خدایش بیامرزد استاد قندی و حفظ کند استاد شکرخواه عزیز را که هر دو در
اولین روز واحدهای خبرنویسی و مدیریت خبر تعریفی از خبر ارائه کردند آویز گوش شده حقیر،
پس از این بیست سال رفته: روزنامه کودکی است که در بدو تولد می‌میرد.

این تعریف هنوز هم صحیح است اما نکته این‌جاست که تغییرات روزافزون و
پرشتاب رسانه‌های رقیبی که به نسبت گستردگی و دسترسی بیشتر و آسان‌تری دارند روزنامه‌ها
را از منظر خبری از کودک تبدیل به فرد سالخورده‌ای کرده که در صورت اصرار بر حفظ کارکرد
خبری عنقریب به مرگ نزدیک خواهند شد. از این‌رو استفاده از شیوه‌های نوین اطلاع‌رسانی
و انتشار موارد مختلف خواندنی لازمه مطبوعاتی است که سرآمد همه آن‌ها روزنامه‌ها هستند.

بیست‌وسومین نمایشگاه مطبوعات و رسانه‌ها در حالی برگزار می‌شود که روزنامه‌نگاران
حسب عادت هر سال و از روی تازه کردن دیدار با همکاران گرد هم می‌آیند و هدف اصلی که
جذب مردم عادی است بر اثر مرور سال‌ها و بی‌توجهی گم شده است. استفاده ابزاری از رسانه
جهت تبلیغ اهداف سیاسی و بیشتر جناحی از سویی و رژه برخی مدیران دولتی برای روی خط
خبر بودن از سوی دیگر همه چیز را تحت‌الشعاع قرار داده و حتی روزنامه‌نگاران نیز در
اجرای این موارد از هم پیشی می‌گیرند که چهره‌های بیشتری داشته باشند.

همه این‌ها به خودی خود بد نیست و شاید لازمه بقای رسانه‌ها باشد اما
هدف اصلی نیست و تبلیغات ویژه و جذابی برای جذب مخاطبان اصلی رسانه از سوی مسئولان
دیده نمی‌شود و اگر هم بارقه‌هایی دیده می‌شود از سوی روابط عمومی خود رسانه‌هاست.

معاونت مطبوعاتی ارشاد باید توجه داشته باشد که یکی از ملاک‌های توسعه
و پیشرفت جامعه تعداد و کیفیت روزنامه‌های آن کشور است و در این زمینه اگر سیر نزولی
حمایت از جراید ادامه داشته باشد سرمایه‌هایی چندین ساله از بین خواهند رفت که جایگزینی
بر آن‌ها نخواهد بود.