تینا بخشی در گفتگو با خبرنگار تئاتر صبا با اشاره بر اجرای نمایش «خانوم»، ابراز داشت: حال نمایش خوب نیست و روز به روز وخیم تر می‌شود؛ تماشاگر تئاتر بسیار ریزش پیدا کرده، نمایش‌ها به سرعت نور راه تجاری شدن را پیش می‌گیرند، با هر اتفاقی درب‌های سالن‌های نمایش سریع‌تر از هر سازمان و حوزه‌ی دیگری بسته می‌شوند، تفکر جای خود را به شو در صحنه داده است و با بستری مواجه هستیم که هنرمندان واقعی این عرصه دچار دلسردی بیش از اندازه شده‌اند و تولید اثر ندارند و فضا برای غیر باز است. مشکلات در حوزه‌ی نمایش متاسفانه بسیار شدید است و فضا مریض؛ از هر سو به این موضوع مینگری وضعیت نابسامانی است و صرفا آرزو دارم از این بدتر نشود، تنها همین!

او گفت: ما این روزها باید تماشاگر را به سالن‌های تئاتر بکشانیم و این غم انگیز ترین اتفاق یک نمایش است که بعد از آن‌ همه تلاش برای آماده شدن یک اجرا، مخاطب که معنای اصلی یک نمایش و وجود آن می باشد را باید گول زد تا به تماشاخانه برود!
او ادامه داد: اساسا باید پرسید درحال حاضر هنر چه میزان از ایده و خلاقیت بهره‌مند است! مگر می‌شود شاکله‌ی اصلی یک هنر در هر حوزه‌ای غیر از خلاقیت و ایده باشد؟! تماما موضوع ایده و پرداخت به آن ایده است که یک اثر را معنا می‌کند، در نمایش شما گاه دست بر متونی می‌گذارید که برای سال‌های دور است، بنابراین اولین لازمه‌ی آن این است که با ایده و خلاقیت به زمانه‌ی خود در چهارچوب آن متن بپردازید، غیر از این چه بسا خواننده خود ذهن بازتری برای تصویر آن چیزی که میخواند داشته باشد.

تینا بخشی در رابطه با روند کاهشی تعداد مخاطبین تئاتر؛ بیان کرد: این اتفاق پس از کرونا فکر میکنم قوت گرفت. واقعیت این است در فضایی زیست می‌کنیم که هر روز مردم فشار زیادتری مخصوصا در اوضاع اقتصادی تحمل خواهند کرد، در این محیط نمیتوان انتظار داشت همانند گذشته یک نمایش مخاطب داشته باشد. مسئله این است که ما این روزها باید تماشاگر را به سالن‌های تئاتر بکشانیم و این غم‌انگیزترین اتفاق یک نمایش است. که بعد از آن‌ همه تلاش برای آماده شدن یک اجرا، مخاطب که معنای اصلی یک نمایش و وجود آن می باشد را باید گول زد تا به تماشاخانه برود!.
او افزود: خانوم تجربه‌ی طولانی مدتی برای من بود. تقریبا دو سال روی متن آن کار کردم و چندین بار تمرین داشتیم در فواصل مختلف که مابین این تمرینات وقفه‌های طولانی افتاد که باعث شد درونمایه‌ی آن که به روانکاوی قشر ضعیف در برابر طبقه‌ی بورژوای جامعه قرار می‌گیرد در درون هر یک از همکاران من در این نمایش ته نشین شود. خانوم از خشم و تنفر طبقه‌ی پایین جامعه نسبت به اقلیت قدرتمند می‌گوید.