به گزارش صبا؛ نمایش «متروتینک» به نویسندگی و کارگردانی آرمان آسایش این روزها در خانه نمایش دا روی صحنه است؛ نمایشی که با نگاهی تازه به جهان ذهنی جوانان، دغدغه‌های عاطفی، مالی و اجتماعی نسل امروز را در قالب روایتی مینیمال اما عمیق، پیش‌روی مخاطب قرار می‌دهد؛ آسایش در «متروتینک» تلاش کرده است تجربه زیسته انسان معاصر در فضای شهری، از تنهایی در ازدحام تا قضاوت‌های لحظه‌ای و لایه‌های پنهان هر فرد، را با زبانی تصویری، نمادین و گاه طنزآمیز روایت کند.

در همین راستا، آرینا دوده، یکی از بازیگران جوان این نمایش، در گفت‌وگویی با خبرنگار حوزه تئاتر خبرگزاری صبا از تجربه حضور روی صحنه، چالش‌های شکل‌گیری نقش، فرآیند تمرینات گروهی و ارتباط نمایش با واقعیت‌های زندگی نسل جوان، گفت: برای ایفای این نقش، ابتدا نیاز بود به عمق کودک درون شخصیت فکر نفوذ کنم و مطالعه‌ای دقیق درباره دنیای درونی او داشته باشم. شخصیت فکر دختر، شخصیتی فانتزی و در عین حال واقعی است؛ برای ارتباط برقرار کردن با او باید بر جزئیات انسانی دقت کرد و پیوند میان دنیای درون و بیرون هر فرد را فهمید.

این هنرمند تئاتر ابراز داشت: شخصیت فکر دختر که دختری ساده و مهربان است که هم‌زمان از بی‌اعتمادی به نفس رنج می‌برد و مدام خود را با جهان بیرون و دیگران مقایسه می‌کند. او در تلاش است با اندیشه‌های زیبایی، ضعف‌های درونی خود را پوشش دهد و ارتباط برقرار کردن برای او، به‌ویژه با جنس مخالف، همواره دشوار و پرچالش است.

او افزود: یکی از چالش‌های اصلی اجرای این نمایش، ایجاد حس حضور در فضای مترو بود. برای این منظور، زیست کردن در مترو و مشاهده دقیق تعاملات انسانی از نوع نشستن و حرکات مسافران تا شیوه‌های ارتباطشان بسیار ضروری بود. یکی از دشواری‌های من، انتقال حس لحظه‌های ترمزها و توقف‌ها به مخاطب و هم‌زمان حفظ تعامل شخصیت خودم با دیگر شخصیت‌ها بود.

آرینا دوده در پایان گفت: از نظر من، پیام اصلی نمایش «متروتینک» بازتاب مقایسه‌های بی‌پایان انسان‌ها با یکدیگر و مشغله‌های ذهنی هر فرد است؛ نمایش تقابل فکر و جسم انسان‌ها و نشان دادن موقعیت‌های متفاوت زندگی آنان. در نهایت، اثر دعوتی است به این که هر فرد برای آرامش و خودشناسی، باید دست از مقایسه خود با دیگران بردارد و به درون خود رجوع کند.

در این نمایش طنز و واقعیت در هم‌آمیخته است

مبینا یوسفی، دیگر بازیگر این نمایش نیز در رابطه با تجربه خود در ایفای نقش «فکر دختر بازیگر» به خبرنگار حوزه تئاتر خبرگزاری صبا گفت: به نظر من، شخصیتی که در این نمایش ایفای آن را بر عهده دارم، در ظاهر دختری کاملاً مغرور، عصبی و کم‌حوصله است؛ فردی که همواره تلاش می‌کند خود را بزرگ‌تر از واقعیت نشان دهد و گویی خود را ستاره‌ای شناخته‌شده تصور می‌کند. با این حال، پشت این ظاهر، ترس و حساسیتی پنهان نهفته است. غرور او همچون سپری دفاعی عمل می‌کند تا دیگران به راحتی به او نزدیک نشوند و از احساساتش سوءاستفاده نکنند.

او افزود: برای ارتباط برقرار کردن با دنیای درونی این کاراکتر، تلاش کردم این لایه پنهان را درک کنم؛ دریافتم که تمام تندی و اعتماد به نفس اغراق‌شده او در واقع از نیاز عمیق او به دیده شدن نشأت می‌گیرد. از سوی دیگر، با توجه به شباهت‌هایی که میان برخی ویژگی‌های او و خودم یافتم، توانستم سریع‌تر به روحیه و منطق رفتاری او نزدیک شوم و اجرای باورپذیرتری ارائه دهم.

یوسفی بیان کرد: از آنجا که دیرتر از سایر اعضای گروه به تمرینات پیوستم و کمتر از دو ماه فرصت تمرین داشتم، لازم بود فرآیند شناخت و آماده‌سازی نقش را فشرده و متمرکز دنبال کنم. شاید همین محدودیت زمانی سبب شد تمرکز بیشتری داشته باشم و انرژی مضاعفی برای فهم دقیق شخصیت و ارائه اجرای درخور صرف کنم.

او ادامه داد: کمبود فضا باعث شد حرکات بدن بازیگران بسیار حساب‌شده و معنادار باشد؛ حتی کوچک‌ترین نگاه یا حرکت، بار معنایی بیشتری پیدا کند. ما باید می‌آموختیم چگونه بدون اغراق، اما با تمرکز بر جزئیات دقیق، احساسات را به مخاطب منتقل کنیم. این محدودیت، در عین حال یک فرصت بود؛ فرصتی که تماشاگر بتواند حس کند واقعاً در یک واگن مترو کنار ما نشسته و شاهد زندگی و تعاملات شخصیت‌هاست.

بازیگر نمایش «متروتینک» در پایان تاکید کرد: در اجرای این نقش با چالش عمده‌ای مواجه نشدم، زیرا تمرکز و توجه کامل به بازی و درک موقعیت‌ها، امکان مدیریت دقیق احساسات و حرکات را فراهم می‌کند. نمایش «متروتینک» تصویری روشن و طنزآمیز از حال و روز انسان‌ها ارائه می‌دهد؛ حال و روزی که ممکن است در زندگی روزمره با آن دست و پنجه نرم کنیم، اما با نگاهی شوخ و دلنشین بیان می‌شود تا مخاطب نه تنها دلگیر نشود، بلکه با همان مسائل به خنده و تفکر دعوت شود.

نمایش «متروتینک» به نویسندگی و کارگردانی آرمان آسایش هر روز راس ساعت ۱۷:۳۰ در خانه نمایش دا روی صحنه می‌رود.