ناصر ارباب/صبا، نمایش «وقتی وودی آلن مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» به نویسندگی سجاد افشاریان و کارگردانی ایمان دبیری این روزها در عمارت هما، سالن شماره ۲ روی صحنه است. نمایشی با فضایی فانتزی که در قالب طنز، قصه انسان‌هایی را روایت می‌کند که در جست‌وجوی آرزوهای خود هستند و با فاصله میان خیال و واقعیت روبه‌رو می‌شوند.
ایمان دبیری در گفت‌وگو با خبرنگار صبا درباره دلیل انتخاب این نمایشنامه گفت: «من همیشه به آثار فانتزی علاقه داشته‌ام و احساس می‌کنم این جنس کارها می‌توانند مفاهیم جدی را در قالبی متفاوت به مخاطب منتقل کنند. دغدغه این نمایشنامه هم محدود به زمان یا جامعه خاصی نیست. قصه آدم‌هایی است که برای رسیدن به رویاهایشان تلاش می‌کنند، اما وقتی به آنچه می‌خواستند نزدیک می‌شوند، متوجه می‌شوند واقعیت با تصویری که در ذهنشان ساخته بودند تفاوت دارد. به نظرم این تجربه‌ای است که تقریباً همه آدم‌ها در زندگی آن را لمس کرده‌اند و به همین دلیل این نمایش همچنان برای مخاطب امروز قابل لمس است.»
وی درباره بازتولید این اثر پس از اجرای آن در شیراز نیز اظهار کرد: «این متن سال‌ها پیش توسط سجاد افشاریان برای ما نوشته شد و همان زمان تجربه بسیار خوبی از اجرای آن داشتیم، اما احساس می‌کردم آن اجرا آن‌طور که باید دیده نشد. همیشه دوست داشتم دوباره سراغ این نمایشنامه بروم و آن را با امکانات و تجربه امروز روی صحنه بیاورم. قطعاً خاطرات مشترک من و سجاد از آن سال‌ها هم در این انتخاب بی‌تأثیر نبود.»
دبیری درباره روند تولید نمایش توضیح داد: «این پروژه نزدیک به یک سال زمان برد. در طول این مدت چند بار بازیگران تغییر کردند؛ بعضی به دلیل مشغله کاری و بعضی هم به دلیل اینکه نتوانستیم به استانداردی که برای کار در نظر داشتیم برسیم. ترجیح دادیم زمان بیشتری صرف کنیم اما در نهایت اجرایی روی صحنه برود که از آن دفاع کنیم. برای ما کیفیت مهم‌تر از سرعت رسیدن به اجرا بود.»
وی درباره تجربه همزمان بازیگری و کارگردانی نیز گفت: «شاید سخت‌ترین بخش این پروژه همین بود. کارگردان باید بیرون صحنه باشد، اجرا را ببیند، ایرادها را پیدا کند و ایده‌هایش را منتقل کند، اما وقتی خودت بازیگر هم هستی، این امکان را نداری. خوشبختانه دستیاران بسیار خوبی کنارم بودند و کمک کردند بتوانیم این شرایط را مدیریت کنیم، اما با همه این‌ها تجربه بسیار دشواری بود و فکر می‌کنم بعید است دوباره سراغ چنین کاری بروم.»

کارگردان نمایش «وقتی وودی آلن مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» با اشاره به وضعیت امروز تئاتر گفت: «برخلاف چیزی که بعضی‌ها تصور می‌کنند، من فکر می‌کنم امروز دوره خوبی برای تئاتر است. مردم بیشتر از گذشته اجراها را دنبال می‌کنند و مهم‌تر از همه، انتخاب‌گر شده‌اند. دیگر صرف حضور یک چهره یا تبلیغات پررنگ باعث نمی‌شود مخاطب بلیت بخرد. اگر کاری کیفیت نداشته باشد، خیلی زود این موضوع مشخص می‌شود. مخاطب امروز باهوش است و تفاوت میان یک اثر حرفه‌ای و کاری را که فقط برای پر کردن سالن تولید شده، به‌خوبی تشخیص می‌دهد.»
وی همچنین درباره انتقادهای مطرح‌شده نسبت به سالن‌های خصوصی تئاتر گفت: «من فکر می‌کنم باید واقع‌بین باشیم. سالن خصوصی، یک مجموعه اقتصادی است و طبیعی است که به فکر منافع خودش هم باشد. سالن‌دار برای هر اجرا هزینه می‌کند، تبلیغات انجام می‌دهد، نیرو به کار می‌گیرد و سرمایه‌اش را درگیر می‌کند؛ بنابراین انتظار بازگشت سرمایه، انتظار غیرمنطقی نیست. از طرف دیگر، گروه‌های نمایشی هم باید مسئولیت انتخاب متن، شیوه تولید، تبلیغات و شناخت مخاطب را بپذیرند. اگر اثری با برنامه‌ریزی درست تولید شود، هم گروه سود می‌کند و هم سالن. در نهایت اگر مجموعه‌ای بخواهد رفتار غیرحرفه‌ای داشته باشد، مخاطب و هنرمندان خیلی زود آن را خواهند شناخت و چنین مسیری دوام چندانی نخواهد داشت.»
دبیری در پایان با دعوت از مخاطبان برای تماشای این اثر گفت: «این نمایش برای خنداندن نیست. ما تلاش نکرده‌ایم با لودگی مخاطب را بخندانیم، بلکه سعی کرده‌ایم یک کمدی باکیفیت، فکرشده و چالش‌برانگیز روی صحنه ببریم؛ نمایشی که برای تمام جزئیات آن، از طراحی صحنه و لباس گرفته تا موسیقی و بازی‌ها، زمان و انرژی زیادی صرف شده است. امیدوارم مخاطبان هم این تلاش را ببینند و از تماشای نمایش لذت ببرند.»