
ناصر ارباب/ صبا، حسین رفیعی از جمله چهرههایی است که بخش قابل توجهی از خاطرات تلویزیونی چند نسل از مخاطبان را شکل داده است؛ بازیگری که فعالیت حرفهای خود را از بازیگری آغاز کرد و در ادامه، اجرا را نیز به یکی از مسیرهای اصلی فعالیتش تبدیل کرد. او از سال ۱۳۷۷ به شکل جدیتری اجرای برنامههای مختلف را تجربه کرد و در سالهای بعد، بازیگری و اجرا را همزمان ادامه داد.
رفیعی معتقد است بازیگری و اجرا اگرچه هر کدام مهارتها و ویژگیهای تخصصی خود را دارند، اما تجربه بازیگری میتواند به یک مجری در برقراری ارتباط بهتر با مخاطب کمک کند و از سوی دیگر، تواناییهایی مانند بداههگویی، درست صحبت کردن و ارتباط کلامی، زمینه مناسبی برای ورود بازیگران به حوزه اجرا فراهم میکند.
او این روزها با برنامه «خونه مادری» در شبکه نسیم حضور دارد؛ برنامهای ترکیبی که با حضور مهمان، مسابقه، گفتوگو، طنازی و روایت زندگی خانوادهها و زنان موفق طراحی شده است. ندا ملکی نیز در اجرای برنامه با رفیعی همراه است و حضور یک خواننده، بخشهای مختلف آن را تکمیل میکند. «خونه مادری» تلاش دارد در قالب یک دورهمی و شبنشینی تلویزیونی، فضایی شاد و خانوادگی را برای مخاطبان ایجاد کند.
رفیعی در گفتوگو با صبا درباره مسیر حرفهای خود از بازیگری تا اجرا، تفاوتهای این دو حوزه، حضور در «خونه مادری»، چالشهای فعالیت هنری و همچنین ضرورت آموزش برای جوانانی که قصد ورود به بازیگری و اجرا دارند، از تجربه سالهای فعالیتش گفت و تأکید کرد که ورود به این حوزه شاید چندان دشوار نباشد، اما ماندگاری در آن به دانش، تجربه، علاقه و پشتکار نیاز دارد.

از بازیگری تا اجرا
حسین رفیعی درباره آغاز فعالیت حرفهای خود و اینکه چگونه از بازیگری به اجرا رسید، توضیح داد: «اول بازیگر بودم. بازیگری میکردم و سالها در این حوزه فعالیت داشتم. از سال ۷۷ چند تا کار اجرا کردم و بعد شدم مجری. بعد از آن به طور جدی برنامههای مختلف را اجرا کردم.»
او ادامه داد: «البته در کنار اجرا، بازیگری هم میکردم. یعنی این دو را در کنار هم پیش بردم. حتی در بعضی کارها به عنوان بازیگر، مجری را هم بازی کردم و همین باعث شد که تجربه هر دو حوزه را داشته باشم.»
رفیعی درباره تفاوت میان مجریگری و بازیگری نیز گفت: «اجرا یکسری تخصصهای خودش را دارد که من در طول این سالها از استادانی که با آنها کار کردم، یاد گرفتم. اجرا مهارتهای خودش را میخواهد و باید بلد باشی با مخاطب ارتباط برقرار کنی، کلمات را درست ادا کنی و بداهه خوبی داشته باشی. در همه جای دنیا هم بازیگرانی که خوب میتوانند حرف بزنند، دایره کلمات خوبی دارند و بداهه خوبی دارند، طبیعتاً کار اجرا هم انجام میدهند. من هم از این قاعده مستثنا نبودم.»
او با اشاره به علاقه خود به اجرا گفت: «در سالهای مختلف به اجرا علاقه داشتم، اما در کنارش کار بازیگری هم میکردم. به نظرم این دو حوزه هر کدام ویژگیهای خودشان را دارند، ولی تجربه یکی میتواند در مسیر دیگری هم به آدم کمک کند.»
«خونه مادری»؛ یک دورهمی تلویزیونی
رفیعی درباره حضورش در برنامه «خونه مادری» شبکه نسیم اظهار کرد: «خونه مادری یک برنامه ترکیبی است که از مهمان، مسابقه، طنازی و گفتوگو تشکیل شده است. ما با خانوادههای مختلف و زنان موفق گفتوگو میکنیم و تلاش کردیم بخشهای مختلفی را در کنار هم قرار بدهیم. در کنار من، سرکار خانم ندا ملکی هم اجرای برنامه را بر عهده دارند و یک خواننده هم در برنامه حضور دارد. در واقع یک ترکیب از بخشهای مختلف را داریم که بتواند برای مخاطب جذاب باشد.»
مجری «خونه مادری» درباره حالوهوای این برنامه گفت: «ما سعی کردیم یک برنامه شبیه یک شبنشینی داشته باشیم؛ یک دورهمی که آدمها در آن کنار هم هستند، با هم حرف میزنند، میخندند و مخاطب هم احساس کند در این جمع حضور دارد. چون برنامه قرار است در ایام ربیع پخش شود، تلاش کردیم فضای آن شاد باشد. هدفمان این بود که یک برنامه شاد و خانوادگی داشته باشیم که در کنار گفتوگو و روایت زندگی مهمانان، بخشهای سرگرمکننده هم داشته باشد.»

توصیه رفیعی به جوانان؛ هنر را باید آموخت
رفیعی در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره جوانانی که علاقهمند به ورود به بازیگری، اجرا و دیگر رشتههای هنری هستند، بر اهمیت آموزش تأکید کرد و گفت: «من به همه، حتی به فرزندان خودم، میگویم اگر علاقه دارند که به بازیگری بیایند، بازیگری کنند، اما باید مسیرش را درست طی کنند.»
او ادامه داد: «هر کار هنری باید آموزش داشته باشد. باید بروند از دانشگاه و دانشکده، این رشته را تحصیل کنند. باید این رشته را بیاموزند و با قدرت وارد کار شوند.»
این بازیگر برای توضیح اهمیت آموزش در هنر، به یک مثال پزشکی اشاره کرد و گفت: «چطوری است که شما در خیابان نمیروی جلوی پزشک را بگیری و بگویی میشود من بیایم توی بیمارستان جراحی قلب کنم؟ معلوم است که باید بروی رشته پزشکی را تحصیل کنی، باید تجربه کسب کنی. بازیگری، اجرا و همه اینها در هنر هم همین است. باید از دانشکده و دانشگاه بیایی، باید تحصیل کنی، باید این رشته را بیاموزی و با قدرت وارد شوی.»
او در ادامه هشدار داد: «اگر همینجوری و بنا به هر دلیلی بیایی و یک کاری انجام بدهی، ممکن است بیایی بازی کنی، اما ماندگار نخواهی بود. برای ماندگاری باید آموزش ببینی، تجربه کسب کنی و بدانی وارد چه مسیری شدهای.»
چالشهای بازیگری و اجرا
رفیعی درباره چالشهای فعالیت در حوزه بازیگری و اجرا نیز گفت: «چالش که همه کارها دارند. کار ما هم مثل همه کارها چالشهای خودش را دارد، ولی عمدتاً به عقیده من باید عاشق این کار باشی.»
او ادامه داد: «اگر عاشق این کار نباشی، ادامه دادن سخت میشود. ممکن است یک نفر وارد این حوزه شود و در مدت کوتاهی دیده شود، اما مهم این است که بتواند مسیرش را ادامه بدهد و سالها در این حرفه بماند.»
این مجری و بازیگر با اشاره به دشواری ماندگاری در عرصه هنر گفت: «ورود به این عرصه ساده است، ماندن سخت است. کار ما مثل مسابقه بوکس است؛ کسی که ضربه اول را میزند برنده نیست، کسی برنده است که ضربه آخر را تحمل میکند.»
رفیعی در پایان صحبتهای خود، ماندگاری را حاصل ترکیب علاقه، آموزش و تجربه دانست و تأکید کرد که جوانانی که قصد ورود به بازیگری و اجرا را دارند، نباید صرفاً به دیده شدن در یک مقطع کوتاه فکر کنند؛ بلکه باید برای یادگیری، کسب تجربه و ادامه دادن مسیر حرفهای خود آماده باشند.