به گزارش خبرنگار سینما صبا، جلسه نقد و بررسی فیلم کت چرمی شامگاه یکشنبه ۱۸ تیرماه با حضور کوروش جاهد منتقد سینما، زهرا اردکانی فر کارشناس و پژوهشگر مسایل زنان، حسین میرزامحمدی کارگردان، سارا حاتمی بازیگر و مسعود هاشمی نژاد نویسنده در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

حسین میرزامحمدی کارگردان کت چرمی درباره راه حل در فیلم های اجتماعی گفت: فیلم هایی با موضوع اجتماعی فقط تلنگر است و راه حل نیست مثلا «بی صدا حلزون» یک تلنگر بود. فیلم‌هایی که گاهی یک جریان مثبت راه انداخته اند، هرچند نادیده گرفته شدند. اینها اتفاقاتی است که هم به سینما و هم فرهنگ ما کمک می کند.
هاشمی نژاد در این نشست در واکنش به اینکه قهرمان فیلم مثل غول چراغ جادو به کمک امده است گفت: با غول چراغ جادو ‌موافق نیستم من به عنوان فیلمنامه نویس در شورای پروانه ساخت هم مطرح کردم که تماشاگر باید بتواند خود را جای قهرمانی از جنس خود بگذارد. کسیکه بتواد عدالت خواهی کند و قرار نیست اگر راه حل می دهد این راه حل ها بزرگ باشد.
وی درباره سیاه نمایی در فیلم ها عنوان کرد: من سینمای سیاه نما را آنجا می دانم که فقر و فلاکت را به تماشاگر بفروشد ما در دنیایی هستیم که سیاه روشن است و سیاهی مطلق نیست.
این نویسنده در ادامه در پاسخ به یکی از تماشاگران درباره لزوم اهمیت به خانواده در فیلم گفت: درباره خانواده کدگذاری ها در فیلم انجام شده است عیسی همسرش مهاجرت کرده است، با فرزندش چالشی داشته است. ثریا یک جا به او ‌می گوید «من پدر ندارم اما دم تو گرم» و اینها کد هایی است که از مفهوم خانواده داده می شود. اما برخی نکات را هم خیلی نمی توان واضح بیان کرد. خود من از این فیلم این نتیجه گیری را داشتم که خانواده ارزش اول در جامعه است.

وی همچنین درباره نوع معرفی برخی نهادها در فیلم گفت: ما اورژانس اجتماعی را معرفی کردیم و خیلی ها به من گفتند که آنجا را نمی شناختیم.
سارا حاتمی در ادامه در واکنش به نحوه نمایش خانواده در فیلم اظهار کرد: معنای کلیشه‌ای خانواده این است که همه می خندند و خوشحال هستند اما این کلمه زمانی است که مهر بوجود بیاید و حتی اگر انسجام از بین برود اما آن مهر بین اعضای خانواده باشد و این نشان می دهد هنوز آن اعضا خانواده هستند. تا وقتی مهر و احساس مسئولیت وجود دارد خانواده هست که اینها در فیلم نمایش داده می شود. احساس مسیولیتی که عیسی به شخصیت ثریا داشت از همین جنس بود یک جا می گوید یک بار یکی و انداختم بیرون فکر کردم درست می شود و بعد می خواهد نسبت به یکی دیگر جبرانش کند که شاید اینجا نسبت خونی بین آنها وجود نداشته باشد اما مهر واقعی وجود داشت.

هاشمی در ادامه در پاسخ به سوال دیگری درباره مامور بهزیستی که خودش از خانواده اش غفلت می کند یادآور شد: درباره آمار بزهکاری در مشاغلی مثل قاضی، مامور انتظامی و روان شناس تحقیقی را دیدم که تفاوت معناداری با اصناف دیگر داشت چون اینها اینقدر با کار درگیر می شوند که از خانواده خود غافل می‌شوند و اصلا دور نیست که ماموری خودش از دخترش غافل شود و او را از خانه بیرون کند.
اردکانی فرد درباره نقد فیلم به نهادها بیان کرد: فیلم هر سه نهاد را نقد می کند هم ناکارآمدی خانواده، هم دولت و هم نهادهای خصوصی و البته نقد اصلی‌اش به نهادهای خصوصی و موسسه خیریه است.
این پژوهشگر مطالعات زنان در بخشی از سخنانش بیان کرد: ایده فیلم یعنی مهمانی کت چرمی برای من جدید و‌ جالب بود. ایده‌ای که به جامعه شناسی بدن مربوط می‌شود و فیلم نشان می دهد که از بدن دختران دارد سواستفاده می‌شود.
وی اضافه کرد: بدن این دختران متناسب با طبقه اجتماعی (طبقه پایین و آسیب دیده) که در آن قرار دارند از اختیار و مالکیت خودشان خارج می‌شود و به ابزاری برای کسب درآمدشان یا سواستفاده دیگران از آنها تبدیل می‌شود.