به گزارش خبرنگار صبا،مهدی سعیدی طراح صحنه فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» به کارگردانی مجید رستگار، نویسندگی امید محمدزاده، عمادالدین ولی‌زاده و سینا رازقی نویسنده و تهیه‌کنندگی امیر مهریزدان و علی شیرمحمدی که در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر ۴۴ حاضر است، در گفتگو با خبرنگار…، درباره حضور در این پروژه، گفت: بخش مهمی از طراحی صحنه فیلم در زمان پیش‌تولید اتفاق افتاد و نکته حائز اهمیتش این است که از زمان نگارش و بازنویسی نهایی فیلمنامه من در کنار کارگردان فیلم آقای مجید رستگار و تیم نویسندگان حضور داشتم و آن لوکیشن‌هایی که در بازبینی‌ها به نتیجه مطلوب می‌رسید و جزئیاتی که برای فیلمبرداری بدان نیاز داشتیم، انتخاب می‌شد. در زمان پیش تولید هم روی انتخاب لوکیشن‌ها تمرکز داشتیم و هم پژوهش درباره شغل و کار تخصصی کاراکترهای فیلم یعنی «جهان» و «هاتف». تهیه یکسری آکسسوارها و لوازمی که مربوط به دهه خاصی بود و باید در لوکیشن‌های ویژه‌ای آماده می‌بود، جزو کارهایی بود که در پیش‌تولید انجام دادیم.

وی ادامه داد: دغدغه‌ای برای ما وجود داشت و این بود که ما از زمان نوجوانی «هاتف» و «جهان» بایستی فیلم را شروع می‌کردیم و تفاوتی در دو دهه یا در سه دهه از نظر انتخاب لوکیشن‌ها، فضاسازی، انتخاب آکسسوار درست و جزئیات فیلمنامه برای ما حائز اهمیت بود و درباره این موضوع هم سعی کردیم پژوهش کافی داشته باشیم و بسیار نکته‌بینانه و با در نظر گرفتن جزئیات این موضوع لوکیشن‌هایمان را انتخاب و شروع به طراحی صحنه می‌کردیم. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که لوکیشن همیار صنعت اولیه ما که از یک زیرپله‌ای شروع می‌شود، از صفر تا صد دکور زدیم تا رسیدیم به لوکیشن‌های بعدی که در دهه‌ی بعد اتفاق می‌افتد یعنی زمانی که کار «هاتف» و «جهان» در حوزه نیروگاهی در حال شکل‌گیری است و شرکتی که دوباره از صفر آماده و طراحی صحنه آن انجام شده است. متمایز بودن این لوکیشن‌ها با توجه به تغییر زمان به نظر من کاملا مشهود است اما اینکه آیا این اتفاق به درستی اجرا شده است یا نه مخاطب باید نظر بدهد.

طراح صحنه فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» در بخش دیگری از صحبت‌های خود بیان کرد: ما وارد قصه‌ای شدیم که از نظر شغلی تخصصی بود؛ دو کاراکتری داریم که نخبه و از همان ابتدا در حوزه کامپیوتر و الکترونیک مشغول به کار هستند. طبیعتا وقتی با چنین فیلمنامه‌ای مواجه هستیم که کاراکتر شما دارای تخصص این چنینی است و در فیلم باید با داشتن این تخصص ورود پیدا کنند به حوزه نیروگاهی، ما طبیعتا نیاز به تحقیق کافی درباره آن داشتیم که امیدوارم به درستی اجرا شده باشد.

سعیدی افزود: طبیعتا در تمام فیلم‌ها با توجه به مدت زمان فیلمبرداری و تعداد روزی که مشخص می‌شود، به دلیل تعدد لوکیشن‌ها و شاید هماهنگی خاص و ورود سختی که به تعدادی از لوکیشن‌ها می‌توان داشت، چالش‌هایی وجود دارد. این فیلم بیشتر در حوزه نیروگاهی اتفاق می‌افتد و باید در مدت زمان محدودی فیلمبرداری می‌کردیم، پس کار سخت بود. تعداد لوکیشن‌های این فیلم نسبت به تایم شوتینگ و زمانی که برای فیلمبرداری مشخص شده بود، بالا بود و ما سعی ‌کردیم یکسری از لوکیشن‌های فرعی را در فیلمنامه جدا و خودمان طراحی کنیم و چیدمانش را انجام بدیم چون زمان مشخصی داشتیم برای شروع و پایان. این موارد برای طراح صحنه و کارگردان چالش است اما امیدوارم این اتفاق را به درستی پیش برده باشیم.

وی یادآور شد: فضای فیلمنامه و ماهیت ماجرا حکایت از فضای صنعتی در این فیلم دارد و بیشتر سکانس‌های ما در فضاهای صنعتی شکل گرفت. با توجه به تخصص بالای گروه تهیه و تولید و روابط خوبی که شکل گرفته بود، ما سعی کردیم باتوجه به همان چیزی که در ذهن من و مجید رستگار از نظر فضاسازی بود، به لوکیشن‌های مطلوب برسیم. لوکیشن‌ها با توجه به نوع میزانسن و دکوپاژ کارگردان انتخاب شده است. من با مجید رستگار در پنج یا شش پروژه کار کردم و کاملاً شناخت دارم به نوع کارگردانی و تکنیک ایشان.

طراح صحنه فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» درباره همکاری با دیگر عوامل این پروژه اظهار کرد: اگر با فیلمبردار، تدوینگر و یا کارگردان ارتباط درستی شکل نگیرد، مطمئنا اتفاق خوبی برای آن فیلم نخواهد افتاد. خوشبختانه درباره فیلم «جهان مبهم هاتف» با توجه به انگیزه‌ی زیادی که برای همه عوامل وجود داشت، جلسات متعددی قبل از شروع فیلمبرداری و زمان طراحی استوری بردها و دکوپاژی که داشت شکل می‌گرفت، برگزار شد و ما سر آفیش قبل از شروع هر سکانسی درباره میزانسن و دکوپاژ با یکدیگر صحبت می‌کردیم.

سعیدی با اشاره به اینکه حضور در پروژه «جهان مبهم هاتف» و کار درباره فضای صنعتی تجربه جدیدی برایش بود، مطرح کرد: سکانس‌هایی که کارت‌های نوترو و کارت‌های الکترونیکی طراحی می‌شود، مهندسی معکوسی که قرار است انجام شود، نوع انتخاب آکسسوارها، لوکیشن‌ها و چینش کار و… تجربه متفاوتی بود و ناگفته نماند ما مستندگونه هم به این قصه نگاه کردیم. طبیعتا افراد زیادی که این فیلم را می‌بینند، خودشان در این حوزه فعال هستند و تمام تلاشمان این بود که انتخاب اشتباهی از نظر ساختار طراحی صحنه، چینش و… اتفاق نیفتد. نکته مهمی که می‌خواهم اشاره کنم زحمت دو نفر از دوستان عزیز و بزرگوار ما بود که در حوزه نیروگاهی فعالیت داشتند؛ مهندس میرعابدینی و دکتر غفوریان که از پرسنل نیروگاه برق ری بودند و کمک زیادی کردند و اگر با این دوستان مشاوره نمی‌گرفتیم و کمک آن‌ها نبود، ما خیلی از جاها به مشکل می‌خوردیم.

وی در پایان خاطرنشان کرد: برای تک تک عوامل آرزوی موفقیت می‌کنم و از مجید رستگار به واسطه اعتمادی که مجدد به بنده کرد، سپاسگزارم. همراهی بسیار خوبی در این فیلم صورت گرفت و تمام عوامل با جان و دل برای این اثر کار کردند. امیدوارم اتفاقات خوبی در انتظار این اثر زمان اکران عمومی باشد.