بهترين فصل اکران با شرايطي جلو مي‌رود
که متوليان آن سعي مي‌کنند با حلوا حلوا کردن، دهانشان را شيرين کنند اما مسئله اين‌جاست
که اين ظرف خالي است و تعداد مخاطبي که در بهترين زمان چرخه اکران به سينما مي‌آيد
بسيار ناچيز است.

همه اين‌ها در شرايطي است که چند فيلم از
بهترين آثار در حال اکران که پيش‌بيني توفيق چشمگيري برايشان انتظار داشتيم اما اين
اتفاق نيفتاد. بعضي مي‌گويند اين بداقبالي به‌خاطر توفيق تلويزيون و «پايتخت» و برنامه‌هايي
است که در نوروز از تلويزيون پخش شد. برخي ديگر اما دليل اين اتفاق را تبليغات بد فيلم‌‌ها
مي‌دانند اما به نظر مي‌رسد دومي توجيهی منطقي نيست چرا که افرادي نظير جواد عزتي و
رضا عطاران حتي بدون تبليغ هم مي‌فروشند و در بدترين زمان‌هاي سال هم اکران را نجات
دادند، اما حالا مي‌بينيم هم «خرگيوش» و هم «مصادره» فروششان حد و اندازه پيش‌بيني
ما نبوده و از طرف ديگر در اين سبد «لاتاري» هم قرار دارد که باتوجه به آن همه حاشيه،
احتمالا محمود رضوي براي گرفتن اکران نوروزی تمام تلاش خودش را کرده و موفق شده اما
همان حاشيه‌‌ها هم آن ميزاني که انتظار داشتيم مخاطب را به سينما نکشانده است.

همه اين‌ها نشان مي‌دهد که اين شرايط در
بهار بحران براي سينماي ايران است و اين بحران بايد هرچه سريع‌تر مديريت شود اگر لازم
است دو روز نيم‌بها براي مخاطبان در نظر گرفته شود يا طرح هاي تخفيفي براي مخاطبان
در نظر گرفته شود و مثلا مي‌شود پرديس‌‌ها در مناطق مختلف قيمت‌هاي متفاوتي هم باتوجه
به امکاناتشان داشته باشند تا مخاطبي که شرايط مالي بساماني هم ندارد از اين تفريح
فرهنگي بي‌نصيب نماند.

نبايد يادمان برود که ما در ادامه شرايط سخت‌تري در اکران داريم؛ امتحانات
دانشجويان و فصل کنکور و مهم‌تر از آن غول بزرگي به نام جام جهاني و ماه رمضان و….
اين اتفاقات مهم قطعا از همين الان روي کاغذ ضربه‌زننده است و بايد با يک آسيب‌شناسي
درست علاج واقعه قبل از وقوع داشته باشيم و مراقب حال بد سينمايمان باشيم.