
به گزارش صبا، شیرمحمد اسپندار در سال ۱۳۰۶ هجری خورشیدی در بمپور بلوچستان متولد گردید. در نوجوانی به کراچی پاکستان رفت و در سال ۱۳۳۷ پس از کسب تجربه در زمینهٔ موسیقی به ایران بازگشت. وی تا سال ۱۳۶۲ برای نواختن موسیقی بلوچی از تک نی هم استفاده میکردهاست.
اسپندار در سال ۱۳۵۲ به جشن هنر شیراز دعوت شد و درخشید. در سالهای ۱۳۵۳-۱۳۵۴ که فوزیه مجد به پژوهش و گردآوری نمونههای موسیقی بلوچستان مشغول بود، قطعاتی هم از شیرمحمد اسپندار ضبط کرد. این قطعات در آرشیو صدا و سیما موجود است. به قولی، کاشف این نوازندۀ بلوچ همین بانوی پژوهشگر بود. استاد تا سال ۱۳۶۲ برای نواختن موسیقی بلوچی از تکنی هم بهره میگرفت.
او بعدها در جشنوارههای داخلی و خارجی متعددی برنامه اجرا کرد و با نواختن دونلی موسیقی بلوچی را به دیگران شناساند. دکترای افتخاری موسیقی سنتی از فرانسه دریافت کرد، در ایران دیپلم افتخار نوازندگی گرفت و لوحهای تقدیر و جوایز متعددی نصیبش شد، از جمله جایزۀ ویژۀ جشنوارۀ موسیقی فجر در سال ۱۳۹۶. تندیس استاد اسپندار و نخستین دونلی او در موزۀ مردمشناسی تهران به یادگار گذاشته شده است.
شیرمحمد اسپندار، معروف ترین دونَلی نواز بلوچستان و ایران، مهم ترین و زیباترین مقام ها و آهنگ های بلوچی را نواختهاست. گفته می شود وی نواختن دونی را با نگاه کردن به انگشتان کسی که همزمان در دو نی مینواخته، فراگرفتهاست.
پیام تسلیت مدیرکل دفتر موسیقی
بابک رضایی، مدیرکل دفتر امور موسیقی در پیامی درگذشت «استاد شیرمحمد اسپندار» را تسلیت گفت. در پیام مدیرکل دفتر موسیقی آمده است:
«چهره ممتاز موسیقی محلّی خطّه نیمروز میهن اسلامیمان، به دیارِ روشن نغمههای مینوی و سرای آرامش ایزدی پیوست. استاد شیرمحمد اسپندار، هنرمند شهیر سرزمین سیستان و بلوچستان ایران که گویی از عمق تاریخ این سرزمین آمد و با آفرینش خلّاقانه دونله نوازی، نوای عمیق این ساز اصیل را با همّت و ذوق منحصر به فرد خویش، وسعتی جهانی بخشید. و اینک، هر چند پس از نزدیک به یک قرن زیست شرافتمندانه، او دیگر ” کمر صحبت” نخواهد بست و به نوازش دونلی نخواهد نشست؛ امّا بی تردید نوای صمیمی ساز او تا روزگارانی که از هنر موسیقی مردمان فرهنگ ورِ این میهن نشانی باشد؛ ماندگار خواهد بود.به بلندای قامت هنر مردمیاش، درود میفرستم و آمرزش آن روح نجیب را از درگاه خداوند بزرگ، خواستارم.»