به گزارش صبا، این کتاب سفرنامه‌ای از پیاده روی اربعین است که بر پایه نخستین تجربه نویسنده از سفر پیاده‌روی اربعین حسینی به نگارش درآمده است. سفری که در سال‌های اخیر با وجود همه‌گیر شدنش در میان بخشی وسیع از جامعه ایران، به دلیل تنوع در انجام و اتفاقات پیش روی آن از جذابیت زیادی برای روایت برخوردار بوده است. 

«ازدحام بوسه» با وجود راوی زن، در دام سانتی‌مانتالیسم روایت زنانه نیفتاده و توانسته یک روایت حس‌برانگیز و جالب از این رویداد را ارائه کند.

بر اساس این گزارش، کتاب از شرح چگونگی حرکت در این مسیر برای راوی شروع می‌شود. از آنچه او با عنوان «طلبیده شدن» از آن یاد کرده است . در ادامه این سفرنامه، شرحی پرتعلیق از آنچه بر او برای جمع کردن اسباب و آلات سفر رفته و همچنین فراهم کردن مقدمات مالی و غیر مالی گذشته را می‌خوانیم.

نگاه مقصودی  برای شرح سفرش در این کتاب، نگاهی داستانی است. گویی نویسنده تلاش کرده شرح روایی اتفاقاتی که بر او رفته را با چاشنی نمک و نگاه داستانی در هم بیامیزد تا برای مخاطب روایتی جذاب‌تر از یک گزارش صرف از آنچه دیده است بر جای بگذارد.

کتاب با همین نگاه برای تمامی مخاطبانی که این سفر را تجربه کرده یا نکرده باشند جذاب و خواندنی است. نکته دیگر درباره این سفرنامه، دور شدن آن از اطناب ، تفسیر و توصیف‌های بی‌جا  یا به شدت عاطفی و مصنوعی در کتاب است.

مقصودی در کتاب خود به خوبی تصویری جذاب از خود روایت کرده است. خودی که به فکر این سفر نبوده است و برای آن نیت و طلبی در مشهد مقدس می‌کند و در نهایت دعایش مستجاب و او راهی این سفرمی‌شود. این کتاب از این منظر و برای ردیابی لایه‌های معرفتی پیچیده در تار و پود سطورش، اثری در خور توجه و خواندنی است و می‌تواند برای مخاطبانش ره‌توشه‌ای از این جنس نیز مهیا کند.