به گزارش خبرنگار سینما صبا، هر ساله به‌مناسبت دهه محرم و سوگواری امام حسین (ع) و یارانش، نسبت‌ به کم‌کاری سینما و تلویزیون درباره واقعه عاشورا سخن‌ها گفته می‌شود اما از ورای همه این سطرها که از عشق به حسین می‌آید، نکات مهمی مغفول می‌ماند و بازگو نمی‌شود.
آنچه باید در این بازخوانی‌ها در نظر گرفته شود، حضور فعال سینماگران از طیف‌های گوناگون و نسل‌های مختلف در تولید فیلم‌های مستند، کوتاه،بلند، سریال‌های تلویزیونی و… است. از بهرام بیضایی و ناصر تقوایی گرفته تا مجید مجیدی و سیدرضا میرکریمی. ما فیلمسازان مختلفی داشته‌ایم که عشق به حسین را حداقل در یک سکانس از فیلم‌شان ثبت کرده‌اند چرا که عاشورا متعلق به مردم است و اثر آنها آنها بازتاب‌دهنده این اجتماع بوده است.
بسیاری از فیلم‌سازان مهم سینمای ما، شاکله و جهان‌بینی اثرشان، حسینی و عاشورایی است و گاه حتی در ناخودآگاه چنین‌اند.
واقعیت این است که مکتب حسین (ع) و فرهنگ حسینی، متعلق به همه مردم است و به دارودسته خاصی تعلق ندارد.
تا همین جا، هر آنچه [به ویژه در چهل سال اخیر] در هنرهای تصویری به ثبت رسیده، عنایات حضرتش بوده و پربار و اثرگذار. اگر داود میرباقری سریالی ماندگار با رویکرد حق‌طلبی و عدالت‌خواهی می‌سازد و هر سال روی آنتن می‌رود، برای نسل‌های که هر سال باید باورشان به این فرهنگ نزدیک شود یک فرصت است همچو گره‌ای که پیوند می‌آفریند و نقش می‌زند.
آثار ماندگار ناصر تقوایی [اربعین، مشهد قالی، تمرین آخر]، محمدرضا اصلانی [واقعه کربلا]، احمدرضا درویش [رستاخیز]، مجتبی راعی [عصر روز دهم]، محسن امیریوسفی [کاروان] ، فرهاد ورهرام [نخل]، داود میرباقری [مختارنامه] داریوش یاری [شور عاشقی]، حسن فتحی [شب دهم]، کیانوش دالوند [ناسور]، بهمن کیارستمی [تباکی]، مجید مجیدی [نجوای عاشورایی]، مجید برزگر [سوگ وسرود]، حسین سهیلی‌زاده [آخرین دعوت]، پناه برخدا رضایی [عید شهادت و نامیرا]، زنده‌یاد فریبرز صالح  [سفیر]، قاب‌های سینمایی جمال شورجه [درفیلم شب دهم]، سامان مقدم [در پریدخت]، علی روئین‌تن [در دل‌شکسته]، ابوالقاسم طالبی [دردست‌های خالی]، پرویز شیخ طادی [در سینه سرخ]، محمدحسین لطیفی [در سفر سبز]، سعید نجاتی[در بی‌بی]، ابوذر حیدری [در مینی‌بوس]، علی ملاقلی‌پور [در جای خالی]، مهرداد حسنی [در کوه سفید]، محسن هادی [در جرم یحیی]، فریدون حسن‌پور [من و زیبا]، هادی مقدم‌دوست، روح‌الله حجازی، هادی نائیجی، دانش اقباشاوی [در هیهات]، مهدی و ناصر هاشمی [در بال‌های سپید]، مسعود کیمیایی [در سلطان]، احمد امینی [در باران عشق]، محمد قاسم‌پور [در صحنه آخر]،  مونا زندی حقیقی [در تولید سوگ و سرود]، زنده‌یاد کیومرث پوراحمد [در به‌خاطر هانیه]، نرگس آبیار [در شیرپوشان و نفس]، مرتضی‌علی عباس میرزایی [در خون خدا]، علیرضا دهقان [در ایساتیس]، مهدی جعفری [در زیارت]، جواد مزدآبادی [در یک قفس آزادی]، قاسم انصاری [در جایی نزدیک زمین]، محسن خان‌جهانی [در تکیه کن]، زنده‌یاد حسن خدایی [در سمفونی مرگ]، احمد طالبی‌نژاد [در نذر]، میردولت موسوی [در دیزه دویدی]، سیدمهدی رضوی‌زاده [در قربانی آب]، اکبر راسخ [دردیدار]، مرتضی عدلی [در خادمین]، محمدرضا خسروی‌فرد [در آب و آینه] به همراه تلاش‌های سیدرضا میرکریمی،زنده‌یاد رسول ملاقلی‌پور و بسیاری دیگر از فیلمسازان سینمای ایران از یادرفتنی نیست.
واقعیت این است که عاشورا یک فرهنگ است که در باور ایران و ایرانی تنیده شده و به همین علت خالقان بسیاری از آثار هنری و سینمایی، در رویکرد حق‌طلبانه و عدالت‌خواهانه خود علیه زور و ظلم و ریا و تزویر، خواسته و ناخواسته، حسینی فکر می‌کنند و عاشورایی عمل می‌کنند.