به گزارش صبا، یادگار خیام هنرمند خوشنویس خودآموخته‌ای است که در سه سال اخیر زندگی خود را در مسیر تحول و نگاهی جدید به خوشنویسی گذراند. خیام هنرمند متولد ۱۳۵۶ است. او عضو انجمن خوشنویسان بود اما در سال‌های اخیر به واسطه‌ دگردیسی‌اش در خوشنویسی امکان پیش رفتن در مسیر سنتی سابق را برای خود ممکن نمی‌دید و در پی تحولات و نگاهی نو به انتزاعی هندسی روی آورد. اکنون یادگار خیام نمایشگاهی از نقاشی‌خط‌های اخیر خود با عنوان «میراجی» را در گالری آریانا به نمایش گذاشته و با استقبال خوبی همراه شده است.

او در گفت‌وگو با خبرنگار تجسمی صبا از خودآموختگی در خوشنویسی تا عکاسی و نوازندگی موسیقی می‌گوید که در ادامه می‌خوانید.

***تغییر مسیرتان از خوشنویسی به سمت انتزاع هندسی چطور رخ داد؟

-باورم این است که هنوز هم در این مجموعه آثار نستعلیق نوشتم اما به زبان معاصر. همانطور که یک نقاش بعد از دورانی که رئالیسم کار می‌کند تصمیم به خلق آثار انتزاعی می‌گیرد، من هم به سمت دگردیسی هنر خوشنویسی و نقاشی‌خط رفتم. به نظرم خوشنویسی هم باید از ۶۰۰، ۷۰۰ سال پیش عبور کند و با دگردیسی هنری همراه شود. از همان ابتدا که عاشق هنر خوشنویسی شدم درصدد کشف پتانسیل‌های بیشتری برای این هنر بودم.

***ترکیب‌بندی‌های رنگی بر چه اساس به کار رفته است؟

-در خوشنویسی ما برای متون عاشقانه بیشتر از رنگ سرخ و در متونی با مضامین عرفانی و عمیق‌تر از رنگ‌های مشکی و قهوه‌ای استفاده می‌کنیم و من در فراز و فرودهای این آثار با چنین نگاهی پیش رفتم. در ابتدا با خود فکر کردم که شاید بهتر باشد فقط از سیاه و سفید در آثارم استفاده کنم اما گویی آثار خودشان به این سمت و سو پیش رفتند. از طرفی دیگر ارتباط من با هنرجویان در این سال‌ها باعث شده است که نگاه به‌روزتری نسبت به خوشنویسی داشته باشم. نقاشی‌ خط یعنی استفاده از عنصری برای بیان نقاشانه. من در ترکیب‌بندی خط و رنگ سعی بر یافتن تصاویر گمشده‌ای از ذهن خویش بودم. خوشبختانه هارمونی ایجاد شده به نوعی غریزی شکل گرفت.

***شما عضوی از انجمن خوشنویسان بودید و چندی پیش استعفا دادید، علت این رویه چه بوده است؟

-بله استعفای من نیز در ادامه‌ مقاومت اعضای انجمن در مواجهه با نوگرایی بود. جلسات انجمن با نبود همراهی مواجه بود و انجمن در پی حفظ سنت به شکل اولیه قدم برمی‌داشت در نتیجه من ادامه‌ حضورم را متناسب با شرایط و خواسته‌ها ندیدم و در واقع ۲ مسیر جداگانه را داشتیم. خوشنویسی بخش مهمی از ماهیت من است اما همچنان به دنبال حرف تازه‌ای برای این هنر هستم.

***با توجه به اینکه در عکاسی و موسیقی هم فعالیت‌ داشته‌اید، خلق این مجموعه‌تان تا چه حد تحت تاثیر هنرهای دیگر پیش رفته است؟

-بله خوشنویسی پر از ریتم است. همیشه گفته‌ام که نستعلیق موسیقی صامت ایرانی است. نگارش حروف در خوشنویسی از ضعف به قوت و از قوت به ضعف پیش می‌روند. من تجربیاتم از هنرهای مختلف را با عاشقانه‌هایم از نستعلیق ترکیب کردم و بر بوم نشاندم. آثارم را حاصل سه ضرب دست می‌دانم.

***به‌عنوان سوال آخر، طی سه سال گذشته نمایشگاهی از آثارتان ارائه ندادید، علت چیست؟

-از آخرین نمایشگاه تاکنون تمام ذهنم در پی این آثار جدید بود. باید بگویم که این مجموعه به مراتب وقت و انرژی بیشتری را نسبت به خوشنویسی که ۳۰ سال از عمرم را در راهش گذاشتم از من گرفت. این مجموعه ادای دین من به خوشنویسی بود در نتیجه این سال‌ها به دلیل خلق مجموعه‌ تازه‌ام، نمایشگاهی از آثارم ارائه ندادم.

شهرزاد رویایی