هانی صالحی بازیگر نمایش «شب‌نشینی با مولیر» اثر داوود فتحعلی بیگی در گفت‌و‌گو با خبرنگار تئاتر صبا، به ساختارهای این نمایش و روش‌های بازیگر خود در آن پرداخت و گفت: در نمایش «شب‌نشینی با مولیر» من نقش مولیر را بازی می‌کنم. این اثر در ژانر نمایش سیاه بازی است. «شب‌نشینی با مولیر» بنا به دلایلی آخرین کار من روی صحنه نمایش تئاتر است.

من اصولا برای بازی در یک نمایش با یک متد و روش مشخص به نقش نمی‌‌رسم ولى سعى می‌کنم قبل از شناخت گفتارى نقش به سراغ شناخت روان و ساختار فيزيكى نقش بروم. ذهن و بدن من را سريع‌تر به نقش نزدیک می‌كنند. چون كلام می‌تواند با یک تحلیل اشتباه، بازيگر را به اشتباه بیندازد. البته در نمايش‌هاى ايرانى كه قالب روايتى دارند، شيوه‌های پرداخت به نقش متفاوت است. این شیوه‌ها ترکیبی هستند از اصول نمايش سياه‌بازى و بداهه‌پردازی.

صالحی در ادامه به فضای تئاتر امروز اشاره و عنوان کرد: امروزه ما بيشتر شو و جنگ نمايشى داريم تا تئاتر. وقتى پاى شاخ مجازى و رپر به جا‌ى دانشجو‌ى بازيگر‌ى تئاتر به صحنه کشیده می‌شود، تكليف روشن است! اصلا سوال شما را با دو سوال جدى پاسخ می‌دهم. جايگاه بین‌المللی ما در تئاتر جهان كجاست؟ اقتصاد تئاتر ما به چه ميزان ارزآوری دارد؟ در همين كشور، تئاتر ايران ورشكسته محسوب می‌شود. علتش هم واضح و مبرهن است. جهان به واسطه تئاترهاى آيينى خود، فرهنگ‌اش را به جهان صادر می‌كند ولی ما نه تنها به دنبال نمايش ايرانى نيستيم، بلكه همانا هنر «تعزيه»، «سياه بازى»، «نقالی» كه ريشه در فرهنگ و تمدن ما دارد را ناديده گرفتيم و به دنبال تقليد از تئاتر غرب هستيم. دانشگاه تهران كه واحدهاى نمايش ايرانى را حذف كرده، هيچ دانشگاه تخصصى هم وجود ندارد‌‌ كه تجربه‌هاى بزرگانى مثل استاد بیضایی، استاد فتحعلى بيگى و ديگر بزرگان را انتقال دهيم. ما مي‌خواهيم از انگليسى‌ها شكسپيرشناس‌تر باشيم. تئاتر غر‌بى بى‌شک به رشد ما کمک می‌كند ولى‌‌ فقط با تئاتر ايرانى‌ می‌توانيم در عرصه بين‌الملل حرفى براى گفتن داشته باشيم.

بازیگر نمایش «شب‌نشینی با مولیر» پیرامون جشنواره تئاتر فجر خاطرنشان کرد: جشنواره فجر ويترين نمايش ايران است. در دهه‌هاى گذشته جشنواره فجر استانداردهای قابل قبولی‌ داشت. گروه‌هاى ممتاز خارجى و داخلى به جشنواره حال و هواى ويژه و رقابتى می‌بخشيد ولى امروز بايد بپذيريم كه تحريم‌ها حتى‌ شامل جشنواره هم شده. جشنواره بى‌مخاطب تکلیفش روشن است. در پايان تقدير و تشكر ويژه‌اى دارم از استاد بزرگوارم دكتر داود فتحعلى بيگى، دكتر محمد حسين ناصر بخت، دكتر اردشير صالحپور، استاد الهام ذوالفقاريان، استاد شهناز روستایی‌ و استاد مهدی‌ صفارى‌نژاد كه عاشقانه براى رشد و تعالى نمايش ايرانى تلاش می‌كنند.

محراب توکلی