مهدیه مالکی/صبا: محمود گبرلو ضمن تقدیر از پوستر جشنواره به دلیل نزدیکی به روحیه جامعه، از حذف هیئت انتخاب استقبال کرده و آن را تصمیمی هوشمندانه در راستای استراتژی دبیر جشنواره، آقای شاهسواری، خواند؛ هرچند خواستار شفافیت بیشتر در معرفی مشاوران ایشان شد. وی همچنین با تمجید از کیفیت صدای سینمایی در پردیس ملت نسبت به سال‌های گذشته، از فیلم اولی که تماشا کرده ابراز رضایت کرد و توصیه نمود که فیلم‌ها نباید تنها با یک بار دیدن قضاوت شوند و باید «نیمه پر لیوان» را دید.

زمانی که از فضای نقد و تحلیل فیلم‌ها فاصله گرفتید تا امروز که در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارید، چه تحولاتی را مشاهده کرده‌اید؟

با توجه به مشاهدات من الان جریان نقدنویسی یا تحلیل فیلم بسیار متفاوت شده است و این جریان حتی در همین فضای امروزِ جشنواره هم وجود دارد.

از حال و هوای کلی جشنواره برای ما بگویید؟

ما هر موقع که جشنواره برگزار می‌شود خیلی خوشحالیم چون فیلم جدید می‌بینیم و فیلم جدید دیدن برای افرادی که اهل سینما هستند یا می‌خواهند بیاموزند یا سرگرم شوند، بسیار لذت‌بخش است البته گرچه جشنواره است ولی شرایط جامعه شاید به گونه‌ای باشد که آن جشن به معنای شادی و نشاط و زرق و برق، کمرنگ‌تر باشد که طبیعی هم هست، بالاخره یک احوالات ناخوشی بر جامعه حاکم شده به دلیل اتفاقاتی که افتاده است، اما این قطار سینمای ایران که نمی‌تواند متوقف شود و ادامه دارد.

من یادم هست که اولین باری که جشنواره برگزار شد، سال ۶۱ و ۶۲ بود؛ آن موقع هم زمان جنگ بود، زمان حمله‌ی عراق به ایران بود، ولی جشنواره برگزار شد. فیلمسازها آمدند فیلم‌هایشان را ساختند، به این دلیل که سینما باید باشد چون برای تماشگری که ماه‌ها و سال‌های بعد می‌خواهد به سالن سینما برود و فیلمی ببیند، این جشنواره می‌تواند مراحل کار را برایش تبیین کند، فیلم جدید را نشان دهد، موفقیت‌ها را نشان دهد و به نوعی، به نظر من، سینما مرکز امید است؛ مرکز امید برای تماشاگر ایرانی که در لحظاتی که می‌خواهد لذت ببرد، سرگرم باشد، شاد باشد، به سالن سینما پناه می‌برد و ما در این شرایطی که جشنواره برگزار می‌شود، همه سینماگران و اهالی رسانه داریم تلاش می‌کنیم آن فضای آینده شاد، سرگرمی و مفرح را برای تماشاگر ایرانی فراهم کنیم.

نظر شما درباره تغییرات جشنواره چیست؟

جشنواره تغییرات خوبی داشته و در ابتدا از پوستر فیلم خیلی لذت بردم، چون اولاً شخصیت بزرگ سینمایی را در قاب این پوستر می‌بینیم، ضمن اینکه با شرایط روز جامعه خیلی تطبیق دارد و به روحیات مردم ما خیلی نزدیک است، نمی‌توان کتمان کنیم که الان دشمن به‌طور جدی قصد تخریب جامعه ما را دارد؛ طبیعتاً آن شور و حماسه را ما در پوستر جشنواره باید ببینیم که درپوستر کنونی وجود دارد، ضمن اینکه تاریخ سینما هم به ما یادآوری می‌شود و این امر لذت‌بخش است، در اکثر جشنواره‌های خارجی هم دیده‌ام که همیشه شخصیت‌های برجسته‌ی سینمایی خودشان را در پوستر قرار می‌دهند که نوعی تقدیر از آن‌ها باشد.

البته یک نقد جدی درباره عدم کسب اجازه از استاد نصیریان برای استفاده از تصویر ایشان مطرح شد، نظر شما دراین باره چیست؟

به نظر من بایدی برای کسب اجازه وجود نداشت چون فیلم متعلق به یک شخص دیگری بود؛ استاد نصیریان بازیگر آن فیلم بودند، صاحب آن فیلم می‌توانست نظر بدهد، اما به عنوان پیشکسوت و احترام، خوب بود که کسب اجازه می‌کردند، اما الزامی وجود نداشت و من فکر می‌کنم حق جشنواره بود که این کار را انجام دهد، حالا اگر با ایشان هماهنگ می‌کردند بهتر بود.

نظر شما درباره ساختار جشنواره و حذف هیئت انتخاب جشنواره چیست؟

اولین نکته ای که در ساختار جشنواره وجود داشت حذف هیئت انتخاب بود که من از این بابت بسیار خوشحالم چون هیئت انتخاب نباید برای جشنواره یا برای دبیر جشنواره مضر باشد؛ یعنی اینکه هیئت انتخاب یا باید با استراتژی یک جشنواره تنظیم باشد، یا در غیر این صورت اگر بخواهد با سلایق خودش عمل بکند، دیگر مطابق با استراتژی جشنواره نیست.

به نظر من آقای شاهسواری که در سینمای ایران صاحب سبک، قدرتمند و نگاه و اندیشه سینمایی دارند، می‌توانند به تنهایی این انتخاب‌ها را بر اساس آن استراتژی که شورای سیاست‌گذاری تعیین می‌کند، انجام دهند. خب طبیعتاً اگر آیتم ها مشخص باشد و دبیر جشنواره قدرت و فهم سینمایی داشته باشد، می‌تواند این کار را بکند و خوشبختانه شنیدم که آقای شاهسواری با حضور مشاورین این کار را انجام داده‌اند و البته بهتر بود اسامی مشاورین هم جهت اینکه اعتماد و اطمینان بیشتری باشد اعلام می‌شد و اگر ما بدانیم دبیر جشنواره با چند فیلمساز بزرگ مشورت کرده، خیلی خوب است؛ ولی در مجموع، مشورت هست و نظر نهایی با دبیر جشنواره است که خودش اهل سینماست، البته اگر یک دبیر دولتی بود، شاید اعتراض به ایشان وارد بود، چون بدنه سینما را نمی‌شناسد.

نظر شما درباره تغییر محل نمایش جشنواره به پردیس سینما ملت چیست؟

به نظر من پردیس ملت برای خبرنگاران که سال های گذشته بسیار به کیفیت تصویر و صدا معترض بودند، انتخاب خوبی است. چون سالن سینماست با صدای سینمایی. اما در برج میلاد سال‌های سال  مشکل صدا را داشتیم و خودشان هم معترف بودند که یا نمی‌خواستند یا نمی‌شد سیستم را تغییر دهند، برای ما شنیدن دیالوگ‌ها خیلی سخت بود ولی اکنون که من یک فیلم خیلی پردیالوگی دیدم، تصویر بسیار شفاف بود و صدا خوب بود.

الان گفتید از دیدن فیلم قمارباز می آید، نظر شما درباره فیلم چیست؟ آیا فیلم خوبی بود؟

من معمولا درباره فیلم ها نظر نمی دهم ولی به نظرم فیلم خوبی بود و  من لذت بردم از فرم فیلم و تبریک می‌گویم به کارگردانی که فیلم اولش است و توانسته شخصیت‌ها را روبروی هم قرار دهد و گرچه پر دیالوگ است ولی تماشاگر را از یک مسیر شاد و مفرح طنز، به یک مسیر جدی و سرانجام به نتیجه می‌رساند و به نظر من کارگردان خیلی هوشمندانه این فیلم را ساخته است، البته به‌طور طبیعی فیلم قابل نقد است، اما پیشنهاد من این است که فیلم را با یک بار دیدن، تحلیل و ارزیابی نکنید و اجازه دهیم فیلم در یک فضایی که آرامش بیشتری دارد دیده شود، البته از لحاظ تخصصی و تکنیکی شاید نظراتی داشته باشم ؛ اما من معمولاً نیمه پر لیوان را می‌بینم و در وهله اول به این جنبه مثبت نگاه می‌کنم.