به گزارش خبرگزاری صبا، آیین نکوداشت و نشست آخرین اثر خسرو سینایی در بخش فرهنگی مرکز وقت زندگی برگزار شد. در این مراسم که با حضور اهالی فرهنگ و هنر برگزار شد از پنج دهه فعالیت های سینمایی، موسیقی و ادبی خسرو سینایی تجلیل شد و آخرین اثر او کتاب صوتی «یادگاری» که شامل اشعار سینایی با آهنگسازی خود او است به صورت کامل برای حضار پخش شد.

خسرو سینایی نویسنده و کارگردان سینما در ابتدای این مراسم گفت: هميشه از ساختن فيلم لذت برده ام ولي هميشه حاشيه هاي قبل و بعد از ساختن آن آزارم داده است. تجربه كردم كه سينما به دليل نيازي كه به واسطه هاي متعدد و سرمايه دارد، مشكل مي تواند به مرزهاي هنر نزديك شود و اغلب ناچار است در محدوده مهارت هاي حرفه اي محبوس بماند. چشمه جوشان خلاقيت خيلي زود مي خشكد و در سينما آن قدر سرمايه، فناوري، واسطه ها، مصلحت ها و شرايط اجتماعي درشكل گرفتن يك فيلم نقش دارند كه اگر فيلمي را ساختي و دست كم نيمي از آنچه را كه در ذهن داشته اي در آن يافتي، بايد خيلي خوشحال باشي.

وی افزود: سال هاست كه ثابت شده قوانين تكراري آكادميك هرگز شاعر نساخته اند و فقط در مواردي عصايي در دست شاعر هنرمند بوده اند تا در ابتداي راه سقوط نكند و در بسياري موارد هم حتي زنجيري بر پايش كه او را از پيشرفت بازداشته اند. آنچه به شكل گرفتن يك اثر هنري مي انجامد، جوشش چشمه اي زلال در ذهن هنرمند است كه در نهرهاي مختلف جاري مي شود. شعر در كلام، موسيقي، نقاشي و همه هنرهاي ديگري كه حاصل خلاقيت ذهني هنرمندند، ابزارهاي مختلفي هستند كه او براي بازتاب محتواي ذهني اش به كار مي گيرد. اثري خالي از جوشش خلاق، هرچند كه بسيار ماهرانه شكل گرفته باشد، ممكن است از فعال عرصه هنر، استادكار بسازد، اما در محدوده خلاقيت هنري قرار نمي گيرد. تاكيد مي كنم كه قصد انكار ارزش هاي مهارت را در بازتاب محتواي ذهن ندارم اما مهارت خالي از خلاقيت، در جايگاه هنر چيزي كم دارد.

این هنرمند ضمن تشکر از محمد جواد فاطمی و زهره آشوری برای برگزاری این مراسم و ضروت و نیاز این روزهای جامعه برای چنین مراکزی و  نشست های فرهنگی و هنری تاکید کرد: امروز در اين اثري كه به عنوان «یادگاری» به شما تقديم مي كنم، دوباره به شعر و موسيقي پرداخته ام، كوشيده ام چه در كلام و چه در موسيقي بياني ساده و رها از نظريه پردازي ها، سبك ها و سليقه ها داشته باشم. كوشيده ام خودم باشم كه از سال ها پيش تكرار كرده ام.

وی در در پایان صحبت هایش گفت: بر اساس باورهايي كه مطرح كردم، كلام و موسيقي، هردو ابزارهايي براي بيان ذهنياتم هستند. برايم جالب بود كه بدانم چگونه مي توان شعر در كلام را به زبان موسيقي تبديل كرد. اشعارم را به بخش هاي مختلف تقسيم كردم و كوشيدم احساس جاري در هر بخش را به زبان موسيقي بيان كنم. بيش از آن كه تلفيق همزمان و متداول كلام و موسيقي در يكديگر مورد نظرم باشد، بافت متناوب آن دو براي بازتاب يك احساس و ذهنيت واحد برايم مطرح بود. كلام و موسيقي برايم ابزاري شدند براي بيان ذهنيتي كه ظاهرا عادت دارد راه هاي نه چندان آسان را انتخاب كند.

این مراسم به همت محمد حمزه ای همراه با آواز غلامرضا رضایی، ساز هامان خلیلی و اجرای امیر پوریا محمودی و  با حضور محمد حیدری، پرستو صالحی، مهرداد بقایی، مهناز آغون، الهه شیردل، حمیدرضا عینی، علی لقمانی، فرهاد بوترابی، ایرج جمشیدی، حسن غفاری، محمدرضا اسماعیلی، رسول قدمگاهی، محمد صادق مسروری، سحر مداحی، محمد مهدی ایرانی، قاسم قلی پور، افشین گنج بخش، شهرام لیقوانی، مینا محیطیان، محمد اردشیر، فتانه سلطانی و دیگر اهالی فرهنگ و هنر در مرکز وقت زندگی برگزار شد.

انتهای پیام/