به گزارش خبرنگار موسیقی صبا، آلبوم «آویشن و اندوه» یک قصه‌ی شخصی دارد. موسیقی‌های این آلبوم عاشقانه‌ای است که رنج نسلی را می‌گوید که عشق به او آموزش داده نشده‌. نسلی که عشق را رنج و اندوه می‌داند. این موسیقی برای نسلی است که در جنگ رشد کرده و متاسفانه بیشتر از شادی مشترک، غم مشترک دارد.

حسین نورشرق کسی که عاشقانه نسل خودش را دوست دارد، می‌گوید: اشعار طوری انتخاب شده که تنهایی و محجوب بودن نسل من در آن دیده شود.

این آلبوم بر اساس اشعاری از سایه، بهمن رافعی، حسین منزوی، قیصر امین‌پور و پانته‌آ صفایی متولد شده.

نیما جوان ناشر آلبوم درباره‌ی قطعه‌های موسیقی آن می‌گوید: ما در آلبوم  آویشن و اندوه با یک روایت تازه از موسیقی ایرانی مواجه هستیم. بخش کلام، بخش ویژه‌ای در این اثر است. با وفادار بودن به موسیقی ایران حرف نو برای مخاطب نسل نوجوان دارد. چون در مواجه میدانی توانستیم ارتباط خوبی با این نسل برقرار کنیم.

نور شرق در این باره می‌گوید: در روسیه نوجوان‌ها زیاد به کنسرت من می‌آیند. به این نتیجه رسیدم که این نسل می‌تواند با موسیقی من ارتباط خوبی برقرار کند. ‌چرایی را نمی‌دانم اما امیدوارم در ایران هم مورد توجه این نسل قرار گیرد.

حسین نورشرق درباره‌ی نوآوری در موسیقی ایران و چالش‌‌هایی که با آن روبرو بود می‌گوید: خیلی از کشورها این اقبال را ندارند که موسیقی کهن خود را حفظ کنند. ما جزو معدود ملت‌هایی هستیم که فرهنگ موسیقایی را حفظ کرده‌ایم. نوآوری در چارچوب سنت است که معنا پیدا می‌کند. این که هنرمند روح زمانه‌ی خود را بشناسد. نوآوری خواست و اراده نیست ونتیجه شکست‌هایی است که شما تجربه می‌کنید.

آهنگسازی آلبوم «آویشن و اندوه» سیاوش ولی‌پور بوده و حسام ناصری میکس و مستر آن را انجام داده است. نوازندگان قطعات هم عبارتند از: سیاوش ولی‌پور (نوازنده سنتور)، آزاده امیری (نوازنده تار)، توحید وحید (نوازنده کمانچه)، زکریا یوسفی (نوازنده دف)، میخائیل آکینفین (نوازنده ویلون ۱)، گنادی اکینفین (ویلون ۲)، الکساندرا ژلواکووا (نوازنده آلتو)، تاخمینا آصلانووا (نوازنده ویلونسل)، ماریا شاریپلو (نوازنده آبوا)، یوگتی استارادوستف (نوازنده پیانو).

* شیبا هاجی