ناصر ارباب/صبا، محمد امین کریم‌پور، بازیگر و کارگردان تئاتر، که به‌تازگی با یکی از آثار خود موفق به کسب چهار جایزه از جشنواره تئاتر کمدی شده است، در گفت‌وگو با صبا درباره شرایط فعالیت در حوزه تئاتر کمدی و به‌ویژه نمایش‌های شبانه صحبت کرد.
کریم‌پور با اشاره به دشواری کمدی شبانه گفت: کمدی شبانه به نظر من خیلی سخت‌تر است، چون شما باید از مخاطب ری‌اکشن بگیرید و او را بخندانید. مخاطب برای این نمایش پول می‌دهد و می‌آید که دو ساعت بخندد و شاد باشد. به نظر من مخاطب نمی‌آید که فرهنگ‌سازی یا چیز جدیدی یاد بگیرد؛ او برای سرگرمی می‌آید و وظیفه شما این است که بتوانید او را بخندانید.
او ادامه داد: البته این خنداندن نباید به هر قیمتی اتفاق بیفتد. وقتی مخاطب پول می‌دهد و وارد سالن می‌شود، انتظار دارد لحظات خوبی داشته باشد و شما باید بتوانید این انتظار را برآورده کنید.

کمدی شبانه؛ خنداندن نه هر قیمتی
کریم‌پور درباره نزدیک بودن فضای برخی کمدی‌های شبانه به تئاترهای لاله‌زاری و استفاده از شوخی‌های مثبت ۱۸ اظهار کرد: مخاطب کمدی، مخاطب کف جامعه است. آدم‌های مختلف با شغل‌ها و شرایط متفاوت برای دیدن این نمایش‌ها می‌آیند؛ یکی نانواست، یکی راننده تاکسی است و افراد مختلفی با این آثار روبه‌رو می‌شوند. بنابراین باید کاری کنیم که بخش‌های مختلف جامعه بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
او درباره شوخی‌های مثبت ۱۸ در برخی آثار کمدی گفت: اگر در این زمینه زیاده‌روی شود، به نظر من اتفاق جالبی نیست. کمدی قرار است مخاطب را بخنداند، اما نه اینکه برای رسیدن به خنده، هر چیزی را وارد نمایش کنیم.
این بازیگر و کارگردان تئاتر با اشاره به تفاوت سلیقه مخاطبان افزود: ممکن است من یک نمایش را ببینم و اصلاً دوستش نداشته باشم، اما در همان سالن چند نفر نشسته باشند و از همان کار لذت ببرند و بخندند. بنابراین نمی‌شود گفت چون من یک نمایش را دوست نداشتم، آن نمایش کار بدی بوده است. مخاطب‌ها سلیقه‌های مختلف دارند.
کریم‌پور ادامه داد: ما وقتی خودمان هم کار اجرا می‌کنیم، هیچ‌وقت انتظار نداریم که صد درصد مردم از کار راضی باشند. اگر بتوانی حدود ۸۰ درصد کسانی را که داخل سالن هستند راضی نگه داری، به نظر من یعنی کارت را خوب انجام داده‌ای و توانسته‌ای با مخاطب ارتباط برقرار کنی.
او درباره نقد دیگر نمایش‌های کمدی نیز گفت: من نقد خاصی نسبت به همکارانم ندارم. هر کسی که بتواند مردم را به سالن بیاورد و آنها را بخنداند، کار خودش را انجام داده است. ممکن است من یک کار را ببینم و دوست نداشته باشم، اما این سلیقه شخصی من است. در همان سالن ممکن است چند نفر از آن نمایش خوششان بیاید و چند نفر هم خوششان نیاید.

سینما؛ دنیایی خارج از کنترل کارگردان
کریم‌پور در ادامه درباره احتمال بازگشت به سینما و تفاوت شرایط تولید تئاتر و فیلم سینمایی گفت: من در تئاتر همیشه به لطف خدا مخاطب دارم و کارهایم دیده می‌شوند و فروش خوبی دارند، چون کار دست خودم است. تهیه‌کنندگی دست خودم است، پخش دست خودم است و خودم تبلیغات کار را انجام می‌دهم. اما در سینما اینگونه نیست… کار دست خودت نیست.
او افزود: در تئاتر خیلی از مراحل را خودم مدیریت می‌کنم، اما در سینما شما فقط می‌توانید یک فیلم بسازید و بعد دیگر عوامل زیادی وارد ماجرا می‌شوند. اینکه فیلم چطور پخش شود، چطور تبلیغ شود، چه آدم‌هایی روی فیلم کار کنند، چه کسانی بتوانند فیلم را بالا ببرند و چه کسانی بتوانند آن را پایین بیاورند، همه اینها در سرنوشت فیلم تأثیر دارد.
این هنرمند با بیان اینکه فضای سینما رقابت گسترده‌تری دارد، عنوان کرد: جامعه سینما بزرگ‌تر است و آدم‌ها زودتر متوجه می‌شوند که چه استعدادی دارید یا ندارید. دنیای سینما سخت‌تر است و باید در آن بجنگید. این جنگیدن هم دایره بزرگ‌تری دارد و افراد بیشتری در موفقیت یا شکست یک فیلم دخیل هستند.

ساخت فیلم سینمایی حداقل ۳۵ میلیارد تومان هزینه دارد
کریم‌پور با اشاره به افزایش هزینه‌های تولید فیلم سینمایی گفت: هزینه ساخت فیلم خیلی بالا رفته است. در تئاتر اگر بخواهی بهترین کار را هم انجام بدهی، می‌توانی با حدود یک میلیارد تومان کار را جمع کنی، اما برای ساخت یک فیلم سینمایی فکر نمی‌کنم الان بتوان با کمتر از ۳۵ میلیارد تومان کار را جمع کرد.