علیرضا ایرانینژاد گفت:بزرگترین مشکل ارکستر سمفونیک مسایل مالی بود که این مشکلات را با توجه به ماهیت خصوصی ارکستر فیلهارمونیک تا حد زیادی از همین ابتدا باید مرتفع شده دانست. ضمنا اگر باور ما این بود که این ارکستر به واسطه اتفاقات پیش آمده در بدبینانه ترین حالت، قربانی خصومت های احتمالی شخصی خواهد شد هرگز چنین ایده ای دنبال نمی شد.

به گزارش خبرنگار موسیقی خبرگزاری صبا، تا یک هفته پیش همه آمارهای رسانه ای به این موضوع شهادت می داد که «علی رهبری» مدیر هنری و رهبر سابق ارکستر سمفونیک تهران دیگر دلیلی برای ماندن در ایران ندارد، به همین منظور تهران را به مقصد وین ترک خواهد گفت.
اما پس از یک هفته اعلام شد که ارکستر فیلهارمونیک پارسی به مدیریت هنری و رهبری این رهبر برجسته و بین المللی موسیقی ملی و کلاسیک تشکیل می شود.
به همین منظور به سراغ «علی رهبری» رفتیم و سوالاتی را با وی مطرح کردیم، اما ایشان ترجیح دادن تا قبل از اینکه به ایران بیایند سکوت کنند به همین خاطر با «علیرضا ایرانی نژاد» مدیر روابط عمومی ارکستر فیلهارمونیک پارسی وارد گفت و گو شدیم و جواب برخی سوالاتمان را از وی گرفتیم.
در وهله اول می خواستم نظر استاد رهبری را نسبت به واکنش استاد علیزاده بدانم؟
طبیعتا استاد رهبری از همان ابتدا در نظر داشتند که از همکاری و همفکری استاد علیزاده در تمامی مراحل استفاده کنند. اما به هر شکل این دعوت به همکاری مانند هر دعوت دیگری میتواند با استقبال یا عدم استقبال فرد مدعو روبرو شود. بزرگترین هدف مایسترو تشکیل ارکستری است که قائم بذات و وابسته به یک نفر نباشد.
باتوجه به اتفاقاتی که در ارکستر سمفونیک تهران برای استاد رهبری افتاد و با توجه به مشاجره های پیش آمده فکر می کنید معاونت هنری و دفتر موسیقی در صدور مجوز و تشکیل این ارکستر خصوصی همکاری های لازم را خواهند داشت یا خیر؟
درست است که تشکیل ارکستر فیلهارمونیک پارسی ایده استاد رهبری است، اما نباید فراموش کرد که صاحب اصلی این ارکستر ملت ایران است. به همین منظور باور ما این است که معاونت هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و دفتر موسیقی به عنوان مهم ترین نهادهای رسمی در عرصه سیاست گذاری های کلان ومدیریتی موسیقی، به دور از هر اختلاف شخصی احتمالی و باتوجه به رسالت اصلی خود با این موضوع برخورد کنند.
بزرگ ترین مشکل ارکستر سمفونیک مسایل مالی بود که این مشکلات را با توجه به ماهیت خصوصی این ارکستر تا حد زیادی از همین ابتدا باید مرتفع شده دانست. ضمنا اگر باور ما این بود که این ارکستر به واسطه اتفاقات پیش آمده در بدبینانه ترین حالت، قربانی خصومت های احتمالی شخصی خواهد شد هرگز چنین ایده ای دنبال نمی شد.
واکنش جناب وزیر و معاون وزیر در رابطه با تشکیل این ارکستر چه بوده؟
تا این لحظه از واکنش جناب وزیر اطلاعی نداریم. اما از همان ابتدا به استقبال ایشان از ایده تشکیل این ارکستر مستقل امیدوار بودیم.
در لیست اسامی شورای ارکستر نام افرادی چون «پیروز ارجمند» به چشم می آید که از همان لحظه ای که ارکستر سمفونیک تهران را از دفتر موسیقی گرفتند و به بنیاد رودکی دادند با شخص استاد رهبری تفاوت آرا داشته و جز کسانی بوده که از مخالفان ارکستر سمفونیک تهران باحضور مایسترو بوده، دلیل این همکاری چیست؟
اعتقاد آقای ارجمند این بود که در آن برهه زمانی ارکستر ملی به ارکستر سمفونیک رجحان دارد. و گواه این مدعا پیام ایشان در مراسم تجلیل از آقای فخرالدینی است. از طرفی در حال حاضر خوشبختانه شاهد این هستیم که تفاوت آرای آقای رهبری و آقای ارجمند در خلال جلسات همفکری منشا دستاوردهای بسیاری شده و به نظر من اصل اختلاف آرا در ذات می تواند عامل پیشبرنده بسیار موثری باشد.
حتما بخاطر دارید استاد رهبری بعد از خروج از ایران در پیامی رسما اعلام کردند که نقطه نظرات آقای ارجمند در عین این که با نظرات آقای رهبری متفاوت بوده، در بسیاری از موارد می توانست راهگشا باشد.
اعتقاد دارم که آقای رهبری با یک قدرت و یک وطن پرستی برای ارتقای موسیقی سمفونیک و کلاسیک در ایران تلاش می کنند. به نظر شما «علی رهبری» اگر به چند ماه قبل بازمی گشت، باتوجه به مطالبی که استاد علیزاده عنوان کردند ترجیح نمی دادند بیشتر به بعد هنری ارکستر سمفونیک تهران توجه داشته باشند و در جهت ارتقای ارکستر چشمانشان را به همه محدودیتها ببندند؟
حقیقت این است که شخص آقای علیزاده هم تا کنون اجازه ندادند محدودیت ها باعث افت کیفیت آثار وعملکردشان شود. تنها تفاوت اینجا است که آقای رهبری معتقدند شکست عامل بازدارنده نیست.
انتهای پیام/