
به گزارش صبا، رسانههای سینمایی بینالمللی، تازهترین فیلم کریستوفر نولان با عنوان «اودیسه» واکنشهای گستردهای را در میان منتقدان برانگیخته و دیدگاههای متفاوتی درباره این اقتباس حماسی از اثر هومر مطرح شده است.
پیتر بردشاو، منتقد روزنامه گاردین، «اودیسه» را اثری باشکوه و رؤیاگونه توصیف کرده و نوشته است: «نتیجه کار، سرابی غولآسا و درخشان است؛ رویایی اسرارآمیز و سهساعته از اپیزودهای دیوانهوار که نه به آرامش، بلکه به ارادهای بیرحمانه برای ادامه نبرد و معنا بخشیدن به زندگیهای ویرانشده ختم میشود.»
رابی کالین، منتقد روزنامه تلگراف، نیز از فیلم تمجید کرده و آن را «ماشینی عجیب، دلهرهآور و جریانساز» خوانده است. او معتقد است «اودیسه» با فاصلهای قابل توجه، بهترین فیلم سال تاکنون به شمار میرود.
در مقابل، تیم گریرسون از اسکرین دیلی ضمن ستایش جنبههای فنی فیلم، نگاه متعادلتری ارائه داده است. او نوشته که نولان در بازآفرینی سفر دشوار اودیسئوس پس از جنگ تروآ، مهارت فنی و ابعاد حماسی اثر را به نمایش میگذارد، هرچند این شکوه بصری همیشه در لایههای احساسی و مضمونی به همان اندازه موفق عمل نمیکند. با این حال، گریرسون تجربه تماشای فیلم را «تکاندهنده و همهجانبه» توصیف کرده است.
دیوید ارلیچ، منتقد ایندیوایر، نیز با اشاره به فضای اسطورهای فیلم نوشته است: «خدایان حتی در فیلمنامه نولان هم مبهم و پیچیده سخن میگویند، اما این حماسه باشکوه در نهایت توانایی شنیدن و درک معنای کلام آنها را در مخاطب زنده نگه میدارد.»
اما همه نقدها مثبت نبوده است. آلن اِنگ از وبسایت Film Threat دیدگاهی انتقادیتر دارد و معتقد است اگرچه فیلم ممکن است برای بسیاری از مخاطبان به عنوان یک سرگرمی تابستانی رضایتبخش باشد، اما فاقد ماندگاری آثار بزرگ سینمایی است. او نوشته است: «آنچه واقعاً میخواهیم یک فیلم فوقالعاده است؛ فیلمی که دههها بعد نیز به یاد آورده شود. در حالی که اگر خوششانس باشیم، این فیلم را یک ماه دیگر هم به خاطر خواهیم داشت.»
«اودیسه» تازهترین پروژه جاهطلبانه کریستوفر نولان پس از موفقیت «اوپنهایمر» است؛ فیلمی که به نظر میرسد از همین حالا بحثهای فراوانی را میان منتقدان و سینمادوستان برانگیخته و طیف گستردهای از واکنشها، از تحسینهای پرشور تا نقدهای تند، را به همراه داشته است.