به گزارش صبا، مسلم آقاجان‌زاده در این یادداشت نوشته: در جنگ‌های امروز، مهمات دشمن فقط موشک و پهپاد نیست؛ ذهن‌های ناآگاه ما هم می‌توانند به میدان نبرد تبدیل شوند.
جنگ شناختی –که بی‌سروصدا و پنهان پیش می‌رود– هدفی فراتر از فریب صرف دارد: «مدیریت باورها، جابه‌جایی اولویت‌های جمعی و دستکاری ادراک عمومی».

در این نوع جنگ، برنده کسی نیست که بیشتر حقیقت دارد؛ بلکه کسی است که روایت را بهتر ساخته، تکرار کرده، و باورپذیرتر جلوه داده است.

نمونه‌اش اتفاقی است که در ۲۴ ساعت گذشته افتاد:
رسانه ملی از انهدام جنگنده F-35 اسرائیلی خبر داده بود. خبری که بی‌دقت، بدون پشتوانه تصویری و بی‌تدبیر منتشر شد، و طبیعتاً با موج انتقاد و تمسخر مواجه شد.
این خبر نادرست، بهانه‌ای شد تا بعضی از کاربران و تحلیل‌گران داخلی، تمام تمرکز را روی ضعف رسانه‌های ایرانی بگذارند، بی‌آنکه توجه کنند هم‌زمان، یک خبر بسیار مهم‌تر از سوی رسانه آمریکایی مثل : اسوشیتدپرس منتشر شده بود:

«تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که حمله موشکی ایران به پایگاه هوایی العُدید در قطر، دقیقاً گنبد ژئودزیکی ارتباطات ایالات متحده را هدف قرار داده و نابود کرده است.»

یعنی همان رسانه‌ هایی که با دقت حرفه‌ای، گاهی مورد استناد منتقدان داخلی است، این‌بار تأیید کرده که ایران در حمله موشکی یک مرکز کلیدی فرماندهی ارتباطات ارتش آمریکا را هدف گرفته و موفق بوده است.

در این میان، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا نیز وارد میدان جنگ روایت‌ها شد و دروغی طنزآلود را مطرح کرد:

«به من زنگ زدند گفتند ما هم می‌خواهیم ۱۴ ضربه بزنیم. گفتم بفرمایید. در پایگاه فقط ۴ سرباز داشتیم که همه موشک‌های ایران را زدند!»

در نگاه اول ممکن است این حرف‌ها طنز به‌نظر برسند، اما واقعیت این است که این دروغ‌ها ابزارهای دقیق عملیات روانی‌اند؛ برای تحقیر دشمن، آرام‌سازی افکار عمومی و پوشاندن یک ضعف جدی.
با این حال، متأسفانه برخی نیروهای رسانه‌ای و فعالان فضای مجازی در داخل، به‌جای افشای این دروغ آشکار، تنها به تخریب رسانه‌های خودی پرداختند و عملاً بدون آن‌که بخواهند، در میدان جنگ روایت‌ها، آتش تهیه دشمن را تکمیل کردند.
بی‌تردید، عملکرد رسانه ملی نیازمند نقد جدی است. قطع همکاری با نیروهای حرفه‌ای، نبود چابکی در مدیریت بحران و کم‌دقتی در اخبار مهم، ضعف‌هایی واقعی‌اند.
اما در جنگ شناختی، اگر دروغ‌های رسانه‌های غربی، رئیس جمهور دروغ‌گو آمریکا و روایت‌سازی‌های حرفه‌ای آن‌ها را نادیده بگیریم، بزرگ‌ترین اشتباه را مرتکب شده‌ایم: نشانه گرفتن خود به‌جای دشمن.
امروز، ما باید با دو چشم ببینیم:
یکی برای شناسایی ضعف‌های خودی؛
و دیگری برای افشای دروغ‌های دشمن.
وگرنه، در نبردی که با مغز و باور مردم سروکار دارد، ما نه با توپخانه، که با بی‌دقتی خود شکست می‌خوریم.