مهدي اخوان ثالث كه «م.اميد» تخلص مي‏کرد سال۱۳۰۷ در مشهد به دنيا آمد.
از ۱۶سالگي به شاعري پرداخت و بر اثر تشويق استادش، شوق بيشتري به شعر پيدا كرد. نخستين
شعر او درباره توحيد و يكتايي خدا بود كه همان نيز باعث راهيابي او به انجمن ادبي مشهد
شد.

از سال۱۳۲۷ ساكن تهران شد و به دبيري در مدارس پرداخت. او در سرودن شعر
به سبك كلاسيك، در قصيده‌سرايي و غزل‌سرايي و سبك نو، طبع‌آزمايي كرده است.

مهدي اخوان‌ثالث در اواخر عمر خود به‌عنوان استاد زبان و ادبيات فارسي
در دانشگاه‏هاي تهران تدريس مي‏كرد.

«ارغنون»، «آخر شاهنامه»،
«برگزيده شعرها» و «حريم سايه‏هاي سبز» ازجمله آثار اوست. مهدي اخوان‌ثالث از پيشكسوتان
شعر امروز فارسي و به‌ويژه شعر حماسي و اجتماعي است.

شعر اخوان ريشه در ادبيات گذشته ايران دارد كه هم از نظر زبان و هم از
نظر مضمون، قوي و پربار است. او در شعرش كلمات زبان محاوره را به‌راحتي در كنار كلمات
ادبي فاخر مي‏نشاند و از اين حيث، زبانِ غني و خاص خود را داراست كه در ميان شاعران
معاصر، كاملاً مشخص است.

درمجموع وي شاعري است داراي طبع
و قريحه توانا كه به‌واسطه بهره‏گيري از فرهنگ ايران و ادب فارسي و آفرينش تركيبات
تازه در شعر، اشعار زيبا و دلپذير فراواني خلق كرده است.

چیره‌دستی اخوان در شعر حماسی است. او درون‌مایه‌های حماسی را در شعرش
به کار می‌گیرد و جنبه‌هایی از این درون‌مایه‌ها را به استعاره و نماد آراسته می‌کند.

جمال میرصادقی، داستان‌نویس و منتقد ادبی، دربارهٔ اخوان گفته ‌است:
من اخوان را از آخر شاهنامه شناختم. شعرهای اخوان جهان‌بینی و بینشی تازه به من داد
و باعث شد که نگرش من از شعر به کلی متفاوت شود و شاید این آغازی برای تحول معنوی و
درونی من بود.

مهدي اخوان‌ثالث سرانجام در ۶۲سالگي در تهران درگذشت و پيكرش در جوار
آرامگاه حكيم ابوالقاسم فردوسي در طوس به خاك سپرده شد.