امروز پنجشنبه, ۱۷ اردیبهشت , ۱۴۰۵ ساعت ۰۷:۴۶:۲۰
به گزارش خبرنگار سینمایی صبا، رسول بابارضا عضو شوراها و انجمن های سینمای کودک و نوجوان و تهيه كننده و كارگردان سه فيلم سينمايي ويدیويي انيميشنی «پا به پای آفتاب»، «دوازده برادر» و «مسافر شهر قصهها» طی یادداشتی به سهم مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی از جذب و دفع نوابغ انيميشن پرداخت.
متن این یادداشت به شرح زیر است:
«پيرو مصاحبه معاونت محترم پويانمايي انيميشن مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی امیرمحمد دهستانی در خبرگزاري مهر در تاریخ ۱۳ بهمن۱۴۰۰ باید بگویم که مصاحبه كوتاه ولي پر معنا بود. اقرار صادقانه به اقتدار مديريتي طباطبايينژاد و محمد حميدي مقدم همچنين دفاع از دستاوردهاي بي رقم و نشان يك طيف مديريتي بر انيميشن ايران طي اين ساليان در واژه هاي درون متن مصاحبه به خوبي هويدا است.
امیرمحمد دهستاني با نگرش ايجابي و معنادار نه تنها جوابگوی ماحصل سال ها سيطره مقتدارنه آن گروه خاص بر انيميشن ايران نبودهاند همچنين نتيجه دستاوردهاي خود را طي اين ۴ سال اعلام نكردند بلكه با فرار رو به جلو هشدار به از دست دادن نوابغ انيميشن ايران مي دهند. البته براي ما كه سال هاست به اين هشدارهاي نزديك به پايان سال مالي در سازمان هاي دولتي عادت داريم جاي شگفتي ندارد زيرا مديران دولتي تقويم سهم خواهي از بودجه هاي دولتي را خوب مي دانند و طي يك دستورالعمل نانوشته اقدام به سلسله مصاحبههايي ميكنند تا سهم سازمان خود را از بودجه دولتي افزايش دهند بدون آنكه با صراحت گزارشي از آنچه گذشت يا جفايي كه به نوابغ انيميشن شده را ارایه کنند.
با نگاهي اجمالي به اطلاعات انتشار يافته در سايت مركز گسترش سینمای مستند و تجربی با نام شفافيت مالي ميتوان نتيجه گرفت در بهترين وضعيت طي سال هاي ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ معدل توليد سالانه آن مركز حداكثر ۱۵فيلم كوتاه انيميشن جشنوارهاي بوده است و دريغ از اينكه حتي كوچكترين اقدامي در جهت حمايت جدي و به ثمره رسيدهاي از توليد فيلم سينمايي انيميشن صورت بگيرد.
مهمتر آنكه بايد اشاره كنم تنها مرجع استعلام براي احراز صلاحيت فيلمسازان به منظور دريافت پروانه ساخت فيلم سينمايي انيميشن همان مركز مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و جديداً انيميشن است.
مهمترين دستاورد معاونت پويانمايي مركز طي اين سال ها و تحت مديريت مقتدرانه با همكاري شوراي متخصصين انيميشن در مركز گسترش را بايد توليد فيلم كوتاه انيميشن جشنوارهاي دانست. صرف نظر از آسيب شناسايي معضلات توليد و صرف زمان طولاني براي هر كدام از توليدات با معدل حداقل دو سال يا بيشتر. شوراي عالي انيميشن مركز گسترش تمامي تصميم خود را به منوط به ضوابط مندرج در شيوهنامهاي كهنه، ناكارآمد و به ارث رسيده از سال هاي دور كرده است كه عامل اصلي عدم توفيق در توليد فيلم سينمايي انيميشن در مركز گسترش است. چنانچه حضور فيلم هاي كوتاه انيميشن در جشنوارهها را دستاوردي مقبول براي مركز گسترش بدانيم ولي مركز گسترش هيچ دستاوردي درباره توليد فيلم سينمايي انيميشن نداشته است.
تمركز و تجربه مديريتي مركز گسترش با همراهي شوراي عالي و تخصصي انيميشن براي توليد فيلم كوتاه انيميشن جشنوارهای دستاوردی حداقلي محسوب ميشود زيرا اكثر اين توليدات ناظر به تلاش فردي و هزينههاي بسيار و نامحسوس از طرف افرادی است كه به طور عاشقانه و بدون هيچ چشمداشتي اقدام به توليد فيلم كوتاه انيميشن با حداقل بودجه و حمايت مالي ميكنند. در نتيجه دستاوردهاي تلاش هنرمندانه سازندگان فيلم كوتاه انيميشن را نبايد به حساب دستاوردهاي مركز گسترش گذاشت.
آنچه كه به عنوان سياستها و برنامههای فرهنگي مركز گسترش براي آينده توليد فيلم انيميشن ضروري است بازنگري در تمام سطوح و مهمتر تفكر مديريتي و سياست هاي حمايتی از فيلمسازان انيميشن براي توليد فيلم انيميشن سينمايي است.
تداوم و تكرار تجربه محافظهكارانه طي ساليان گذشته بدون آسيب شناسي و بررسي معضلات گذشته و اصرار به دريافت بودجه مضاعف از يك طرف همچنين كتمان و پرهيز از دريافت راهكارها و حتي شنيدن نظرات كارشناسانه دلسوزان اين رشته مهمترين عامل برای به بنبست رسيدن و نداشتن توفيق براي توليد فيلم سينمايي انيميشن است.
مديريت مقتدرانه فرهنگي همراه با محافظهكاری و عدم ريسك همچنين پرهيز از درگيري با مسائل حاشيهها توليد فيلم انيميشن نيست بلكه جسارت براي افروختن مشعل و شعله اشتياق و اميدواری برای مداخله حداكثری عوامل توليد انيميشن است. چرخه اقتصادی توليد در فيلم سينمايي انيميشن از آن زمان معيوب شد كه مركز گسترش نقش خود را در مشاركت ابداعي خود با حداقل ريسك در ورود به چرخه توليد فيلمهاي نيمه ساخته شده با عنوان مشاركت و با هزينه و ريسك سرمايه ديگران يافت.
تداوم اين نگرش مديريتي در توليد فيلم انيميشن باعث تكرار همان چرخه معيوب براي توليد فيلم دانشجويي و انيميشن كوتاه و توقف توليد انيميشن سينمايي در همه جوانب چرخه اقتصادي و خلاقانه فيلم انيميشن است زيرا اقدام و حمايت براي توليد انيميشن سينمايي در اولين گامها با بنبست روبرو است تا زماني كه نگرش مديريت كلان فرهنگي كشور در بخش پويانمايي اين باشد كه توليد فيلم سينمايي انيميشن زمين بازي فوتبال حرفهاي است با مهندسي پيچيده و غيرقابل تسخير و با استاندارهاي دست نيافتني و گرانبها مطمئن باشيد حتي قدمي براي تجربه توليد فيلم سينمايي انيميشن با همين ضروريات و ملزومات داخلي و با همه معايب قابل فرض براي آن برداشته نميشود و اين بزرگترين زيان براي عدم كسب تجربه، اشتغال تخصصي و مهارت آموزي به طور عملي در گروههاي بزرگ و كوچك توليد فيلم است چراكه اين بخش از آموزش هاي تخصصي همزمان با توليد و ساخت فيلم بايد با هزينه و بودجه دولتي راهاندازي و تامين شود زيرا آموزش و تقويت نيروي انساني و فراهم كردن بسترها و زيرساختها در تعهد دستگاه فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي است.
مديريت پويانمايي كشور يا همان سازمان سينمايي بعد از گذشت اين سال ها و فرصت سوزيها در حجاب محافظهكاری های برخواسته از دانش آموختگان و دانشگاهيان و با تجربه عملي كمتر همچنين ديگر مديران علاقهمند به توليد فيلم جشنوارهاي به انجام رسيده است. مديريت كنوني پويانمايي كشور بايد وارد اقدام جسورانه و برنامهريزي شده براي توليد فيلم سينمايي انيميشن شود و هزينه ها و ريسك آنرا نيز بپذيرد تا از مهاجرت و خروج نوابغ انيميشن در اين حرفه و هنر جلوگيري شود تا شايد راهي بسوي توليد فيلم سينمايي در سالهای آتي گشوده شود.
طبق همان اطلاعات منتشر شده شفافيت مالي تقريبا سالانه مبلغ ۵ ميليارد تومان براي انيميشن در مركز گسترش صرف توليد حداكثر ۱۵ فيلم انيميشن كوتاه شده است.
براي نگارش فيلمنامه سينمايي، توسعه بصري فيلمنامه، اجرا و توليد كانسپت، تهيه پروپزوال و حتي ساخت نمونه محصول اوليه Animation demo براي توليد انيميشن سينمايي هيچ هزينهاي موثری نشده است. (نگاه كنيد به گزارش عملكرد ۱۴۰۰ ) آيا نميتوان براي حفظ همان نوابغي كه قبلا ياد شد با همين بودجه ۵ ميليارد حداقل ۵ فيلم سينمايي انيميشن را به مرحله demo نمونه محصول اوليه رساند در بدترين حالت حتي اگر دو نمونه محصول موفق به جذب سرمايه و مشاركت از بخش خصوصي شود مديريت پويانمايي در بخش دولتي بنا به عمده وظيقه خود يعني آموزش تخصصي و تقويت نيروي انساني براي توليد فيلم انيميشن سينمايي موفق بوده است.
مديران و تاثيرگذاران در توليد فيلم انيميشن كشور، بنياد سينمايي فارابي، مركز گسترش، حوزه هنری، كانون، آسيفا و صنف انيميشن سازان و … هر آنچه را به عنوان اجراي فعاليت ها به منظور رونق و تسهيل در امر توليد فيلم انيميشن محسوب ميشد طي تجربيات چندين ساله اخير به هر نحوی از مشاركت و غيره راهاندازي كردند و با جريان سازي عناوين و مفاهيم راهبردي براي ارتقاء مسير توليد فيلم انيميشن بانجام رساندهاند براي نمونه رويداد رويازی، رويداد خلق ايده، رويداد كودك آنلاين، رويدادهاي برگزاري پيچينگ و … كمترين دستاورد هر كدام از اين فعاليت هاي ضروري به قدر بضاعت به نمايش گذاشته شد ولي نتايج كمي و كيفي آن هيچگاه بررسي و اعلام نشد.
اكنون تا فرصتي باقي است بايد چارهاي ساخت به ویژه براي توليد فيلم انيميشن سينمايي آنچه امیرمحمد دهستاني از سر دلسوزی اعلام ميکند از دست دادن نوابغ و متخصصين انيميشن اگر چاره نشود همين اندك توليد فيلم كوتاه انيميشن را نيز با توجه به وضعيت اقتصادي حال حاضر از دست خواهيم داد زيرا طي اين سال ها افقي تاريكتر از قبل را براي فعالان توليد انيميشن رقم زدهايم.
هزينه جبران اين خسران را بايد از بودجه دولتي و با بيشترين سهم تامين شود چرا؟! به هزار علت كه كمترين آن نابود كردن شركت هاي خصوصي و نوپا در رقابت با شركت های شبه دولتي و حمايت شونده از طرف ديگر نهادها رسمي و دولتي غير مسئول بوده است.
چنانچه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به واسطه سازمان اجرايي خود يعني سازمان سينمايي چتر حمايت خود را روی تمامي فعالان توليد فيلم انيميشن نگشايد يا آنكه وظيفه و نقش فراگير و عام خود را به اندازه سازمانهای فرهنگي ايجاد شده در دل ديگر نهادهای دولتي تقليل دهد به مانند همين چندين سالي كه گذشت فيلم سينمايي انيميشن در بستر طبيعي فضاي سالم و توسط فعالان عام انيميشن كشور پيشرفتي نخواهد داشت و باز هم منتظر تماشای چند اثر سينمايي محدود به مانند تجربه نمايش توليدات سينماي چند سال اخير با حمايت های سازمان يافته و خارج از فضاي طبيعی فعالان انيميشن و در همان سيستم گلخانهای و البته نهادي خواهيم بود.
تجربه سال های گذشته ثابت كرده است سازمان سينمايي وظيفه دارد براي حمايت از توليد فيلم سينمايي انيميشن ساختاری چابك و راهبردی فراتر از آنچه كه از گذشته های دور به عنوان سينماي تجربي و نيمه حرفهاي خوانده ميشده فراهم کند تا مدتي كه انيميشن ايران و فعالان آن طی يك دوره زماني مشخص و به طور هدفمند و حمايت شده تقويت نشوند دستيابي به توليد حداقل ۴ يا ۵ فيلم سينمايي انيميشن به طور سالانه انجام نخواهد شد.
بايد بپذيريم طي سال های گذشته آنچه كه بخشي از بضاعت انيميشن ايران براي توليد چندين فيلم انيميشن سينمايي بود با رجوع به آمار تعداد دريافت كنندگان پروانه ساخت سينمايي انيميشن طي همين ۴ سال گذشته از دست رفته است.
تعصب، محافظهكاری و اصرار به رعايت آييننامه و شيوهنامه حمايتي ناكارآمد از يكطرف و تخصيص ندادن بودجه مناسب و كافي از طرف ديگر به ویژه نبود حمايت و مشاركت اوليه براي توليد از طرف مركز گسترش سينماي تجربي، مستند و انيميشن در گامهای اوليه همواره سدي در مقابل تهيه كنندگان بخش خصوصي براي دريافت حمايت بوده است و اين وجه از حمايت و مشاركت در مركز گسترش رسيدگي عاجل را طلب ميكند.
اهميت فيلمنامه و حمايت جدي دولتي از توليد فيلمنامههای توسعه يافته براي توليد انيميشن سينمايی احتياج به حمايت صد در صدی دولت دارد زيرا تقويت نيروهای تخصصي نگارش و توسعه دهندهگان بصری فيلمنامه براي فيلم انيميشن سينمايی بدون حمايت های دولتي در گام های نخستين اين صنعت به منظور راه اندازی و حمايت از ساختارهای توليد فيلم سينمايي انيميشن برای آينده كشور ضروري است و از توان سرمايهگذاری و وظيفه بخش خصوصي خارج است.»
انتهای پیام/
لینک کوتاه خبر
میزان امتیاز شما به این خبر؟
Loading...