معصومه دهقان/صبا، محسن شیرازی تهیه‌کننه فیلم سینمایی دو روز دیرتر در این یادداشت آورده است؛

آنچه پیش روی ماست سرنوشت ساز ترین رخدادهای دست کم ۴۰۰ سال گذشته ایران است. در صورت شکست، احتمالا فرمول لیبی یا سوریه را در ایران پیاده کنند و این یعنی پایان یکپارچگی ملی و اقتدار حکومت مرکزی. اما در صورت پیروزی، جایگاه ایران در ساختار هژومونی جهان رشد جهشی پیدا می کند و احتمالا نظام قدرت در جهان دستخوش دگرگونی های گسترده می شود.
تا اینجای کار در برآیند اوضاع، ایران به وضوح دست برتر را دارد. ایرانی ها بدون دستپاچگی تمام چالش های خود را مدیرت کردند؛ از شوک ناشی از شهادت امام شهید و تعیین رهبر جدید گرفته تا تهدید ناآرامی های داخلی. عملکرد دولت در اداره کشور و تامین مستمر انرژی و مایحتاج مردم فوق العاده بوده و حالا بعد از گذشت حدود یک ماه از جنگی پر دامنه، ایران همچنان استراتژی های آفندی متفاوتی را در دستور کار دارد و از همه مهم تر تنگه هرمز تحت کنترل مقتدرانه نیروهای مسلح ایران است.
در طرف مقابل امریکا با بحران جدی در داخل مواجه است. افزایش قیمت بنزین و اعتراضات ناشی از هزینه های جنگ، عرصه را روز به روز به ترامپ تنگ تر می کند و این در حالیست که امریکا در طول حدود یک ماه جنگ نه تنها به هیچ یک از اهدافش حتی نزدیک هم نشده، بلکه شرایطی را محیا کرد تا تنگه هرمز به عنوان یک کارت همیشگی برای ایران رو شود. از سوی دیگر متحدین اروپایی و ناتو هم دست رد به سینه اش زدند. حالا ابر قدرت، برای خروج(فرار) از باتلاق جنگ با ایران نیاز به دست آورد دارد و عملیات زمینی را، علیرغم ریسک های غیرمنطقی، تنها راه پیش روی خود می بیند.
قبل از پرداخت به طبعات حمله زمینی امریکا، توجه شما را به یکی از مهم ترین و تعیین کننده ترین اتفاقات جهان جلب می کنم. اتحادیه اروپا برای جبران کمبود انرژی ناشی از انسداد تنگه هرمز، تحریم های نفتی روسیه را لغو کرد. اما در اتفاقی عجیب اوکراین طی یک عملیات نظامی، بیش از ۳۰ درصد ظرفیت صادرات انرژی روسیه به اروپا را از مدار خارج کرد. لذا اروپا با بحران انرژی جدی رو به روست.
اما طبعات حمله زمینی امریکا. این احتمال وجود دارد که حمله زمینی به همراه حمله به زیر ساخت ها رخ دهد. فارغ از توفیق یا عدم توفیق امریکا در پیشروی زمینی، در همان ساعات اولیه ایران و متحدانش تمام زیر ساخت های نفتی متحدین امریکا را منهدم می کند. یعنی عملا دنیا دیگر نباید روی انرژی خاورمیانه حساب باز کند و این یعنی فروپاشی بزرگ‌ حداقل به گستره اروپا. در صورت حمله ایران به آب شیرین کن ها، وضع متحدان منطقه ای امریکا وحشتناک تر از حد تصور خواهد شد.
در صورت توفیق امریکا در اشغال زمینی و تسلط این کشور بر تنگه هرمز، چین با‌ مشکل بزرگ مواجه خواهد شد و عملا بخش قابل توجهی از تولید در چین در معرض آسیب جدی قرار می گیرد. اما در صورت عدم توفیق امریکا در حمله زمینی، امریکا با فروپاشی ساختار امپراطوری اش مواجه می شود. ساختاری که حداقل از ۱۹۳۰ برای ایجاد آن برنامه ریزی و سرمایه گذاری کرده است.

بنابراین فارغ از نتیجه، تبعات حمله زمینی امریکا به ایران، برای این کشور فاجعه بار تر از حد تصور خواهد بود. به ویژه اگر بدانیم که جمهوری اسلامی ایران خاک نمی دهد.

به امید پیروزی ان شاءالله/ محسن شیرازی