
به گزارش خبرنگار صبا، سیدجمال ساداتیان در گفتوگو با صبا با اشاره به چهلمین رو شهادت دکتر لاریجانی اظهار کرد: «بسماللهالرحمنالرحیم. بالاخره ایشان امروز شهید هستند و دستشان از این دنیا کوتاه است، اما آن چیزی که از ایشان باقی مانده، اعمال صالح ایشان است. چه در تلویزیون و چه در دیگر مسئولیتهایی که حضور، همه به نیکی از ایشان یاد میکنند.»
وی با تأکید بر اینکه هر انسانی ممکن است دچار خطا یا تفاوت سلیقه شود، ادامه داد:«وقتی معدل زندگی ایشان را بررسی میکنیم، میبینیم تقریباً همه کسانی که با ایشان کار کردند، بهویژه در حوزه فرهنگ، از ایشان به نیکی یاد میکنند.»
ساداتیان با اشاره به دورههای مدیریتی شهید لاریجانی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صداوسیما گفت: «چه زمانی که ایشان در ارشاد بودند و چه زمانی که در تلویزیون حضور داشتند، اهالی سینما با ایشان همکاری داشتند. بهویژه در دوره حضورشان در صداوسیما، بستر همکاری را بهخوبی فراهم کردند و فرصتهایی که برای سینماگران ایجاد شد، آثار خود را نشان داد.»
او افزود: «وقتی عملکرد پیش و پس از ایشان را مقایسه میکنیم، بهوضوح میبینیم که رویکرد ایشان قابل تحلیل و متمایز است و بسیاری از اهالی سینما از آن به نیکی یاد میکنند.»
این تهیهکننده سینما همچنین درباره ویژگی نگاه مدیریتی شهید لاریجانی تصریح کرد: «ایشان تا حدی جلوتر از فضای عمومی حرکت میکردند. بعد از انقلاب، بهویژه در حوزه فرهنگ، نوعی فضای افراطی شکل گرفته بود، اما ایشان تلاش داشتند با نفوذ کلامی و جایگاه سیاسی خود، بستری فراهم کنند تا هنرمندان بتوانند آثار مورد نظرشان را تولید کنند؛ آثاری که البته با فضای حاکم بر کشور نیز همخوانی داشت.»
ساداتیان در بخش دیگری از این گفتوگو، به واکنش خود هنگام شنیدن خبر شهادت دکتر لاریجانی اشاره کرد و گفت:
«واقعیت این است که در آن زمان، موضوع مهمی را با ایشان پیگیری میکردم. از ابتدای انقلاب هم با ایشان آشنایی داشتم و ارتباطمان برقرار بود. وقتی خبر شهادت ایشان را شنیدم، در ابتدا باورش سخت بود. برای اطمینان از صحت خبر، با دفتر و معاونان ایشان تماس گرفتیم؛ حتی در ساعات اولیه، خانواده نیز این خبر را تکذیب میکردند.»
وی ادامه داد:«اما پس از گذشت چند ساعت و تأیید رسمی خبر، بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم؛ آن هم به دو دلیل: یکی رفاقتی که از گذشته داشتیم و دیگری موضوعی که در حال پیگیری آن بودیم. این اتفاق واقعاً برایم سنگین و تأثیرگذار بود.»