به گزارش صبا، اولین رویداد ادبی و فرهنگی «اول شخص» با همکاری نشر چشمه و فیدیبو و به میزبانی محمد کفیلی در تاریخ پنج‌شنبه ۲۷ شهریور ۱۴۰۴، در کتاب‌فروشی فرهنگان پاسداران برگزار شد.

در این رویداد که به بهانه بررسی کتاب «اول شخص مفرد» نوشته هاروکی موراکامی برگزار شده بود، محمدحسین واقف، مترجم کتاب، صوفیا نصراللهی، روزنامه نگار، نویسنده و مترجم، رامتین شهبازی، مدرس و کارشناس سینما و حدیث تهرانی، بازیگر سینما به عنوان مهمان حضور داشتند. در بخش پنل گفت‌وگو، به بررسی کتاب و سبک اول شخص نویسی در ادبیات داستانی توسط واقف و نصراللهی پرداخته شد و سبک روایت اول شخص در سینما و تئاتر مرور شد.

کتاب «اول شخص مفرد» شامل هشت داستان کوتاه است که با سبک سورئال و رویاگونه‌ی موراکامی، خوانندگان را به سفری در دنیای حافظه، موسیقی و عشق‌های گمشده دعوت می‌کند. هر داستان، با روایت اول شخص، سرشار از احساس و رمز و راز است و تجربه‌ای منحصربه‌فرد را برای مخاطبان به ارمغان می‌آورد.

محمد کفیلی، میزبان این رویداد با تاکید بر اهمیت و تجربه‌های زیسته و با اشاره به اینکه این کتاب و سبک اول شخص نویسی در ادبیات، بهانه شکل‌گیری برنامه اینترنتی «اول شخص» بود، عنوان کرد: در فصل اول این برنامه که در شبکه کتاب تولید شده بود، من به عنوان مجری، سردبیر و تهیه کننده برنامه، به زندگی و تجربه زیسته خبرنگاران پرداختم تا فرصتی برای روایت‌گری شخصی و البته بررسی مسائل فرهنگی و هنری از دریچه نگاه آن‌ها داشته باشم و سعی کردم از حضور چهره‌های شناخته شده در رسانه دعوت کنم‌ نغمه دانش آشتیانی، علیرضا سعیدی، محدثه واعظی‌پور، علیرضا مرادی، گلاویژ نادری، مسعود نجفی، یاسر نوروزی، وحید نمازی و محمد صابری مهمانان فصل اول «اول شخص مفرد» بودند.

در ابتدای برنامه محمدحسین واقف، مترجم این کتاب که در نشر چشمه چاپ شده است، درباره انتخاب «اول شخص مفرد» برای ترجمه اظهار داشت: موراکامی در این هشت داستان، تجربه‌های زیسته خود را به احساساتی تبدیل می‌کند که برای همه مخاطبان، فارغ از ملیت، آشنا و ملموس است؛ احساساتی مانند عشق، مرگ و موسیقی. او با بازآفرینی این تجربه‌ها، مخاطب را به همدلی دعوت می‌کند. جهان‌شمول بودن آثار موراکامی یکی از دلایل موفقیت جهانی شدن اوست و موراکامی دغدغه‌های مشترک انسانی خود را در قالب داستان روایت می‌کند.

واقف در ادامه درباره چگونگی ورود خود به مسیر ترجمه گفت: در نوجوانی گرایش زیادی به نویسندگی داشتم، اما مترجمی مسیری بود که خواسته یا ناخواسته به آن وارد شدم. اولین تجربه‌ام به ترجمه کتاب «خاطرات سوگواری» اثر رولان بارت بازمی‌گردد، سپس به آثار نویسنده‌های متعددی پرداختم و اکنون به موراکامی رسیده‌ام.

صوفیا نصراللهی نیز درباره اهمیت روایت به سبک اول شخص توضیح داد: کتاب‌هایی با محوریت «من» از قرن نوزدهم توجه مخاطبان را جلب کرده‌اند؛ از «سفرهای گالیور» و رابینسون کروزوئه تا آثار خواهران برونته مانند «جین ایر» نوشته شارلوت برونته. در قرن بیستم نیز رمان‌هایی مانند «گتسبی بزرگ» نمونه‌های برجسته‌ای از روایت اول شخص هستند.داستان‌های اول شخص قابلیت تصویرپردازی و سینمایی شدن بالایی دارند و به دلیل ایجاد حس همدلی و همزادپنداری، مخاطب راحت‌تر می‌تواند خود را جای یک «من» دیگر بگذارد.

در ادامه رامتین شهبازی، منتقد سینما، با اشاره به داستان «خامه» از کتاب «اول شخص مفرد» موراکامی به عنوان بهترین داستان کوتاه این کتاب، تاکید کرد که روایت اول شخص مفرد به ما کمک می‌کند تا تفسیر و تصویرسازی کنیم، عنوان کرد: در زندگی روزمره، انسان خود یک ابژه است و جهان اطرافش متشکل از سوژه‌هایی است که مدام درباره قضاوت آن‌ها فکر می‌کند؛ اما در روایت اول شخص موراکامی، با بهره‌گیری از کهن‌الگوها، انسان به سوژه‌ای تبدیل می‌شود که کل جهان به‌صورت ابژه در ذهن او شکل می‌گیرد. در این نقطه، «من» با تکیه بر تجربه زیسته و بدن‌مندی شروع به نوشتن می‌کند.

در پایان، حدیث تهرانی داستان «خامه» از مجموعه «اول شخص مفرد» را اجرا کرد.

لازم به ذکر است، رویدادهای جمعی «من روایتگر: اول شخص فرد»، به صورت ماهانه و با تاکید بر سبک اول شخص در هنر، در کتاب‌فروشی‌ها برگزار خواهد شد.