
به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون صبا، در شبهای ماه مبارک رمضان و عید نوروز، برنامهای از شبکه چهار سیما پخش میشود که شگفتانهای ویژه برای دوستداران شعر و ادب فارسی به شمار میرود. «سرزمین شعر» عنوان مسابقهای است که در آن ۶۴ شرکتکننده علاقهمند به شعر و شاعری، در قالب ۸ گروه و با هدایت اساتید معتبر این حوزه، در مراحل مختلف با یکدیگر به رقابت میپردازند. برنامهای که فضای متفاوتی داشته و احتمالا تماشای آن برای مخاطبان بسیاری جذابیت دارد. در زمان برگزاری جشنواره شعر فجر، علیرضا قزوه از تولید برنامهای صحبت کرده بود که برگزیدگان این رویداد در آن حضور خواهند داشت و این وعده او به سرعت شکلی اجرایی به خود گرفت.
«سرزمین شعر» در فرم و ساختار از امتیازهای مثبت فراوانی سود میبرد. این مسابقه میتواند طیف وسیعی از مخاطبان در گروههای سنی مختلف را مشغول به خود کند. حتی اگر طرفدار دو آتشه شعر فارسی هم نباشید، احتمالا تماشای اتفاقی این برنامه و حال و هوای ویژه حاکم بر آن باعث میشود تا دقایقی را به تماشای «سرزمین شعر» اختصاص دهید. افرادی که به عنوان شرکت کننده در این مسابقه حاضر هستند، همگی شاعرانی توانمند بوده و بسیاری از آنها پیش از این برنامه، حضور در جشنوارههای متعددی را تجربه کردهاند و همین موضوع بحث رقابت میان آنها را جدیتر میکند. به علاوه وجود شاعران معتبری همچون ناصر فیض، علیرضا قزوه، علیمحمد مودب و محمدکاظم کاظمی به عنوان داورانی آگاه و مطلع، باعث شکل گیری بحثهایی بسیار تخصصی و آموزنده برای علاقهمندان به شعر و شاعری میشود و فضای گرم و جذابی را برای بیننده به وجود میآورد.
در این برنامه ساحت ویژه شعر فارسی و اهمیت و ارزش آن از حیث مسائل تکنیکی و همچنین نسبت آن با عاطفه و روان آدمی مورد توجه قرار گرفته است. هر یک از داوران با ریزبینی بسیاری به بررسی اشعار خوانده شده توسط شرکت کنندهها میپردازند و افقهای مختلف معنا، مضمون و ساختار را در آن مورد کاوش قرار میدهند.
حضور ذهن شگفت انگیز داوران حاضر در این برنامه و ایجاد پیوند محتوایی و فرمی میان اشعار خوانده شده توسط شرکت کنندگان و شاعران پرآوازه و نامدار تاریخ ادب ایران از سعدی، حافظ و مولانا گرفته تا هنرمندان نوپردازی که کمتر در میان عموم شناخته شدهاند باعث میشود تا ارزش و اعتبار شعر فارسی و حوزه معنایی گسترده آن به مخاطبان یادآوری شود.

از دیگر جذابیتهای «سرزمین شعر» حضور علیرضا افتخاری در آن است. هنرمندی که علاوه بر ذکر نکات فنی و تخصصی، در خلال برنامه و هرکجا شعری او را سر ذوق بیاورد، با تحریری ویژه و خاص خود ابیاتی از آن شعر را در یکی از ردیفهای موسیقی ایرانی به صورت بداهه اجرا کرده و حال و هوایی ویژه به برنامه میبخشد و با هنر خود، سویهای دیگر از جذابیتهای شعر فارسی را به اذهان متبادر میکند.
حوزه بحث و بررسی داوران در این برنامه تنها محدود به مرزهای جغرافیایی کشور نیست و گستره وسیع ایران فرهنگی را در برمیگیرد و مخاطبان میتوانند با شاعران فارسی زبان کشورهای دیگر نیز آشنا شوند. به علاوه در این برنامه، بخش انتخاب مردمی نیز طراحی شده و مخاطبان میتوانند از طریق پیامک به شرکتکننده مورد نظر خود رای دهند و با «سرزمین شعر» در تعامل باشند.
ظاهرا موفقیت و میزان اثر گذاری این مسابقه به حدی بوده است که مدیران شبکه چهار سیما برای ادامه تولید آن مصصم هستند. چراکه طی پویش «من هم شاعرم» در خلال پخش این مسابقه، از علاقهمندان دعوت میشود تا برای شرکت در سری جدید این برنامه اشعار خود را ارسال کنند.
یکی از مهمترین دلایل موفقیت هر برنامه تلویزیونی، به ساختار طراحی شده برای آن مرتبط است. به نظر میرسد اتاق فکر برنامه «سرزمین شعر» با بررسی گیم شوهای موفق تلاش کردهاند تا در طراحی بخشهای مختلف، رویکردی سنجیده را در پیش گیرند. به عنوان مثال آیتم مربوط به پشت صحنه علاوه بر اینکه مخاطبان را با ویژگیهای اخلاقی و رفتاری شرکتکنندهها و داوران آشنا میکند، گرمای ویژهای به برنامه بخشیده و آن را از حالتی یکنواخت خارج میکند.
همچنین در لیالی قدر، ویژه برنامهای با محوریت شعر علوی تدارک دیده شد که در آن مهمانان معتبر و شناخته شده برنامه، اشعار خود را در مدح حضرت علی(ع) ارائه کردند و پیرامون آن بحثهای متفاوتی درباره شان و جایگاه شعر آیینی شکل گرفت که کاملا متناسب با حال و هوای شبهای قدر بود.
«سرزمین شعر» برنامه متفاوت و مهمی است و با توجه به اهمیت شعر و زبان فارسی و میزان تعلق خاطر مخاطبان، جای خالی آن به شدت در تلویزیون ایران احساس میشد. برنامهای که با وجود آنکه هنوز در ابتدای مسیر تولید است و تنها یک فصل از آن ساخته شده، روندی حرفهای و خلاقانه بر آن حاکم است و به تدریج میتواند تماشاگران بیشتری را به خود جلب کند.