فیلم‌هایی که به‌عنوان بازیگر حضور داشتم، از کارگردانان آموختم.

در همین دوران ایده‌ی تمارض شکل گرفت و تصمیم گرفتم آن را به‌عنوان اولین فیلم کوتاهم با تیمی حرفه‌ای بسازم. کارگردان «تمارض» درباره‌ی مضمون فیلم توضیح داد: «منشأ ایده از ترس شخصی خودم نسبت به دوران کهولت می‌آید. دورانی که انسان به‌دلیل کندی ذهن، بیماری یا دوری از اجتماع، احساس می‌کند باری بر دوش دیگران شده است. ایده اولیه در دوران کرونا و به‌دنبال اتفاقی برای پدرم در ذهنم شکل گرفت. سپس رفتارهایی مشابه را در اطرافم دیدم و پس از مطالعه‌ی چند مقاله درباره‌ی روان‌شناسی سالمندان، طرح نهایی فیلم را نوشتم.»

اینالویی در مورد انتخاب بازیگران گفت: «از ابتدا آقای اسماعیل محرابی را برای نقش پدر در نظر داشتم و خوشبختانه ایشان نیز به این نقش علاقه‌مند بودند. پیشنهاد استفاده از نابازیگر مطرح شد، اما به نظرم نقش پدر به بازیگری حرفه‌ای نیاز داشت که بتواند لایه‌های پیچیده‌ی این شخصیت را نمایش دهد.» او درباره انتخاب نقش دختر (نگار) نیز افزود: «برای نقش نگار، خانم شقایق تنگستانی را پس از تست‌های متعدد انتخاب کردیم. حساسیت زیادی در انتخاب داشتم، چون ارتباط پدر و دختر محور اصلی فیلم است و باورپذیری این رابطه اهمیت زیادی داشت. در مجموع، بازیگران متعهدی داشتم و باور دارم بدون حضور آن‌ها فیلم معنا پیدا نمی‌کرد.

کارگردان «تمارض» در خصوص فرآیند تولید گفت: «فیلم با سرمایه شخصی من و برادرم ساخته شد. با چند تهیه‌کننده گفت‌وگو کردیم، اما در نهایت تصمیم گرفتیم با بودجه محدود خودمان جلو برویم. برای اولین فیلم، کمتر کسی حاضر است ریسک کند، بنابراین باید خودتان حامی ایده‌تان باشید. او درباره‌ دشواری‌های تولید افزود: «در مرحله‌ی فیلم‌برداری، به‌ویژه در سکانس‌های داخل ماشین، با محدودیت مالی و زمانی روبه‌رو بودیم. به‌جای استودیو، تصمیم گرفتیم با شیوه‌ Car-mount فیلم‌برداری کنیم. سرمای هوا، فشار زمانی و کمبود امکانات کار را سخت کرد، اما گروه با عشق و تعهد تمام‌وقت کار کردند. حتی یک شب ۱۸ ساعت بدون استراحت فیلم‌برداری داشتیم تا هیچ پلان حذف نشود.

این تجربه برای من ثابت کرد که اگر انگیزه و ایمان به کار وجود داشته باشد، می‌توان با کمترین امکانات هم اثری تأثیرگذار ساخت.» اینالویی در پایان تأکید کرد: «در ساخت تمارض، تمام گروه با عشق کار کردند. امیدوارم این فیلم بتواند تلنگری برای مخاطب باشد تا به نسل سالمند با نگاهی انسانی‌تر و آگاهانه‌تر بنگرد.»