مهرشاد کارخانی نویسنده و کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار سینمایی خبرگزاری صبا درباره آخرين فعالیت‌های خود گفت: از نظر من سينما اکنون سخت‌ترین دوران خود را در ٤٠ سال اخير سپری می‌کند و اکثریت اهالی سينما در شرايط بد اقتصادی و كاری به سر می‌برند، اين موضوع به خصوص برای فيلمسازان مستقل كه وابستگی به منابع قدرت و ثروت ندارند تشديد می‌شود و از لحاظ روحی نيز تحمل اين شرايط را دشوارتر می‌کند.

وی افزود: از زمان شیوع ویروس کرونا در قرنطینه به سر می‌برم و به همین دلیل و طولانی شدن اين بحران و ادامه تعطيلی فعاليت‌های هنری تصمیم گرفتم کارهای مربوط به نگارش و تكميل کتابی را که چند سالی است درگیر نوشتن آن هستم به پایان برسانم؛ كتابی با عنوان «در امتداد سینمای خیابانی».

این کارگردان درباره انتشار این کتاب توضیح داد: «در امتداد سینمای خیابانی» نخستین کتابی است که به موضوع سینمای خیابانی در ايران می‌پردازد و امیدوارم ناشری برای چاپ این کتاب پیدا شود و به زودی هم منتشر شود.

کارخانی با اشاره بر اکران آنلاین فیلم‌ها عنوان کرد: من با اکران آنلاین فیلم‌ها موافق نیستم زیرا معتقدم اساس و بنيان فيلمسازی حرفه‌ای برپايه نمايش آن روی پرده سینماست.

وی اضافه کرد: زمانی که مخاطب در اینترنت فیلمی را تماشا می‌کند دیگر معنای سینما از دست می‌رود و همه چیز به شوخی تبدیل می‌شود. به عقیده من اکران آنلاین حرکت خوبی نیست و دانش سینماروها را پایین می‌آورد. معتقدم به هيچ وجه در بلندمدت جواب نخواهد داد و با شكست روبرو خواهد شد.

کارگردان فیلم «دو لکه ابر» درباره بازگشایی سینماها در شرایط کنونی نیز تشریح کرد: قبل از آن که سینماها باز شوند، ابتدا باید در جامعه آرامش و امنیت ایجاد کرد. به هر حال فضای ملتهب و بحران زده این روزها و وحشت بیماری کرونا با نبودِ امنیت شغلی و اقتصادی همراه شده است. همراه با موج گسترده گرانی و بيكاری، بخش وسیعی از مردم که نان شب‌شان را به سختی تامین می‌کنند، نمي‌توان انتظار داشت در اين شرايط به سینما بروند و به تماشای یک فيلم دم دستی از نوع کمدی‌های رایج بنشینند.

کارخانی در پایان تاکید کرد: در ابتدا باید شرایط  اقتصادی كه نابسامان است درست شود و پس از آن اقدام به بازگشایی سینماها كرد. در حال حاضر اکران فیلم‌های جديد اساسا بی‌معنا است. واقعيت تلخ اين است كه سینما در شرايط فعلی رو به نابودی و توقف كامل می‌رود و این از ضعف مدیریتی ناشی می‌شود كه فاقد هرگونه برنامه و استراتژی برای مديريت سينماست.

دلارام صادقی

انتهای پیام/